let make it be a good memory
เออ ขอบคุณทุกอย่างจริงๆนะ ไว้กล้าคุยกับมึงต่อหน้าเมื่อไหร่ ตอนนั้นเราคงกลายเป็นคนไม่รู้จักกันละเนอะ... readเราเรียนอยู่รร.เดียวกัน ห้องข้างกัน เรียนห้องพิเศษภาษาอังกฤษเหมือนกัน แต่ตอนเข้ามาใหม่ๆม.1 ไม่คุ้นหน้าเลย จนเรามีทริปoversea ที่สิงคโปร์บังเอิญ ก็เลือกไปประเทศเดียวกัน วันนั้น ที่พักในโรงแรม สมัยนั้น ไลค์ทักในเฟซบุ๊คเป็นที่นิยมมากๆ แบบติดtrend มันก้สนุกดีที่แบบได้ปั่นเพื่อน ได้ทักไปคุยกะคนนู้นคนนี้ จนมันกดไลค์เรา เราก็เลยทักไป เป็นความารู้สึกงงๆ เพราะ ไม่เคยคุยกันมาก่อนเลยแม้แต่ต่อหน้า แต่เห็นเคยคุยกันนิดๆ แต่คงจะนานมาแต่เราก็ไม่ได้ตอบตั้งแต่ครังแรกนั้นเลยทำให้ครั้งนี้รู้สึกแปลกๆ  ในระหว่างที่มาทริป11วันเราคุยกันมาตลอด มีโมเม้นแลก ช้อคโกแลตด้วยมันบอกอยากชิมครึ่งนึงแถมจ่ายตัง แต่อร่อยจริงๆ หลังจากกลับมาทริป ก็ยังคุยกันอยู่เรื่อยๆ ละก็คุยแบบนี้ทุกวัน ความสัมพันธ์อารมณ์แบบเพื่อนสนิท แต่เราไม่ได้คุยกันต่อหน้านะ แบบต่างคนต่างกลัว 
  บอกเลยว่ารู้สึกดีมาก ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน แบบทุกอย่างมันทำให้เรารู้สึกพิเศษ จนมาถึงปีกว่าๆ เราจำไม่ได้แล้วมาเลิกคุยกันยังไง รู้สึกว่าตอนนั้นหน่วงมากๆ รู้สึกเหมือนคนอกหัก แต่ก็ไม่ได้หวังว่าจะสมหวังแบบมารักกันในถานะที่ซับซ้อนกว่านั้น เก็ทปะ ก็ยังอยากมีเค้าไว้ในทุกๆวัน แต่ตลอดไปไม่มีจริง เชื่อแล้ว........ คำสุดท้ายที่บอกลาคือ 
มึง กูมาคิดดูแล้ว กูว่ากูแค่หวั่นไหวไปเองวะ เวลาเจอมึงกูก็ลำบาก ไม่รู้จะทำตัวยังไง                                     read
เราช้อคแบบไปสักแปปนึง รู้สึกเสียใจแปลกๆ แบบจริงๆ เราก็อยากบอกว่าเราก็รู้สึกดี แต่ก็ไม่ได้มากกว่านั้นหรอก แค่หน่วงแปลกๆ  อารมณ์แบบเราไม่เคยเจอมาก่อน ไม่รู้จะตัวยังไง รับมือไม่ทัน จนน.......
งานProm จบม. 3
มีทริปมันเรียกว่าค่าย EMS อย่างที่ทุกคนรู้ว่า งานพรอมเราต้องมีคู่ไปด้วย คือ เราก็อยากคู่กับมันครั้งสุดท้ายละก็จะจบไปละ ไม่ได้เห็นหน้ากันบ่อยเหมือนมอต้นแล้ว แต่มันก็ไม่ได้เป็นไปตามที่เราหวังมีคนไปขอคู่กับมันก่อน เราก็เลยไปคู่กับเพื่อนผชอีกคนนึงซึ่งเป็นบัดดี้เราเอง 
หลังจากจบงาน เราเลยรวบรวมความกล้าไปขอมันถ่ายรูปครั้งสุดท้าย มันก็ถ่ายด้วย ละเราก็ได้คุยแค่ไม่กี่ประโยค มันพูดส่งท้ายว่า "ส่งรูปให้ด้วยนะ" เราก็ยิ้มละเดินกลับเข้าที่พัก
12.00
เรารีบส่งให้มันไป ในแชท ที่ยังคงใช้สีเขียวเหมือนเดิมไม่มีใครเปลี่ยนมัน เราได้คุยกันอยู่ ความรู้สึกวันเก่าๆมันก็กลับมา เราไม่ได้อยากกลับไปคุย แต่ยังไงเราก็เพื่อนกันเสมอ ส่งท้ายด้วยคำว่า "โชคดีนะมึง เจอคนดีๆละ" 

มันเป็นคนที่เรารู้สึกว่าคุยด้วยแล้วไม่เบื่อ มีเรื่องให้คุยด้วยเรื่อยๆ มีความสุขทุกครั้งที่คุย ตลอดระยะเวลาปีกว่าๆ ไม่ใช่ผู้ชายที่หล่อ แต่เป็นคนที่นิสัยตรงๆ คิดยังไงพูดแบบนั้น แต่ไม่ได้ทำให้คนอื่นเสียใจ แต่ถ้าเลือกได้ตอนนั้นก็คงที่จะเลิกคุย แต่ก็ยังเป็นเพื่อนกันได้ตลอด ยังพร้อมที่จะตอบและให้คำปรึกษาเสมอ ขอบคุณนะที่เข้ามาเป็นความทรงจำดีๆ :)

ปล. รูปปก เป็นรูปที่เราถ่ายเองละในระหว่างงาน Prom จริงๆ


SHARE
Writer
BoTUnnisadog
pet
it takes sometime but not all the time.

Comments

BoTUnnisadog
1 year ago
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงๆน้า เราไม่ได้แต่งขึ้นมาก

Reply