นิทานก่อนนอน 12
แผ่นดินลุกเป็นไฟ ผู้คนเดือดร้อนกันทุกหย่อมหญ้า นายเจโมเปิดแอร์นั่งดูทีวีอยู่ที่ห้องคอนโดของตน

นายเจโม "ซีรีย์กำลังจะมาละ อาหารก็พร้อมละ ความสุขนี้นี่มัน"

เพื่อนนายเจโมเห็นเหตุการณ์ก็ไม่พอใจ เลยเข้ามาโวย

เพื่อนนายเจโม "ผู้คนเดือดร้อนกันงี้ ยังมานั่งสบายใจงี้อยู่รึ"

นายเจโม "เราเดือดเนื้อร้อนใจ แล้วช่วยพวกเขาได้รึก็เปล่า"

เพื่อนนายเจโม "เค พูดงี้มาเราก็สบายใจละ นั่งดูซีรีย์ด้วยละกัน"

นายเจโม "ไม่แย้งซักหน่อยเหรอว่า เดือดเนื้อร้อนใจบ้าง จะได้เป็นแรงผลักดันให้ไปช่วยผู้อื่น ไรเงี้ย"

เพื่อนนายเจโม "ถูกต้องเลย มีเหตุผลมาก"

นายเจโม "งั้นเราเลิกดูทีวี ไปช่วยเหลือผู้คนกัน"

นายเจโมก็โยนทีวีทิ้งลงหน้าต่างไป และชวนเพื่อนออกไปข้างนอก

เพื่อนนายเจโม "ก็ไม่ถึงกับต้องโยนทีวีทิ้งหน้าต่างก็ได้เปล่า"

นายเจโม "ต้องเข้าใจ เดี๋ยวไม่มีแรงบันดาลใจพอ"

นายเจโมและเพื่อนเมื่อลงมาถึงข้างล่างแล้วก็พบว่ามีไฟอยู่ทั่วไปตามพื้นดิน เลยถือถังดับเพลิงมาฉีดตามทางที่เดินไป

นายเจโม "ตามที่ว่าแผ่นดินลุกเป็นไฟสินะ"

แล้วก็พากันไปที่สนามหญ้า ก็พบผู้คนเดือดร้อนกัน นายเจโมและเพื่อนเลยเดินเข้าไปหา

นายเจโม "พวกเจ้าเดือนร้อนเรื่องอะไรกัน"

ผู้คน "เมื่อกี้มีทีวีตกมาจากด้านบน ตกบนพื้นเศษแก้วเศษไรกระจายมาโดนพวกเราเงี้ย"

เพื่อนนายเจโม "หรือจะเป็นทีวีของเจโม เขาโยนลงมาเพื่อกระตุ้นให้อยากช่วยเหลือคนน่ะ"

ผู้คน "ยอมสละสิ่งมีค่าเพื่อช่วยคน ช่างน่านับถือนัก ที่เราเจอนี่ถือว่าเล็กน้อยไปเลย"

นายเจโม "เล็กน้อย เล็กน้อย"

ผู้คน "เจโมช่างถ่อมตัวยิ่งนัก"

นายเจโม "หามิได้"

ผู้คน "ถ่อมตัวอีกแล้ว พวกเรารู้สึกละอายยิ่งนัก"

แล้วผู้คนก็พากันวิ่งแตกกระจายกันไป หาที่สงบปลอดผู้คนเป็นที่พักใจ

เพื่อนนายเจโม "ทั้งหมดเป็นเพราะเจ้า"

นายเจโม "ต่อไปจะไม่พลาดละ ไปช่วยคนกลุ่มอื่นต่อเถอะ"

เพื่อนนายเจโม "กลุ่มโน้นเป็นไง"

นายเจโม "นั่นเป็นภาพลวงตาน่ะ เป็นภาพเพ้นท์บนพื้นเท่านั้นเอง"
SHARE
Writer
mavhod
inw
ตามนั้น

Comments