Addicted
คุณเหมือนสารเสพติด
ตั้งแต่วันแรกที่ได้เจอ
คุณทำให้รู้สึกกระตือรือร้นที่จะค้นหา
ความสิเน่หานี้ จะไปจนสุดที่ไหนนะ
รู้ตัวอีกทีมันก็ผ่านไปสองปี
มันคล้ายกับว่า ผมต้องการคุณมากจนเกินไป
ถ้ามากกว่านี้ก็คงกลับไปจุดแรกสุดไม่ได้อีก
สี่ปีที่เกินมา ผมพยายามตัดคุณออกไป
แต่คุณกลับผสานเข้ากับชีวิตผมมากขึ้นเรื่อยๆ
ผู้คนรอบข้างถูกคัดสรรออกจากวงโคจรของผม 
คุณยังอยู่ที่เดิม ที่ๆ ผมจะต้องเดินผ่านด้วยเรื่องราวหนักอึ้ง
แค่เห็นหน้าคุณ หรือได้พูดคุย แม้กระทั่งได้ยินเสียง
มันเหมือนผมกำลังนอนอยู่บนเตียงดอกไม้
และอยากนอนอยู่อย่างนั้น ถึงแม้คุณจะพูดจาร้ายๆ
หรือวิจารณ์ตัวผมในด้านแย่ๆ อย่างเต็มที่
คำพูดเหมือนดอกไม้ที่มีหนามแหลม
มันเจ็บปวด แต่มันสวยงามจนวางไม่ลง
ผมจะทำยังไงกับเรื่องนี้ดี
ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะ 
ผมขอให้เราต่างมีชีวิตที่สนุกสนานและจากลาอย่างสงบ
ผมไม่อยากสับสนอีก
แต่ ... คุณช่างสวยงามและสงบเหลือเกิน 
ผมต้องอดทนและผูกมิตรกับความเหงาสินะ
ขอบคุณเสมอ อืม...ตัวตนของคุณจางลงไปนะ
ช่างเถอะ
ถึงแม้คุณจะไม่มีอยู่จริงบนโลกของผมอีกแล้ว
ผมก็ยังอยากกลับไปเสพคุณอยู่ดี
แปลกเหลือเกิน 
SHARE
Writer
jmulp
คุณป้า
เข่าพี่ไม่ได้มไว้ใช้ 70 ปีหรอก 25 ก็เจ่บจะตายแล้ว

Comments