ขอบคุณนะ
เหตุการณ์​หลายเหตุการณ์​ที่เกิดขึ้นกับเราในช่วงนี้ทำให้เราได้นึกย้อนกลับไปในวัยต่างๆของเรา เราก็พบว่าเรามีเพื่อนดีๆ เยอะแยะมากมายรายล้อมรอบตัว เพื่อนมัธยม เพื่อนมหาลัย ทั้งสองกลุ่มเป็นเพื่อนที่เรารักมากที่สุด เรารักเพราะเพื่อนทุกคนของเรา มันยอมด่าเรา โกรธเรา ดุและเตือนเราในช่วงที่เราอาจจะเผลอออกนอกลู่นอกทาง เราเป็นคนธรรมดาที่นิสัยค่อนไปทางไม่ดีซะเยอะ จนทำให้เรารู้สึกอยากจะคู่ควรกับความรักความหวังดีที่เพื่อนส่งมาให้ 
ครั้งแรก เราติดตัวเรียนหลายตัวจนคิดว่ายังไงเราคงจบไม่ทันเพื่อนทุกคนแต่เราในตอนนั้นดันเป็นพวกเครียดแต่ไม่ทำถึงช่วงใกล้สอบก็ไปกินไปเที่ยว จนเพื่อนโกรธ 55555555555 เอาจริงๆจำไม่ได้ว่าวันนั้นคุยเรื่องอะไรกันบ้างน่าจะหลายเรื่องมากๆที่โรงรถอยู่ด้วยกันหมด ร้องไห้สลับกับหัวเราะ เราว่ามันเป็นความทรงจำที่ดูจะหม่นนิดๆแต่มันดีนะ5555555 ตอนนั้นก็เครียดกันน่าดูแหละ แต่พอมองย้อนไป มันก็ดีนะ ดีที่ได้รู้ว่าเรามีคนข้างๆ เรามีเพื่อนที่พร้อมช่วยแค่เราขอความช่วยเหลือออกไป รักพวกมึงนะ ขอบคุณที่ทั้งลากทั้งเข็นกูมาขนาดนี้ครั้งที่สอง เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เคยเล่าไปแล้วในอันก่อนหน้า ยอมไม่ไปไหน ยอมนั่งรอเราที่รพ.เพื่อรอเราออกมาแล้วอยู่กับเราทั้งวัน ทั้งบังคับทั้งอะไรสารพัดเพื่อให้เราพูดระบายออกมา 5555555 วันนั้นเพื่อนอึ้งไปเหมือนกันที่เราเก็บเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดไว้กับตัวขนาดนี้ ไม่ใช่เพราะเราไม่ไว้ใจใคร แต่เป็นเพราะมันเป็นปัญหาของเรา เราไม่อยากให้ใครต้องมานั่งเครียดกับมัน 

ไม่ว่าข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น ขอบคุณจริงๆที่ตลอดมามีพวกมึงอยู่ด้วย ขอบคุณจริงๆที่ไม่ว่ากูจะเจออะไรพวกมึงพร้อมรับฟัง
สุดท้ายของวันนี้อยากบอกว่าเข้าใจทุกเหตุการณ์​ที่เกิดขึ้น รับรู้ถึงเหตุผลและสิ่งต่างๆที่เกิดตลอด ไม่ต้องห่วงไม่เคยคิดว่าใครผิด มันไม่มีใครผิด เราอาจจะสื่อสารกันผิดไปบ่อยครั้ง อาจจะผิดตรงที่เราเองเป็นคนไม่ค่อยพูด เพราะเราไม่อยากให้ใครต้องมารับรู้อะไรที่มันบั่นทอน ตอนนี้เราดีขึ้นกว่าเดิมเยอะมากแล้ว และอาการเดิมๆที่เคยเกิดมันไม่เกิดกับเราสองสามวันแล้ว เราตัดสินใจจะเดินหน้าต่อและจะสู้กับทุกเรื่องเท่าที่ไหว 
ศลป.ที่เราชอบ คนที่มารับฟังเรื่องราวและคนที่อยู่ข้างๆมาตลอด ก็ยังเป็นสิ่งดีๆในชีวิตเราให้เราฮึ้บสู้ 
หลายๆอย่างที่เราเจอทำให้นึกถึงคุณนักเขียนคนนึงที่เราชอบเขายกบทกวีอันนึงมาเขียนประกอบ ซึ่งเราชอบมากและอยากให้ทุกอย่างเกิดขึ้นในแบบที่เราสามารถอดทนได้อยู่  
ถ้าหากฉันจะ​สวดภาวนา บทสวดภาวนาเพียงบทเดียวที่ฉันจะเอื้อนเอ่ยสำหรับตัวเองได้คือโปรดให้หัวใจฉันเป็นอย่างที่ฉันอดทนได้อยู่ และขอให้ฉันมีเสรีภาพ                                                 บทกวีของเอมิลี่ บรองเต้                    CR.I AM Gradance Ella Wheeler Wilcox II
                                                       15:16
                                                    14.03.2019


SHARE
Written in this book
106-9 Planet
Writer
106-9
muggle
Wishes ¦ Dreamer ¦ want some liquid luck ¦ เขียนระบายสิ่งที่อยู่ในหัวและในใจออกไปบ้าง ¦ ขอให้มีโชค ขอให้โลกไม่ใจร้าย ❤️

Comments