ไม่เข้าใจ?
เขาไม่เคยเข้าใจเรา...และก็เหมือนว่าพยายามที่จะไม่เข้าใจ

ในวันที่กลับมายังจุดเริ่มต้น ฉันนั่งนิ่งบนรถคันเก่าที่เคยนั่นเมื่อหลายเดือนก่อน

ตอนนั้นสมัยที่ยังเรียนม.ปลาย จำได้ว่านั่งรถคันนั้นบ่อยมาก เพราะต้องอาศัยเขาไปทำกิจกรรม หรือซื้อของ

บทสนทนาที่รุนแรงที่เคยเกิดขึ้นถึงสองครั้งบนรถคันนั้นฉันยังจำได้ดีี
เรียนยังไงให้ติดศูนย์ มัวแต่ไปสนใจกิจกรรมหรืออะไรมาถึงได้ติดศูนย์
ไม่ตั้งใจเรียนบ้างล่ะ มัวแต่สนใจกิจกรรมบ้างล่ะ สนใจแต่หนังสือการ์ตูนบ้างล่ะ

เขาไม่เคยมองว่าเราพยายามแค่ไหนเพื่อที่จะได้เกรดดีๆเลยสักครั้ง

ไม่เคยเลย
ทำไมต้องเรียนสายอาชีพ ทำไมไม่เป็นครู
บทสนทนาที่รุนแรงระดับกลางผ่าใจจนเหลวแหลกเป็นน้ำตาเทียน ใจบอบช้ำเกินกว่าจะตอบสนองแต่ความกล้าก็พาตัวเองทะเลาะกับเขา

เป็นสงครามเล็กๆที่สร้างความเสียหายมากมายเหลือเกิน
เรียนครูน่ะดีแล้ว ไม่ต้องไปทำอย่างอื่นหรอก
เช่นเดิมแม้ว่าฉันจะพยายามเปลี่ยนมากเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอสำหรับเขาเลย จนฉันท้อไม่อยากทำอะไรแล้ว

แม้แต่เรื่องเรียนที่แสนง่าย หรือการงานที่อยากทำ ฉันทิ้งทุกอย่างไม่อยากทำแล้ว อยากปล่อยใจและกายให้ตายไปในสักวัน

เมื่อความอดทนสิ้นสุดลง ฉันคงไม่ได้เขียนบทความชีวิตของตนอีกแล้ว

คุณเองก็คงจะไม่ได้รู้เรื่องราวอื่นๆจากฉันแล้วสินะ....

อยากเจอคุณอีกครั้ง ครั้งสุดท้ายนี้ก็คงจะบอกคุณเหมือนเดิม

แต่ว่า...คงไม่มีโอกาสแล้ว เพราะฉันคงตายก่อนจะได้พบคุณ

SHARE
Writer
Petoosan
Petoosan
Depression

Comments

rainclouds
1 month ago
คุณคนเก่ง ไม่รู้ว่าตอนนี้คุณยังอยู่แถวนี้มั้ย แต่เราน่ะ รอคอยให้คุณกลับมาเล่าเรื่องราวของตัวเองเสมอนะ ทุกคนในที่นี้ยินดีต้อนรับคุณกลับมาแน่นอน : )
Reply
Petoosan
1 month ago
:)