บ่ายวันหนึ่งในฤดูร้อน





หน้าร้อนเป็นช่วงเวลาที่หลายคนไม่ชอบ
แต่มีบางคนที่ชอบฤดูร้อน
อาจเป็นเพราะเขาการไปเที่ยวในฤดูร้อน
หรือชอบเที่ยวทะเล น้ำตก เอาตัวเองไปแช่น้ำเย็นๆ
หรือจะชอบนอนอาบแดดบนทราย อยากมีผิวสีแทนสวยๆ



ต่างจากเขากลับชอบแค่เวลาบ่ายในฤดูร้อน
ไม่ได้คิดถึงทะเล เม็ดทราย หรือคิดถึงเสียงน้ำที่ไหลกระทบหิน
ลมร้อนจากพัดลม พัดปะทะตามผิวหนังของชายหนุ่ม
ที่กำลังนอนอยู่นอกชานบ้าน ในมือมีหนังสือการ์ตูนเล่มโปรด
เขาโน้มตัวลงนอนบนเสื่อก่อนที่มองขึ้นไปยังท้องฟ้า



ใช่ เพราะท้องฟ้าในยามบ่ายของฤดูร้อนมันสดใส
ก้องเมฆจับตัวกันเป็นกลุ่มเล็กน้อย แต่กลับมีแสงแดด
อยู่ความคิดในหัวก็วนกลับมาหาใครบ้างคน
สายตาของเขาเลื่อนกลับไปมองภายในตัวบ้าน
โซฟาตัวเดิมถูกย้ายจัดเรียงใหม่ มุมในบ้านมีการเปลี่ยนแปลง
นาฬิกาที่ข้างฝายังคงเดินไปเรื่อยๆ 
เขาถอนหายใจก่อนที่จะวางหนังสือลงที่หน้าอก กางหน้าที่อ่านค้างไว้



เขาเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมากด
กดเข้าดูรูปเก่าๆในอัลบั้มรูปถ่ายภายในเครื่อง
ค้นไปก็เจอรูปลูกหมาที่คุ้นหน้า เขาไม่ใช่เจ้าของมัน
แต่กลับเป็นหญิงสาวที่ชายหนุ่มคนนี้ เคยลองตัดสินใจคบหา
ถึงเป็นระยะเวลาที่ไม่ได้นานมาก แต่ระยะก่อนที่ทั้งสองจะคบหากัน
ก็มีเวลาพูดคุยกันเป็นเวลานานพอสมควร
รูปถูกเลื่อนไปเรื่อยๆ แต่กลับไม่มีรูปคู่ของเขาและเธอ



เขาเข้าใจที่ดีที่ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว
เป็นเขาเองที่ขอร้องให้เธอออกจากชีวิตไป ไม่มีการรั้งหรือยื้อ
เขาวางมือถือลงก่อนที่จะหันกลับไปมองขึ้นไปที่ท้องฟ้า
มันยังคงสดใส ถึงอากาศจะร้อนก็ตาม
หลังที่เลิกลากัน เขาหายไปจากชีวิตของเธอ
ต้องออกไปทำงานที่ไกลจากบ้านหลังนี้ บ้านที่มีเรื่องราวของเขาและเธอ
เขาไม่ได้ติดต่อหรือสื่อสารกันอีกเลย ด้วยภาระหน้าที่ของเขาและเธอ
ทำให้ทั้งสองเดินไปตามทางที่เลือกเดิน



มีคนอื่นเข้ามาในชีวิตหลังจากที่หญิงสาวเดินออกจากชีวิตเขาไป
มันกลับไม่มีใครแทนที่เธอได้ ส่วนลึกในใจยังคงมีเงาของเธอติดอยู่ในใจ
บางเวลามันมีช่วงที่เขาคิดถึงเธอบ้าง
คิดถึงเรื่องเดิมๆ ความน่ารักและสดใสของเธอทำให้เขาเผลอยิ้มออกมา
แต่กลับไม่มีเธออยู่ข้างๆแล้ว
มีอยู่บางวันที่เขาตัดสินใจเข้าไปดูความเป็นไปของเธอบ้าง
เธอยังสบายดีและมีความสุข เขาก็ดีใจกับเธอด้วย
แต่ก็ไม่กล้าที่จะพาตัวเองกลับเข้าไปหาเธออีกครั้ง



และท้องฟ้าในช่วงบ่าย มันทำให้เขาคิดถึงเธอ
คิดถึงเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของตัวเอง
เขายังไม่มีใครและไม่พยายามกับความรักอีกแล้ว
ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าออกอีกครั้งก่อนที่จะลับตาลง
ก่อนที่จะลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง
เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้เขาพร้อมหรือไม่พร้อมที่จะมีใคร



ผ่านมา 2 ฤดูร้อนแล้ว
เขาก็ยังไม่รู้คำตอบที่เคยถามตัวเอง
คำถามที่ถามว่า "ตอนนี้พร้อมจะมีใครหรือยัง"
คงเป็นอีกครั้งที่เขายังคงไม่มีคำตอบให้กับคำถาม
และคงต้องผ่านไปอีก 1 ฤดูร้อนที่ไม่มีใคร





SHARE
Written in this book
Peach, Pls
เผื่อหนังสือเล่มที่ 00:27 น. จะหนาเกินไป
Writer
talkxritta
Night Owl.
บทสนทนาบนโต๊ะน้ำชาและหน้าหนังสือ

Comments