[SF] destiny of love ''Minkyeong x yebin'' #3
03-

19:30
หลังจากมินกยองส่งเยบินเสร็จแ้ลวก็พาตัวเองมาที่ห้องพักของตัวเองเหมือนเดิม ห้องโถงใหญ่เงียบสงบในแบบที่มินกยองชอบ มินกยองไม่ได้จ้างแม่บ้านหรือใครทั้งนั้น เพื่อความเป็นส่วนตัวจริงๆ มินกยองพักตัวเองลงบนโซฟา พลางเปิดเพลสเตชั่นที่เชื่อมกับทีวีของเขาขึ้นมา พลางนึกถึงคำพูดของ โซจอง
กระต่ายของเจ้าชายน้อยหรอรอยยิ้มเล็กพุดขึ้นมาที่หน้าของมินกยอง ในหัวก็มีภาพของรอยยิ้มของเยบินที่เขาพึ่งส่งไปเมื่อครู่ขึ้นมา นี่เขาชอบเธอเข้าจริงๆแล้วหรอเนี่ย บ้าเอ้ย มินกยองเอาดีๆนะเว้ย พูดพลางเอามือตีหัวตัวเองเบาๆ ก่อนที่จะหันกลับไปสนใจเกมของเขา 

(พี่สาวขอเข้าไปหาหน่อยดิ พนักงงานข้างล่างเขาจำหน้าตอไม่ได้อ่ะ)

''มาทำเพื่อ''

(มาขอคำปรึกษา นิดๆหน่อยๆ)

''เออเดี่ยวลงไปรับ''

มินกยองวางจอยเกมลงก่อนจะลงไปรับไอน้องตัวป่วนที่มาขัดจังหวะเกมของเขาพอดีเลย

.
.
''เห้อ น่าเบื่อชะมัดเลย''อึนซอวางกระเป๋าลงบนโซฟาก่อนจะขยับตัวลงไปนั่งด้วยสีหน้างอแง

''เป็นไรมาไหนเล่าให้พี่ฟังสิ''มินกยองพูดจบก็ยื่นแก้วน้ำให้น้อง

''ก็ พี่จำได้ไหมที่ตอบอกว่าเขาจะมาเกาหลีอ่ะ''

''อื้ม ทำไมละ เขาไม่มาละไง''

''ก็เปล่าตอแค่ทำตัวไม่ถูก แค่จะมาขอความช่วยเหลือจากพี่สาวมากประสบการณ์ไงง''

''มากประสบการณ์ไรละ พอแล้วเว้ย จะจริงจังแล้ว''

''ใครว่ะทำให้พี่เป็นอีกคนได้''

''อย่าหลุดปากพูดออกไปละกัน ไม่งั้นสาวจีนแกนกแน่''

''เออ สัญญาใครละจะได้ช่วย''

''เพื่อนแก ง ไง''

''ใครว่ะ อึนอู''

''เห้ย อีกคนดิ้''

''เยบินหรอ เห้ย! พี่มิน เอาดีๆนะเว้ย''

''ก็เอาดีไง คนนี้จริงจัง''

''มันเคยมีปมนะพี่ มันเลิกกับแฟนคนเก่าเพราะแฟนมันเจ้าชู้ พี่เลิกได้จริงนะไม่อยากให้เพื่อนเสียใจ''

''เออสิ โตขนาดนี้แล้ว อยากมีคนรู้ใจจริงๆ''

เยบินเดินลงมาจากหอพร้อมข้าวของพลุงพลัฃ ทั้งกระเป๋า รูปภาพที่เธอพึ่งวาดเสร็จไปเมื่อวานแค่นี้ก็เหนื่อยมาแล้ว เธอกำลังก้มหน้าก้มตามองของที่รกแขนเต็มไปหมด ก่อนจะมีมือยื่นมาจับรูปภาพของเธอ แล้วหยิบไปกอดไว้เอง

คำถาม คิดว่าใครอีกครั้ง?

ใช่เจ้าเดิม มินกยอง

"พี่มินกยองมาทำอะไรเเถวนี้แต่เช้า"

ก็ต้องมาเปิดร้านเกมส์สิคะ จะให้พี่ทำอะไร"

"แต่นี่มันไม่ใช่ร้านเกมส์พี่ซักหน่อยนิคะ"

"ก็แค่อยากไปส่ง ได้ไหม"ส่งสายตาอ้อน

"อ อืม ก็ไปสิ พอแล้วเลิกทำหน้าแบบนั้นได้แล้วค่ะ" เขือนหน้ามองไปทางอื่น

จะให้เธอมองพี่เขาต่อได้ยังไง เมื่อหน้าเธอคงจะแดงแปร๋แล้ว 

มินหยองสตาร์ทรถแล้วดึงเบลท์ลงมาเพื่อความปลอดภัย ก่อนจะบอกให้ผู้โดยสารอีกคนรัดเบลท์

เยบินมองเห็นเกมบอยที่วางอยู่ระหว่างเบาะของมินกยอง 

"นี่พี่เล่นเกมบอยด้วยหรอคะ?"

"อ่อ พี่พึ่งหัดยังเล่นไม่เก่งเลยทำไมหรอ"

"คือ ฉันกำลังเก็บคอลเล็คชั่นอยู่ค่ะ ถ้าพี่เล่นไม่เป็นให้ฉันสอนไหม"

"ได้สิ แนะนำร้านเกมบอยด้วยนะ เพื่อพี่จะเอามาลงที่ร้าน"

"ได้ค่ะ เป็นค่าตอบแทนที่พี่มาส่งวันนี้ งั้นตอนเย็นจะพาไปร้านเกมนะคะ"

"อ อื้ม เอาสิ เขินเลยนะเนี่ย"

"ขนาดนั้นเลยหรอ"เยบินขำพลางเอามือปิดหน้าแดงๆของตัวเองไว้ และมินกยองที่กำลังเขินกับการทำคะแนน พิชิตใจเยบิน นี่มันคอมพลีสชัดๆๆ

แย่แล้วมินกยอง เจอของจริงเข้าจังๆ ;__;


15:40

เยบินกับอึนซอเรียนเสร็จอีกครั้ง วันนี้การเรียนผ่านไปได้ดี และเหมือนเดิม คำถามเดิมถูกถามอีกครั้ง..

"วันนี้ไปร้านเกมส์เปล่าเยบิน"

"ไม่อ่ะมีนัด"

"กับใครหนอ ใช่ พี่มินกยองรึเปล่า!"

"รู้ได้ไง ฉันยังไม่ได้บอกแกเลยนะอึนซอ"

"ก็เมื่อเช้าเห็นยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ลงมาจากรถพี่เขา ไหนจะหน้าที่แดงจนมองเห็นได้จากดาวอังคารอีก เขินไรกันหรอ"

"ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ"เยบินพลางมองไปทางอื่นก่อนจะรีบเดินหนีอึนซอไป

"หว้า เพื่อนเราเห้อ" ยิ้มให้กับแผ่นหลังเล็กๆของเพื่อนที่เดินไปหน้ามหาลัย 

ย่าห์ไอมินกยองแกจะมาฝากร้านกับฉันเวลานี้เนี่ยนะ (sojung ส่งข้อความหาคุณ)

18:30
ร้านเนื่อย่างที่มีผู้คนมากมายในเวลานี้ถูกจับจองโต็ะที่นั่งจนหมด เยบินกัับมินกยองเดินหาร้านอาหารกันมาครึ่งชัวโมงแล้ว ความหิวเริ่มครอบงำ
และสุดท้ายความพยายามก็สำเร็จเปลี่ยนจากร้านเนื้อย่าง เป็น รามยอนที่เราสองคนนั่งกินกันที่ม้านั่งริมแม่น้ำ หลังจากที่เยบินพามินกยองไปซื้อเกมบอย และ ศึกษากันเพิ่มเติม

"อร่อยไหมคะ? ขอโทษนะคะอุตส่าห์ว่าจะมาหาร้านอร่อยๆกินซักหน่อย เสียชื่อเยบินเลย"

"ไม่เห็นเป็นไรเลย รามยอนก็อร่อยดี555"

มินกยองขำก่อนจะซู้ตรามยอนคำโตจนน้ำซุปเปรอะ ริมฝีปากหมดแล้ว

"พี่นี่โตแต่ตัวรึเปล่า เลอะหมดแล้ว"

เยบินหยิบทิชชู่ในกระเป๋าขึ้นมาซับลงบนหน้ามินกยองด้วยความเคยชินเพราะอึนซอก็ชอบกินเลอะแบบนี้จนเธอเห็นไม่ได้ต้องหาอะไรมาเช็ด ตลอด

เยบินเผลอมองสายตาของมินกยองที่มองเธอมันอบอุ่นจนเธอไม่อยากยกมือออกไปเลย เยบินรีบฟลุบตาลงเมื่อรู้ว่าเธอก็เป็นคนที่ถูกมองเหมือนกัน

"อ เอ่อ เสร็จแล้ว อย่ากินเลอะๆซิคะเนี่ย เลอะเสื้อด้วยเลย"

"ไม่เห็นเป็นไรเลยถ้าคนเช็ดจะน่ารักขนาดนี้"ก่อนจะยิ้มจนตาตีบมองไปที่เยบิน

"บ้าไง" มือทุบไปที่ไหล่หลังจากนั้นก็เบือนหน้าไปทางอื่น 

"อื้ม ไว้ว่างๆมรสอนเกมบอยพี่ด้วยนะคะ เล่นไม่เก่ง"

"ค่ะ เอาไว้ฉันว่างๆนะ ช่วงนี้งานวาดรูปเยอะเลย"

"ให้ช่วยไหม"

"พี่วาดรุปเป็นหรอ?"

"ก็พอได้ค่ะ พี่ชอบถ่ายรูปเลยลองวาดดูก็พอได้นะ"

"ไว้จะให้ช่วยนะคะ เจ้าชายน้อย"

"หื้ม แค่กๆ ร รู้ได้ไง อะไร เจ้าชายน้อย"

"ก็เห็นในโทรศัพท์พี่ พี่โซจองทักมาค่ะ ให้พี่โซจองเฝ้าร้านเนี่ยนะ"

"ก็นัดไว้แล้ว ไม่อยากให้เสียเวลา"

"ขอบคุณนะคะ วันนี้สนุกมากเลย"

"ค่ะ กลับกันไหม"

"อื้ม ค่ะ"


20:30
หลังจากเราออกมาจากบริเวณที่เราได้กินรามยอนกัน มินกยองกับเยบินก็ต่อกันที่ร้านขนมอีกสักพักจนรู้สึกอิ่มกันทั้งคู่ มินกยองก็ส่งเยบินพึงที่พักแล้ว

เยบินอาบน้ำทันทีหลังจากกลับมาถึงหอ นั่งลงที่เก้าอี้ตัวพอดีกับขาตั้งวาดรูปก่อนจะเอากระดาษขึ้นมาหนีบกับกระดาน มือเรียวรวบผมมัดเป็นพวงก่อนจะเปิดโทรศัพท์ขึ้นมา รูปของมินกยองที่เธ ถ่ายไว้ ใช่ เธอรู้สึกดีกับพี่มินกยองมากๆ จนอยากจะถ่ายทอดผ่านรูปภาพนี้ คนที่อบอุ่นแบบมินกยอง ใจดี แถมยังน่ารักแบบนี้ เยบินก็ใจลอยไปกับมินกยองง่ายๆ เธอไม่ได้อยากคิดเข้าข้างตัวเอง แต่มันชัดเจนมากว่าการที่มินกยองทำแบบนี้กำลังทำคะแนนกับเธอรึเปล่า
ฉันเดาพี่ไม่ออกเลยจริงๆพี่มินกยอง
;
21:30

มินกยองในเสื้อสีชมพูตัวใหญ่กับกางนอนขายาวกำลังนั่งพิง ตัวเองกับหัวเตียง มือเรียวยาวหยิบมือถือที่ชาร์จอยู่บนหัวเตียง และกำลังนั่งยิ้มกับแชทของน้องสาวที่กำลังแซวเธอสนุก

(เป็นไงนี่เรียกว่าออกเดทได้ยัง)

"แกก็พูดเกินไอตอ"

(เพื่อนน้องผ่านไหม)

"ยิ่งกว่าผ่าน ผ่านเขามาตั้งแต่วันแรกแล้ว"

(เว่อๆ อ้วกว่ะ)

"แล้วคนจีนแกล่ะมายัง"

(อาทิตย์นี้และคนสวยของตอ)

"หลงยิ่งกว่าฉันอีกมั้ง"

(แน่นอน นอนและพี่ป๋ามีเรื่องจะคุยกับพี่ด้วยลองโทรหาป๋าดูนะ ป๋าติดต่อพี่ตอนเย็นไม่ได้)

"อืม โอเค ฝันดีน้องรัก"

(@yebinnyea)

"อะไร!"

(รางวัลไง ทักไปคุยส่ะ เจ้าชายน้อย)

"ย่าห์ โอเคฉันจะไม่โกรธ ไปนอนส่ะไป"

(เคฝันดีพี่ โทรหาป๋า ด้วย)

"เค"

22:40

Minkyeong and you from ID

เยบินกำลังตกใจว่าพี่มินกยองเอาไอดีเธอมาจากไหน และตอนนี้เธอกำลังจะนอนแล้วด้วย

(ฝันดีคะ นอนรึยัง)

"เอาไอดีมาจากใครคะ?"

(เอ่อ อึนซออ่าา ก็อยากคุย)

"แล้วทำไมวันนี้ไม่ขอเอง ป็อดอ่ะ"

(ไม่ได้ป็อดซักหน่อย ก็แค่ลืม)

"กำลังจะนอนและค่า พึ่งวาดรูปเสร็จ"

(พรุ่งนี้ไปรับนะ)

"ไม่ต้องเลยค่ะ ไปเปิดร้านแล้วเฝ้าร้านเลย"

(โห้ ไรอ่า อยากเจอ)

"ตอนเย็นก็ได้เจอ พอๆแล้ว จะนอนแล้ว"

(เขินอ่ะดิ๊)

"พี่ิมินกยอง!"

(เคๆจ่ะ ฝันดีค่ะ)

"เช่นเดียวกันค่ะ เจ้าชายน้อย"

(ของเยบินด้วยรึเปล่า)

"ย่าห์พี่นี่มัน"

เยบินแทบจะกรี้ดอัดหมอน ความรู้ของเธอมันชัดกับพี่เขาขนาดนั้นเลยหรอ ทำไมถึงต้องรุกแรงขนาดนี้ บ้าชะมัดเลย

ฝั่งมินกยอง

"ฝันดีแล้วโว้ยยยยยยย"

ถ้าทั้งชั้นนี้ไม่ใช่ของเธอคนเดียวคงโดนข้างห้องมาเคาะประตูด่าไปแล้ว 

: )

.
.
.

Tbc.

#เดสตินี่พี่มินกยอง



;
เช่นนั้นล่ะ 5555555555555555
@pinkness_BJH ทวิตเตอร์ ทักไปคุยกันได้ ถ้าเหงาก็ทักมา ช่วยไรท์แต่งก็ได้ ฝากด้วยค่ะ ; )







SHARE
Written in this book
destiny of love
"โชคชะตาพาเรามาเจอกัน" เราเชื่อคำนี้ไหม?
Writer
toneny
shipper person 。
แต่งกาก แต่แต่งด้วยใจนะ : ) @pinkness_BJH

Comments