นิทานก่อนนอน 11
ชายนิรนามคนนึงไปสมัครเป็นตำรวจ ก็เดินเข้าที่ว่าการอำเภอ

ชายนิรนาม "รับใช่มะ เค พรุ่งนี้มาทำละ"

นายอำเภอ "มาสาย ๆ ก็ได้ ไม่ต้องรีบ"

แล้วชายนิรนามก็ออกไปปล้นร้านขายเฟอร์นิเจอร์

ชายนิรนาม "เฟอร์นิเจอร์ทั้งหมดต้องยกให้เรา ไม่งั้นเจ้าตาย"

เจ้าของร้าน "เค จะให้ขนไปไว้ที่ไหน"

ชายนิรนาม "บ้านเราก็เล็กไป แถวนี้มีโกดังให้เช่ามะ"

เจ้าของร้าน "ครอบครัวเรามีธุรกิจให้เช่าโกดังด้วย สนใจไหม"

ชายนิรนาม "ก็ดี ขนไปเสร็จก็โทรมาละกัน"

ก็ตกลงกันเรียบร้อยวันต่อมาชายนิรนามก็ไปดูที่โกดัง

ชายนิรนาม "ปัญหาต่อมาคือจะปล่อยเฟอร์นิเจอร์พวกนี้ที่ไหนดี ของร้อนงี้ปล่อยลำบากเสียด้วย"

เจ้าของโกดัง "ค่าเช่าก็แพงด้วยน่ะ เดือนหน้าขึ้นค่าเช่าอีก"

ชายนิรนาม "ชีวิตก็ต้องสู้กันต่อไป ว่าแต่ลืมไปเลย"

เจ้าของโกดัง "เรื่องจ่ายค่าเช่าใช่มะ งั้นจ่ายมาเลย"

ชายนิรนาม "เปล่า เรื่องวันนี้ต้องไปเป็นตำรวจแล้วน่ะ ไปตอนนี้ไม่รู้จะทันไม๊"

เจ้าของโกดัง "โทรไปเลื่อนได้ก็ได้มั้ง แล้วเรื่องจ่ายค่าเช่านี่ก็ยังลืมอยู่ใช่มะ"

ชายนิรนาม "ยังลืมอยู่นะ ไว้นึกได้ก็จะจ่ายให้ละกัน"

เจ้าของโกดัง "เค ลืมอยู่ก็ถือว่าไม่ผิด"

ชายนิรนามก็ไปที่ธนาคารต่อ

พนักงานธนาคาร "ไม่ได้มาปล้นสินะ"

ชายนิรนาม "เห็นเราปล้นบ่อยรึไง เข้าไปที่ไหนเป็นปล้นไรเงี้ย"

พนักงานฯ "มีงอนอีก ตกลงมาเฉย ๆ ไม่ทำไรงี้ดิ"

ชายนิรนาม "มาปล้นน่ะ จริง ๆ แล้ว"

พนักงานฯ "เค จะเอาในตู้เซฟด้วยไหม"

ชายนิรนาม "ก็ดี"

พนักงานฯ "ไม่เปิดให้ มีไรว่ามา"

ชายนิรนาม "ไม่เป็นไร เรารู้รหัส"

พนักงานฯ "เจ้ารู้รหัสเซฟ 843254 ด้วยรึ?"

ชายนิรนาม "อ้าว นึกว่า 123456 ซะอีก"

พนักงานฯ "ไปฟังจากไหนมา งี้เจ้าก็เปิดไม่ได้แล้วล่ะ"

ชายนิรนาม "เจ็บใจ"
SHARE
Writer
mavhod
inw
ตามนั้น

Comments