ความยุติธรรมมีสีหม่น

ถ้าเราจะให้สีแทนนามธรรมบางอย่าง...ความยุติธรรมควรมีสีอะไร?

คำว่า "ยุติธรรม" ฟังดูดีทีเดียว และเชื่อว่าหลายคนต่อสู้เพื่อคำคำนี้

นักรบหรือวีรบุรุษหลายคนที่ต่อสู้เพื่อความยุติธรรมถูกจารึกชื่อไว้ในประวัติศาสตร์ คนรุ่นหลังระลึกถึงพวกเขา และพวกเขาเป็นแรงบรรดาลใจให้คนอีกมากมายในการใชัชีวิต

รู้ไหมว่าในการต่อสู้ ย่อมมีผู้แพ้และผู้ชนะ...
บางครั้งเราก็ถูกบีบให้ทำเรื่องที่น่าลำบากใจ เพื่อจะชนะ ด้วยความเชื่อมั่นว่ามันยุติธรรม และคนคนหนึ่งสมควรได้รับสิทธิประโยชน์บางอย่าง

เบื้องหลังของการกระทำนั้นๆ มีเหตุผลมากมายมารองรับ และมันก็ฟังขึ้นเสียด้วย เราจึงดิ้นรนมากๆ เพื่อให้ได้รับความยุติธรรม เพราะเราทนไม่ได้ที่จะถูกเอาเปรียบ เราอยากจะเอาตัวรอดจากความรู้สึกโง่เขลา อ่อนแอ ไร้ความสามารถนั้น เรามั่นใจในความถูกต้องของตนเอง เราสมควรจะได้รับสิ่งนั้น

บางครั้งมันไม่สบายใจเลย เมื่อเราขุดลึกลงไปกว่านั้น...ลึกกว่าเหตุผลเบื้องหลัง แล้วพบว่ามันเป็นเพียงความโลภ... เรากำลังต่อสู้ เพราะความโลภสั่งการเราอยู่
...เรา "อยาก" ที่จะได้ในสิ่งที่เราคิดว่าควรจะได้
...เรา "อยาก" ที่จะไม่โดนเอาเปรียบ
...เรา "อยาก" ที่จะยืนยันจุดยืนอย่างเข้มแข็ง
...เรา "อยาก" ที่จะเอาชนะในการต่อสู้ครั้งนี้ เราไม่อยากเป็นผู้ที่ยอมจำนน

มันใช้เรี่ยวแรงมากเหลือเกินเพื่อความยุติธรรม และเมื่อได้รับความยุติธรรมแล้ว เราก็เริงร่ายินดีกับสิ่งที่ได้อยู่พักหนึ่ง ฉลองให้กับชัยชนะ แต่หากมองย้อนกลับไป มีคนที่ยอมจำนนอยู่ตรงนั้น และในบางครั้งคนที่ยอมจำนนก็คือเรา

แล้วเราหรือเขาจะสมควรได้รับสิ่งที่เราเรียกว่า "ความยุติธรรม" นี้หรือไม่ ...คำตอบก็ยังคงคลุมเครือ ขมุกขมัวอยู่นั่นเอง 

บางครั้งความยุติธรรมก็พร่า และจางจนเหมือนจะไม่มีอยู่จริง เหมือนจะเห็นแต่ก็ไม่เห็น เหมือนมีนะ แต่มันมีอยู่จริงไหม

เพราะฉะนั้น ถ้าถามว่า ความยุติธรรมควรมีสีอะไร... ความยุติธรรมจึงมีสีหม่น



SHARE
Written in this book
ช้อนตะกอน

Comments