SLIPPERY⛷️​ : CIGARETTE 🚬
Smoke up a glimpse of heaven
- สูบบุหรี่​แล้วเหมือนได้เห็นสวรรค์​เลย
.
.
"เครียดเหรอ?"
"หื้ม?" เธอหันตามเสียงทัก​

ตึกย่านนี้เรียงรายไปด้วยร้านเหล้าน้อยใหญ่​ ตั้งแต่โลว์คลาสยันไฮคลาส​ ที่ที่เธออยู่ในตอนนี้คือมุมข้างตึกสีแดงร้านRed Bull สถานที่อโคจรที่ไม่น่าจะเจอเด็กสิบแปดที่นี่​

ดวงตากลมโตที่หรี่ลงตามแก้มที่กำลังฉีกยิ้มให้เธอ​ บุลิน! น้องบุลินเพื่อนของกานต์ลูกศิษย์​ของเธอ​ บุลินอยู่ในชุดเดรสสั้น​ สวมทับด้วยแจ็คเก็ต​ตัวโคร่ง​ เดาไม่ยากว่าคงเข้าMOXXผับฮิปฮอปไฮคลาสฝั่งตรงข้าม​ จะว่าไปเด็กคนนี้ใส่หมวกแก๊ปแล้วดูดีจัง

"มาได้ไง" เธอถามด้วยความแปลกใจ​ เด็กสาวหยักไหล่และยิ้มให้เธออีกครั้ง
"ขับรถมา" กวนประสาททุกทีที่เจอสิน่า
"เอาจริง"
"พูดจริง​ วันนี้มีคอนไทเท" บุลินกลั้วหัวเราะให้เธออีกครั้ง
"เค้าห้ามเด็กต่ำกว่า20เข้านะเผื่อลืม"
"พี่ก็ยังไม่ถึงเหมือนกันแหละ​เผื่อลืม" เด็กนี่กวนประสาทจริง​
"เดือนหน้าก็ถึงแล้วย่ะ"
"งั้นตอนนี้เป็นเพื่อนกันไปก่อน"
"ห๊ะ?"
"ก็เพื่อนผิดกฎหมายไง" เออปีนเกลียวแบบนี้ก็ได้แฮะ
"อย่าสูบเยอะล่ะ​ ไปนะ" ท่าทางสดใสตลอดเวลาแบบนั้น​ ไปโดนตัวไหนมา​นะ

เธอรู้จักบุลินผ่านกานต์ลูกศิษย์ของเธอ​ เจอกันตามค่าเฟ่แถวมหาลัย และครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เจอในสถานที่แบบนี้ บุลินคือชื่อที่เพื่อนนิสิตใช้เรียก​เพราะมีคนเอารูปน้องไปโพสตามเว็ปบอร์ดเกิดเป็นที่พูดถึงถึงความน่ารัก​ของเด็กมัธยมคนนี้

เธอเริ่มสนิทกับบุลินจริงจังตอนงานวันเกิดเพื่อนของเพื่อนซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องกับบุลิน​อีกที ตอนนั้นเธอเพิ่งเลิกกับแฟนหนุ่มร่วมคณะ​ อารมณ์​ในตอนนั้นเลยไม่ค่อยมีแก่ใจ​จะสนุกไปกับปาร์ตี้สักเท่าไหร่

"สูบบุหรี่​อีกแล้ว​ เครียดเหรอ?"
"รู้ได้ไง?"
"ก็คนสูบบุหรี่จะมีกี่แบบกัน​ ไม่ติดบุหรี่ก็เครียด​ ไม่เครียดก็สูบเพิ่มอรรถรส​การดื่ม" 
น้องตอบก็มีเหตุผล​​ เธอไม่ได้ติดบุหรี่งอมแงม​ เธอเครียด​ และเธออยากดื่มแอลกอฮอล​ให้มากกว่านี้​ ครั้งก่อนที่เธอสูบก็เพราะเธอทะเลาะกับเขา​ แต่ครั้งนี้เธอสูบ..เพราะเธอเพิ่งเลิกกับเขา

ยิปซีกับบุลินคุยกันอยู่นาน​ ความเศร้าเสียใจของเธอในตอนนั้นเลือนหายไปอย่างน่าประหลาด​ทั้งๆที่ในมือก็เตรียมบุหรี่​มวนใหม่ออกมาสูบ​แต่มันก็ถูกลืมไปเสียอย่างนั้น​ 

ทั้งคู่แลกเปลี่ยนทัศนคติ​ รสนิยม​ และความชอบต่างๆที่ดูเข้ากันได้ดี​ จนเวลาล่วงเลยไปค่อนคืน​ หลังจากที่แยกกัน​เธอมีรอยยิ้มเปื้อนหน้า​ 


เธอได้มุมมองความรักใหม่​ 
เธอรู้ว่าการลืมเขาไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องทำ

เธอรู้ว่าความผิดพลาดที่ผ่านมาไม่จำเป็นต้องย้อนกลับไปแก้ไข​ น้องบอกให้เธอมองออกไปข้างหน้า​ พระอาทิตย์​ขึ้นใหม่ทุกวัน​ เวลาย้อนกลับไม่ได้​ สิ่งที่เธอควรทำคือยอมรับ​ อาจจะเหงาบ้าง​ ปวดใจบ้างเวลาที่ผ่านสิ่งที่เธอกับเขาเคยทำร่วมกัน​ 
แต่จะเอาอะไรกับความรักที่ทำให้เธอปวดใจกัน​ ขนาดดวงจันทร์​ยังไม่เต็มดวงทุกครั้งที่มันอยู่บนฟ้าเลย...
เธอผ่านช่วงเวลานั้นไปด้วยดี​ โดยที่มีบุลินอยู่ข้างๆ​ หลังเวลาที่ติวให้กานต์​แล้วทั้งคู่มีเวลาเล็กน้อยที่จะไปนั่งเล่น​ ดูหนัง​ หรือทานข้าว​ มันเป็นช่วงเวลาเดือนกว่าที่วนเวียนอยู่แบบนั้น​ แม้ไม่ได้เจอทุกวันแต่หัวใจเธอพองโตทุกครั้งที่รู้ว่ายังไงวันข้างหน้าก็ต้องได้เจอน้องอีกแน่นอน


นิโคติน​ คือสารเคมีธรรมชาติ​ที่อยู่ในยาสูบ​ มันออกฤทธิ์​สูบฉีดไปยังสมองในเจ็ดวินาที​ ทำให้รู้สึกสบายและผ่อนคลาย​ แต่เมื่อมันหมดฤทธิ์ร่างกายก็จะกลับมาเครียดอีก
ในความรู้สึกของเธอ​บุลินก็คงเป็นเหมือนนิโคติน​ เป็นคนที่ทำให้เธอสบายใจและรู้สึกดีได้ แม้จะครั้งละไม่นานแต่มันก็ทำให้รู้สึกดีทุกๆครั้งที่ได้เจอ

แต่บุหรี่มวนหนึ่งจะสูบได้นานแค่กัน​ บุลินของเธอเริ่มห่างหายเพราะต้องเตรียมสอบเข้ามหาลัย อีกด้านคือเธอได้ยินจากกานต์​ว่า

"ไอ้บลูมันติดพี่สาว" 

ซึ่งเธอก็ได้รู้ภายหลังว่าพี่สาวที่ว่าคือ​ เบบี้​ เพื่อนของสกายพี่สาวบุลินนั่นเอง​ หัวใจที่เคยพองโตในตอนนั้นกลับกับเหี่ยวเฉาลงอย่างไร้เหตุผล​ บุหรี่มวนนั้นของเธอหมดลงเสียแล้ว
.
.
.
.
หลังจากนั้นเธอได้พบบุลินอีกครั้งตอนเรียนปี3ที่ค่ายอาสาฯที่สังขละบุรี​ บุลินในตอนนี้ยังสดใสเหมือนเดิม​ เป็นสาววิศวะที่ดูมีเสน่ห์​ล้น​กว่าครั้งก่อนที่พบกัน​ ได้ยินข่าวว่าเธอเป็นดาวคณะด้วยสิ​ สวยขึ้น..ไม่สิน่ารักขึ้นเยอะเลย​ 

"ดีจัง​ เจอรอบนี้ไม่สูบบุหรี่​แล้ว"
"ยังไม่อยาก"
"นึกว่าเลิกแล้วซะอีก"
"เคยเลิกแล้ว เราชอบความรู้สึก​ตอนเลิกน่ะ​ เลยกลับมาสูบใหม่" 

ระยะเวลาสามวันทำให้ทั้งคู่กลับมาจูนกันได้ไม่ยาก​ หัวใจเธอชุ่มชื่น​อีกครั้งกับคนตรงหน้าเธอตอนนี้​


นิโคติน​ ออกฤทธิ์​ระยะสั้นทำให้กระตุ้น​ความรู้สึกพึงพอใจ​ มีความสุข​ คลายความกังวล​ ทำให้เกิดการผ่อนคลาย​ แต่เมื่อสารหมดฤทธิ์​ร่างกายจะตอบสนองโดยการต้องการมันมากขึ้น... จึงทำให้เสพติดง่าย​'​

เธอมีความสุขกับตอนที่เคยอยู่กับบุลินยังไง​ ก็ยังสุขอยู่อย่างนั้น​ 

"อย่าสูบจัดนักล่ะ​ มีไรก็ไลน์มา​ เบอร์มีก็โทรมา" น้องบอกกับเธอก่อนจาก​ 

"จะกล้าโทรมั้ยเหอะ​ เกรงใจพี่เบบี้ไหนต้องเลี้ยงลูกอีกล่ะ" เธอแกล้งเหย้า​ 

เธอเพิ่งได้อัพเดต​ข่าวคราวของบุลิน​เรื่องน้องบลายธ์​ แต่สิ่งที่เธอรู้อยู่แน่ๆคือหลังจากปีก่อนที่บุลินห่างหายไปก็ไปคบกับพี่เบบี้​ เพื่อนของพี่สาวบุลินนั่นแหละ​ 

"โทรมาเหอะน่า​ มีเรื่องไรให้ช่วยก็โทรมาเลย​ ไม่โทรหาเพื่อนจะโทรหาใคร" 

บุลินก็ยังเป็นบุลินที่กวนประสาทเสมอต้นเสมอปลาย​ เธอกลายเป็น​ 'เพื่อน'​ ในคำเรียกของบุลินไปตั้งแต่ตอนที่เจอกันหน้าผับตอนนั้น​ แต่ก็เอาเถอะ​เด็กอายุแค่นั้นเป็นที่ปรึกษาให้เธอได้ก็นับว่าเป็นเพื่อนแล้วกัน

"เดี๋ยวก็หายไปเหมือนตอนนั้นอีก​" เกือบสามปีที่แทบจะไม่ได้เจอกัน​ เธอยังจำความรู้สึกตอนนั้นได้​ บุลินมาเพื่อทำให้เธอรู้สึกดี​แต่ก็หายไปหลังจากนั้น

"เอาน่า​ ไม่หายๆ​ ไปนะ" รอยยิ้มส่งท้ายก่อนจาก​ยังคงสดใสเหมือนเดิม​ และเป็นอีกครั้งที่บุหรี่มวนนี้ของเธอหมดลง
.
.
.
.
ยิปซีที่ทั้งเพียบพร้อม​ด้วยฐานะ​ การศึกษา​ และความสวยตามสไตล์​หมวยอินเตอร์​ ใครจะรู้ว่าลึกๆแล้วเธอแบกรับความกดดันและความเครียดมากแค่ไหน​ คุณพ่อของเธอเป็นทายาทบริษัท​ผลิตยางรถยนต์​รายใหญ่ 

เธอเสียแม่ไปตั้งแต่ยังเด็ก​และที่ผ่านมาคุณพ่อของเธอก็มีเมียใหม่ไม่ซ้ำหน้า​ บางครั้งก็ยังอายุรุ่นราวเดียวกับเธอ​ บรรดาญาติ​พี่น้องก็หยามเหยียดเรื่องของพ่อเธอ​ จะมองทางไหนก็มีแต่ความอิจฉาริษยา​ เธอจึงโหยหาความรัก​ ความอบอุ่น​ เผื่อจะมีใครบ้างที่ทดแทนความรู้สึกอ้างว้างนี้

ความสวยและรูปลักษณ์ของเธอดึงดูด​ชายหนุ่มมากหน้าหลายตามเข้าหาเธออย่างไม่ขาดสาย​ จะเรียกว่าคลาสโนวี่ก็ไม่ได้​ เพราะเธอไม่ได้ออกเดทกับใครไปทั่ว​ เธอคุยทีละหลายคน​ก็จริง​ แต่ในคนกลุ่มนั้นก็ไม่มีใครรู้ใจและรู้ทันเธอ​ ด้วยความที่เป็นลูกคนเดียว​ที่ถูกเอาใจมาตลอด​ก็มีบ้างที่จะเอาแต่ใจ​ หรือแกล้งงอนให้สนใจกันบ้าง​ แต่มันก็คือการแกล้งไม่ได้จะเอาจริงเป็นเรื่องเป็นราว​

เธอลองคบคนที่คิดว่าน่าจะไปด้วยกัน​ได้​ แต่ก็ไม่มีเลยที่จะพอดีและเข้ากับเธอ​ เห็นจะมีก็แต่บุลินเท่านั้นที่รู้ใจ​ รู้ว่าตอนไหนเธอต้องการอะไร​ รู้ว่าตอนไหนจริงตอนไหนแค่แกล้ง​ ในช่วงสองปีเธอเปลี่ยนคนคบหาไปแปดคน​ สุดท้ายคือไม่มีใครที่ลงตัวและใช่สำหรับเธอ

หลังเรียนจบเธอตัดสินใจสอบเรียนต่อที่อเมริกาและใช้ชีวิตโสดให้คุ้มค่าและยาวนานที่สุดเท่าที่เธอเคยมีมา และหลังจากนั้นเองที่เธอได้เจอบุลินอีกครั้ง
.
.
.
.
บุลินในชั้นปีสุดท้ายตามอาจารย์​มาทำโปรเจ็ค​ร่วมกับมหาลัยชื่อดังอย่าง​ MIT แต่ครั้งนี้ที่เจอบุลินดูจริงจังและดูเป็นผู้ใหญ่​มากกว่าก่อน​ อาจเป็นเพราะงานตรงหน้าด้วยมั้ง​

รอบนี้บุลินมีเรื่องเครียดที่ต้องออกแบบระบบซอฟต์แวร์​และสร้างระบบใหม่​ อีกเรื่องที่ทำให้บุลินที่ดูสดใสร่างเริงน้อยลงคือเรื่องที่เบบี้ไม่ค่อยมีเวลาให้​ เพราะด้วยภาระและหน้าที่ที่เบบี้ต้องรับผิดชอบทั้งตำแหน่งประธานบริหารสาขาหลักในไทยทั้งต้องดูแลน้องบลายธ์​ แต่บุลินก็คือคนคนหนึ่งที่ต้องการกำลังใจจากคนรัก​ เพราะงานที่บุลินต้องทำก็กดดันและเครียดไม่แพ้กัน

เธอจึงถือโอกาสอาสาเป็นกำลังใจให้​บุลิน​ เป็นเพื่อนกิน​ เพื่อนเที่ยวให้​ตอบแทนที่หลายครั้งบุลินทำหน้าที่นั้นให้เธอ​

เธอมีความสุขอีกครั้งที่ได้อยู่กับบุลิน​ ยิ่งใกล้ชิดกัน​ความรู้สึกโหยหาความอบอุ่นและรอยยิ้มสดใสจากคนตรงหน้ายิ่งทำให้หัวใจเธอพองโต​ เธอรู้ตัวเองมาตลอดมาว่าเธอรู้สึกยังไง​ ยิ่งสถานการณ์​แบบนี้ยิ่งทำให้เธอหวั่นไหว​

คืนนั้นเธอออกไปดื่มกับบุลิน​ แอลกอฮอล์​ทำทั้งคู่เริ่มเคลิบเคลิ้ม​ไปฤทธิ์​ของมัน​ เธอสารภาพกับคนตรงหน้าเกี่ยวกับความรู้สึกที่มี​ เธอไม่ได้อยากแทนที่เบบี้​แต่เพียงแค่อยากบอกให้รู้ว่าเธอมีความสุขแค่ไหนที่ได้อยู่ด้วยกัน​แบบนี้

บุลินในตอนนั้นก็อ่อนไหว​เวลาเกือบเดือนที่เบบี้ไม่มีเวลาให้เลย​ กำลังใจที่เธอต้องการจากคนรักกลับถูกทดแทนจากคนตรงหน้า​ ต่อให้แกร่งแค่ไหนหัวใจมันก็คือก้อนเนื้อไม่ใช่หินผา​

ความโหยหายและความต้องการของทั้งคู่เป็นเหมือนแรงดึงดูด​

สายตาของยิปซีทรงเสน่ห์​จนสะกดคนที่กำลังถูกฤทธิ์​แอลกอฮอล์​เล่นงาน​ บุลินกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอใจเต้นแรงกับสายตาจากคนตรงหน้า​ เธอไม่เคยรู้สึกว่าสายตาของยิปซีจะดึงดูดร้อนแรงได้ขนาดนี้​

เพียงแค่เสี้ยวความคิด​ ริมฝีปากอิ่มของเธอก็ถูกประกบด้วยปากหยักทรงกระจับ​ ความนุ่มหยุ่นประทับอยู่เพียงครู่ก่อนจะถูกรั้งท้ายทอยให้ไม่สามารถทัดทานไปไหน​ รสจูบแปลกใหม่ในรอบห้าปี​ มันหอมหวานละมุนเหมือนช็อกโกแลต​ร้อนที่เพิ่งกวนเสร็จใหม่​ รสวิสกี้ราคาแพงที่ติดอยู่ปลายลิ้นยิ่งชวนให้น่าลิ้มลอง​ ลิ้นร้อนแทรกเข้าหาความละมุนนั้นอย่างหลงใหล​ เธอจูบตอบคนตรงหน้าอย่าไม่ขัดขืน​ มันนานพอที่แทบจะหลอมละลายเธอไปกับความแปลกใหม่ที่น่าลุ่มหลง​

"เฮือกกกกก"
จิตใต้สำนึกบอกกับเธอว่าต่อให้วิสกี้นั้นจะน่าลิ้มลองขนาดไหน​ แต่มันก็คือวิสกี้...ไม่ใช่รสของเบบี้​ที่เธอต้องการ​

ยิปซีรู้ดีว่าบุลินรักเบบี้มากแค่ไหน​ ต่อให้ไกลกันคนละทวีป​หรือแทบจะไม่มีเวลาให้กันเลย​บุลินก็ไม่มีทางเปลี่ยนใจ​ เธอเข้าใจและยอมรับความจริงนี้ได้ดี​จึงทำให้เธอต้องเก็บความรู้สึกที่มีไว้แค่นั้น​ ถึงแม้จากอยากเป็นคนที่โชคดีที่ได้เป็นเจ้าของหัวใจ​ เจ้าของความอบอุ่น​ สายตาละมุนและรอยยิ้มสดใสนั้นขนาดไหน​ แต่ก็ได้เป็นแค่เพื่อน...แค่เพื่อนของบุลินเท่านั้น​
และบุหรี่มวนนี้ของเธอก็ได้หมดลงอีกครั้ง
.
.
.

3ปีก่อนคุณพ่อของเธอเสียชีวิต​ ความเสียใจและความกดดันถาโถมมาอีกครั้ง​ เธอบินกลับมาร่วมงานศพของพ่อก่อนจะเคลียร์​ปัญหาตำแหน่งในบริษัทที่เธอจะต้องเข้าแทนที่​

เป็นอีกครั้งที่บุลินอยู่เคียงข้างเธอในฐานะเพื่อนจากความรู้สึกของเธอจริงๆ​

คืนนั้นทั้งคู่นัดดื่มในร้านเบียร์ของโรงแรมแห่งหนึ่ง​ หลังจากที่ร้านปิดบุลินพาเธอไปหาของร้อนๆกินแก้มึนหลังมื้อที่ถูกแอลกอฮอล์​เล่นงาน​ จากนั้นก็แยกจากกันเพราะบุลินมีนัดไปดื่มต่อ​ นักตี้ทีมชาติอย่างบุลิน​ต่อให้ดีกรีแรงขนาดไหนก็ไปต่อได้สบาย​ บุลินจึงเลือกมาพบเธอก่อนจะไปร่วมวงกับกลุ่มเพื่อ​น และหลังจากนั้นเธอกับบุลินก็ขาดการติดต่อกันไป


'Blue​ แปลว่า​ สีฟ้า
บุลิน​ หมายถึง​ หาดทราย'​


หลายเดือนก่อนเธอหอบความเศร้าจากอีกซีกโลกกลับมาประเทศไทย​ เธอเลิกรา​กับแฟนหนุ่มที่คบกันมาเกือบ2ปี​ เขานอกใจเธอ​ เธอจึงตัดสินใจกลับไทยอย่างถาวร

ทะเล​ คือที่ที่เธอจะนึกถึงคนคนนึงอยู่เสมอ​ สีครามของน้ำและความสวยของหาดทราย​ทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาบ้าง​ แต่แค่นึกถึงคนคนนั้นก็ทำให้เธอยิ้มได้แล้ว

เธอบังเอิญได้พบบุลินอีกครั้ง​ที่นี่​ บุลินยังเป็นบุลินเสมอ​ เป็นผู้ฟังที่ดี​ มีรอยยิ้มสดใส​ และทำให้อบอุ่นหัวใจได้ทุกๆครั้ง​

ครั้งก่อนที่กลับมาเธอลงทุนเปิดร้าาอาหารเกาหลีกับเพื่อน ได้บริษัทซอฟท์แวร์​ของบุลินดูแลระบบต่างๆให้​ และครั้งนี้เธอกะว่าจะกลับมาปักหลักอยู่ที่นี่อย่างถาวร​ บุลินแนะนำให้เธอหาอะไรทำเพิ่ม​ มีเรื่องยุ่งๆจะได้เลิกฟุ้งซ่านเสียบ้าง​

วันนั้นเธอตั้งใจจะชวนบุลินไปทานข้าว​ แต่เบบี้ก็มาเสียก่อน​ บุลินเลี่ยงที่จะไปกับเบบี้ไม่ได้​ และเธอรู้อยู่แล้วว่าเบบี้ก็คงไม่พอใจสักเท่าไหร่ถ้าเห็นเธออยู่ในห้องทำงานของบุลินตอนนี้

เธอเข้าใจและเข้าใจทุกอย่างดี​ มีครั้งหนึ่งเธอตั้งใจจะตัดขาดกับบุลินไป​ 

"ไม่บริสุทธิ์​ใจเหรอ​ ทำไมต้องไปด้วย" 

ไม่ใช่ไม่บริสุทธิ์​ใจ​ แต่ละอายใจที่ต้องทำให้เบบี้ไม่สบายใจและเข้าใจผิดแบบนี้

"ยิปเป็นเพื่อนเรา​ ยิปไม่ได้ทำไรผิด​ ไม่ต้องไปไหนหรอก​ อยู่เป็นเพื่อนกัน"
"แต่ถึงบริสุทธิ์​ใจ​ แต่พี่เบบี้ก็ไม่ชอบเราอยู่ดี"
"ตกลงยิปเป็นเพื่อนบี้​ หรือเป็นเพื่อนบลูกันแน่?"

ประโยคนั้นทำเอากลืนไม่เข้าคายไม่ออกทีเดียว​ เอาก็เอา...เป็นเพื่อนก็เป็นเพื่อน​ ถึงจะต้องหลบๆซ่อนๆก็เอาเถอะ​ เธอเองก็ไม่ได้อยากเสียเพื่อนดีๆอย่างบุลินไป​อยู่แล้ว
.
.
.
.

"แต่เบบี้มันไม่ค่อยชอบเท่าไหร่​ ใครจะชอบให้แฟนมาดื่มกับคนอื่นบ่อยๆล่ะว่ามั้ย" จอยกลั้วหัวเราะทิ้งท้ายก่อนจะยกดื่มอีกครั้ง​

เธอยกยิ้มและดื่มตาม​ เธอเองเหมือนจะรับรู้พลังงานบางอย่างที่ส่งมาปะทะ​เธอตอนนี้

"แต่ก็นั่นแหละ​ ก็บลูมันอยู่ด้วยแล้วสบายใจจริงๆนี่นา" จอยกลั้วหัวเราะอีกครั้งก่อนจะยื่นแก้วเป็นสัญญาณ​ให้เธอชนแก้วตาม

"ค่ะ​ พี่เบบี้เป็นผู้หญิงที่โชคดีมากๆที่มีบลูอยู่ข้างๆ" ประโยคหลังการชนแก้วแสดงถึงความรู้สึกภายใน​ของเธอ​

"แต่ถ้าจะให้ดี​ เราก็ไม่ควรยืม​ ' ของของคนอื่น'​ มาบ่อยๆหรอกจริงมั้ย" ประโยคนี้จุกจึ๊กแทงใจ​

ความสัมพันธ์​ของเธอกับบุลินถึงแม้จะเป็นแค่เพื่อนกัน​ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าลึกๆแล้วเธอก็ยังมีความรู้สึกดีๆกับบุลินอยู่​ เป็นผู้หญิง​ด้วยกันเซ้นส์มันคงบอกอยู่แล้วล่ะ​ แต่หลังจากจูบคราวนั้นบุลินก็ไม่มีท่าทีอ่อนไหวไปกับเธออีกเลย​ ซ้ำยังคงความเป็นเพื่อนกับเธอมาจนถึงวันนี้​

"สูบบุหรี่​อีกแล้ว​ เครียดขนาดนั้นเลย?" เสียงคุ้นเคยเอ่ยถามก่อนจะนั่งลงข้างๆ

Winston purple mint มวนหนึ่งถูกสูบเอาควันและรสชาติเข้าปอดไป​ รสบลูเบอร์รี่​ถูกกลืนลงคอไปตามด้วยความเย็นของเม็ดบีทส์ที่ถูกเผาไหม้​ 

"กลับเหอะ... ดึกแล้ว" เธอพ่นควันออกบอกคนข้างๆที่ทำหน้าที่เพื่อนที่ดีของเธอในคืนนี้
"เดี๋ยวอยู่เป็นเพื่อนก่อน​ บุหรี่หมด.. ค่อยกลับ" บุลินก็ยังคงบุลินอย่างนั้น

สารเคมีในมวนบุหรี่ของเธอซึมเข้าปอด​แล่นผ่านกระแสเลือดเข้าไปยังสมอง​ ช่วงเวลาที่เธอสูบมันเข้าไป​ร่างกายเธอผ่อนคลายและรู้สึกดี​ไปกับสารเคมีที่ทำปฏิกิริยา​กับระบบสมอง​ แต่มันก็เพียงไม่นาน.... บุหรี่มวนนั้นก็หมดลง

 
นิโคตินมันออกฤทธิ์​เพียงเวลาสั้นๆ​ ยิ่งสูบก็ยิ่งต้องการ​ บุลินของเธอก็เช่นกัน​ยิ่งใกล้ก็ยิ่งโหยหาย ทางเดียวที่เธอจะไม่เสพติดมันคือ...เลิกมันซะ

ก้นบุหรี่​ถูกบี้ไปกับถาดรอง​ รูปร่างยู่ยี่ไม่เป็นทรง​บ่งบอกว่าหน้าที่ให้ความสุขของมันหมดลงแล้ว​
"ป่ะ กลับบ้านกัน"
.
.
.
.
.​
.
I could, I could, be there for you
I could, I could, be the one to
I'd be, your cigarette
I would, I would, be your light and
I would, I would, shine you bright
Oh I wish, I'll be your last
- ฉันเคยได้อยู่ตรงนั้นกับคุณ
ฉันเคยได้เป็นคนคนนั้น
ฉันล่ะอยากเป็น... บุหรี่ของคุณ
ฉันอยากเป็นแสงสว่างให้คุณ
และอยากเปล่งประกายให้คุณสดใสกว่าเดิม
ฉันหวังว่าจะได้เป็น...
บุหรี่มวนสุดท้ายของคุณ
Title: Cigarette​ -​ offonoff
.
.
.
.
.​
.
.

ชอบตอนนี้จนต้องมาแปะไว้​ มีใครพอเข้าใจชื่อตอนและความหมายที่เราจะสื่อมั้ย​
TTPHN​
SHARE
Writer
ttphn
writer
Read and Write

Comments