เหมันต์
“ เหมันต์ - มนุษย์คนเดียวบนดวงดาวอันไกลโพ้น ที่มีอุณหภูมิ ติดลบ 201 องศา ”

เขาตัดสินใจจากถิ่นฐานอันหนาวเหน็บ เพื่อมาค้นหา ‘ไออุ่น’ ที่โลกใบนี้

สามวันหลังจากเที่ยวบินจักรวาลเที่ยวสุดท้ายเที่ยวสุดท้ายในรอบ 100 ปี ได้เดินทางมาถึงกรุงเทพฯ นครที่ขึ้นชื่อ เรื่องไออุ่น อันร้อนแรงที่สุดในจักรวาล (เมื่อเราตัดดวงอาทิตย์ออกจากลิสต์นี้ เพราะไม่มีเที่ยวบินใด สามารถลงจอดที่นั่นได้)

อุณหภูมิของกรุงเทพ ที่แตกต่างจากบ้านเกิดของเหมันต์ราวๆ 240 องศาเซลเซียส มันช่างแผดเผาและเร้าใจเขาเหลือเกิน

อาบแดด คงเป็นหนึ่งในกิจกรรมสุดฮอตของโลกใบนี้

แต่ความร้อนระดับนี้ กลับไม่ใช่คำตอบของเหมันต์ เขายังรู้สึกเหน็บหนาวเหมือนคราวที่อยู่ในดาวบ้านเกิด


หรือคงไม่มีความร้อนใด ละลายน้ำแข็งที่เกาะกินหัวใจของเขาได้
สิ้นหวังเต็มที - น้ำตาค่อยๆรินไหลออกมา
แม้แต่คนที่เยือกเย็นที่สุดในโลก ก็ร้องไห้ได้

“เป็นอะไรรึเปล่าคะ? มีอะไรให้ฉันช่วยเหลือได้นะ?”

เสียงอ่อนหวานแผ่วเบา พัดแทรกซึมเข้าสู่โสตประสาทของเหมันต์ เธอเผยรอยยิ้มอ่อนโยน ที่ส่งแรงสั่นสะเทือนไปถึงหัวใจอันเยือกเย็นของเขา

เธอเหมือนสายลมยามบ่าย ช่วยทำให้ฉันผ่อนคลาย - เหมันต์คิด

น้ำแข็งที่เกาะกินหัวใจของเขา ค่อยๆละลายเผยจังหวะเต้นระรัวเร็วแรงอีกครั้ง

ไม่ใช่ความอบอุ่นของอุณหภูมิใดๆ ที่เขาตามหา ไออุ่นจากรอยยิ้มของรักแรกพบต่างหากที่เขาต้องการ

“อะอะอะ เออ ไม่เป็นไรครับ, ขอบคุณมากๆเลยครับ”
เหมันต์ตอบออกไปด้วยน้ำเสียงสั่น

หญิงสาวยิ้มให้เขาอีกครั้ง ก่อนที่จะหันหลังจากไป

น้ำแข็งกำลังจะเริ่มก่อตัวขึ้นที่หัวใจเขาอีกครั้ง ถ้าปล่อยให้เธอเดินจากไป การเดินทางไกล จากดวงดาวสุดขอบระบบสุริยะจักรวาลคงไร้ความหมาย

“อะอะอะ เอ่อ ... เดี๋ยวก่อนครับ คุณครับ”
หญิงสาวหันมา พร้อมรอยยิ้มที่อบอุ่นยิ่งกว่าเดิม



เมืองไทยอาจจะขึ้นชื่อเรื่องอากาศอันร้อนแรง แต่อีกสิ่งหนึ่งที่ขึ้นชื่อ จนทุกคนเคยพูดถึง ว่าที่นี่คือ

สยาม เมือง ยิ้ม

SHARE
Written in this book
บางกอกไม่ได้บอกไว้
“บางเรื่องเล่าจากบางมุมของบางกอก ที่ไม่เคยบอกใคร”

Comments