ขึ้นชิงช้าสวรรค์


การตกหลุมรักใครสักคนคงเป็นความรู้สึกที่เหมือนขึ้นชิงช้าสวรรค์

ค่อยๆลอยขึ้นไปช้าๆ

ความตื่นเต้นแปรผันตามความสูง

และสายตาถูกตรึงไว้ด้วยบรรยากาศบนนั้น

จนมีความรู้สึกว่าไม่อยากจะลงมาเลย


.

.


ช่วงชีวิตหนึ่ง การมีความรักดันกลายเป็นส่วนเล็กๆของความสุข

เฝ้ารอที่จะพบเจอ

เฝ้ารอที่จะตกหลุมรัก

เฝ้ารอความรู้สึกนั้นผ่านเข้ามา

เหมือนตอนรอคิวขึ้นชิงช้าสวรรค์

เชื่องช้าแต่ก็รวดเร็วในเวลาเดียวกัน


.

.


ปล่อยให้เวลาทำหน้าที่ของมัน

จนพบว่าการได้ขึ้นไปมันแสนคุ้มค่า

บรรยากาศสวยๆในตอนเย็นกับเบาะตรงข้าม

ที่ยังว่างอยู่


.

.


ยิ้มกับตัวเองไปเรื่อยเหมือนปลอบใจ

ไม่ได้น่าเศร้าขนาดนั้นกับการขึ้นชิงช้าคนเดียว

แปลกดีเหมือนกัน

กับการตกหลุมรักที่ไม่มีกรรมมารองรับ

รู้สึกถึงรัก

ที่เป็นนามธรรมสุดๆ


.

.


จังหวะที่ชิงช้าสวรรค์เคลื่อนตัวต่ำลง

สายตายังจับจ้องที่วิวด้านนอกกรงเหล็กเก่าๆ

จะจากไปแล้วหรอวิวที่ว่าสวยนักสวยหนา

ไหนว่ารอบละ1นาทีไง

เสียตั้ง20บาท

เสียดายนิดหน่อย

แต่ก็พอจะจำวิวข้างบนนั้นได้

จนมาถึงด้านล่างประตูก็ยังไม่เปิด

เลยนึกขึ้นได้ว่ามันไม่ได้หมุนรอบเดียว


.

.


เหมือนความรักที่ผ่านเข้ามาก็ผ่านไป

จบไปเป็นรอบๆ

ผ่านไปเป็นคนๆ

แต่มันไม่ได้หายไปไหน

มีจบรอบก็มีรอบใหม่

พร้อมที่จะพาขึ้นไปถึงจุดชมวิวที่สวยที่สุด

เท่าที่ตาจะมองเห็น

เท่าที่หัวใจจะรู้สึก

และพาดิ่งกลับลงมายังจุดเริ่มต้น

วนลูปไปเรื่อยๆแบบที่แตกต่างกันออกไป


.

.


ตอนชิงช้าเคลื่อนไปแต่ละรอบเลยให้คนละความรู้สึก

แต่อะไรที่เห็นซ้ำบางครั้งก็ไม่ได้น่าเบื่อเสมอไป

หรือจะเปลี่ยนที่ขึ้นก็ได้

จากชิงช้าสวรรค์งานนี้ไปขึ้นอีกงาน

ได้วิวใหม่

ความรู้สึกใหม่

เปิดใจให้กับความรู้สึกที่เข้ามา

ปิดกั้นได้แต่อย่าให้นานจนกัดกิน

ความรักยังรอคุณอยู่

:)










SHARE
Writer
loyalist
writer
be nice

Comments

Tongdaww
7 months ago
บรรยายความรู้สึกไม่ถูกเลย ใจฟูมาก💗
Reply