[SF] destiny of love "Minkyeong x yebin" #2
02-

เพนเฮาส์ที่ตั้งอยู่บนอาคารสูงในตัวเมืองเกาหลีถูกซื้อเป็นเจ้าของโดย มินกยอง มินกยองซื้อเพนเฮาส์เพื่อความเป็นส่วนตัวของเขาเอง ร่างสูงนอนขยี้ตาบนเตียงสีขาวสะอาด พร้อมกับชุดคลุมอาบน้ำที่ห่อตัวเขาอยู่ 

"ย่าห์ ไอเจ้าแดดบ้าเอ้ย นี่ยังไม่ถึงเวลาเปิดร้านเกมส์ซักหน่อย แกรีบรึไง"

หลังจากด่าแสงแดดร้อนจ้าเสร็จมินกยอง ลุกขึ้นจากเตียงนอนของตัวเองกระชับสายชุดคลุมให้แน่นขึ้น พาตัวเองเข้าห้องน้ำไปไม่นานเท่าไรร่างสูงพาตัวเองในเสื้อเชิ้ตขาวตัวโคร่ง กางเกงยีนส์สั้น และรองเท้าคู่ใจ มาที่ล๊อบบี้แล้ว

มินกยองได้รับข้อความจากน้องสาว

คิดว่าใคร?

ใช่ อึนซอ น้องแท้ๆพ่อแม่เดียวกัน

แค่อึนซอกำลังแกล้งเพื่อนของเธออยู่และปกปิดเพราะเธอกำลังชอบสาวจีนคนนึงอยู่ อึนซอไม่ได้อยากทำให้เขาตกใจ 

(พี่รถพี่จอดอยู่ข้างล่างนะ ตัวเหม็นชะมัด เอ้อ ป๋าโทรมาหาด้วย โทรกลับได้ละพี่สาว)

มินกยองทำหน้าล้อเลียนใส่โทรศัพท์ก่อนจะขึ้นรถไป 

หญิงสาวตัวเล็กในชุดสบายๆในวันนี้ขอเธอ เธอมีเรียนแค่คาบเช้า เยบินเดินตามถนนที่จะพาเธอไปมหาลัยได้ เธอไม่ได้อยากปั่นจักรยาน หรือนั่งรถ เพราะมันไม่ใช่สไตล์เธอซักเท่าไร เธอเดินไปมหาลัยแบบนี้ตั้งนานแล้วด้วย 

ปั้ก!


"โอ้ย! " กำลังจะเงยหน้าด่าแต่คนนี้ทำเอาเยบินด่าไม่ลง "พี่มินกยอง"

"เจ็บไหม ขอโทษคือพี่ยกกล่องแล้วมันมองไม่เห็นเรานี่ ขอโทษนะคะ" พูดจบมินกยองก็ยื่นมือไปให้เยบินจับ 

"แล้วนี่กล่องออะไรคะ?"

"อ๋อเกมใหม่อะค่ะ พึ่งมาลงเมื่อเช้าเลย วันนี้จะมาไหม"

"อื้มดูก่อนนะคะ ช่วงนี้ไม่ค่อยมีตัง"

"มาเถอะนะ อยากเจอ"

เยบินหน้าขึ้นสีเป็นลูกมะเขือเทศแดงแจ๋ มือที่ถือรูปภาพอยู่ก็สั่นขึ้นมา เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลเต็มหน้าผาก 

"เป็นไรป่ะเนี่ย ร้อนหรอ?"

"ป่ะ...ป ป่าวค่ะ ไปเรียนก่อนนะคะ"

เยบินรีบเดินผ่านมินกยองไปดื้อๆ

"อะไรเนี่ย" เยบินทิ้งแค่ความสงสัยกับความน่ารักไว้ให้มินกยอง


12:30

อึนซอเดินลงบันไดมาพร้อมกับเยบิน 

"วันนี้วาดสวยจังเลยอ่ะ"

"แกก็เหมือนกันนั้นแหละ"อึนซอตอบกลับไปพลางเอามือไปคล้องคอเพื่อน

"นี่ เยบินอ่า ไหนๆก็ไหนๆแล้ววันนี้เลี้ยงกาแฟฉันหน่อยสิ นะๆๆๆๆๆ"

"เนื่องไหนโอกาสอะไรที่ฉันต้องเลี้ยงแกว่ะ"

"ก็ๆๆๆๆ น้องคนจีนคนนั้นเขาจะมาเกาไง ฉันตื่นเต้นเป็นบ้าเลย"

"เขาน่ารักขนาดนั้น"

"ขนาดนั้น!"อึนซอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดหน้าจอล็อคให้ดู เป็นรูปสาวจีนไว้หน้าม้าที่ชื่อของเธอก็คือ ซองโซ หรือ เฉิงเสี่ยว หรือ เสี่ยวเสี่ยว


อะไรซักอย่าง ...เห้อ

"ตอวันนี้จะไปร้านเกมส์ไหม"

"ไปดิ พี่มินนัดด้วย"

"เอ้อ ตอ แกกับพี่มินกยองเป็นพี่น้องกันป่ะว่ะ หน้าคล้ายกันจัง"

"บ บ้าหน่า แค่คนรู้จักหรอกไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ แหะๆ"

"แน่ใจดิ เหมือนจริงๆนะเว้ย"

"บ้าหรอ จะไปเหมือนได้ไง หุ้วๆ"

เยบินกับอึนซอเดินมาจนถึงที่เดิมร้านเดิม ทั้งคู่เดินเข้าไปทักทายพี่มินกยองเหมือนเดิม แต่วันนี้ โซจอง มาเป็นลูกมือของมินกยองด้วยอีกแรง

"อ้าว พี่โซจอง"

"อ้าว อึนซอ โตขึ้นเยอะเลยหน้าเหมือนไอมินก- โอ้ยยย! ไอกยองเหยียบตีนหาไรเนี่ย"

มินกยองขยับตัวไปไกล้้้ก่อนจะกระซิบไอเพื่อนที่กำลังจะทำความแตก 

"พูดหาพระแสงอะไรเล่า ไอโซจองถ้าหลุดปากพูดอีก จะเหยียบให้นิ้วเท้าหายไปเลย"

"ขอโทษหน่า คนมันก็ลืมป่ะว่ะ"

ทั้งคู่หันหน้ามาพร้อมกันก่อนจะหันมาขำ อึนซอหน้าเกือบจะซีดไปแล้ว

"อ เอ่อ เยบินแกไปเล่นเพลนะ เดี่ยวฉันจะไปเล่นคอมไปล่ะ!" อึนซอรีบตัดบทเพราะเพื่อนของเธอต้องถามอะไรแน่ๆ 

"เอ่อ..." เยบินยืนเกาหัว เพราะว่าเธอจะต้องให้มินกยองเช็คคิวให้ ว่าห้องไหนว่าง

"อ๋อ เอ้อ เราจะต้องเช็คคิวใช่ไหม" มินกยองลากเสียงยาว  ในขณะที่โซจองก็แยกตัวออกไป

"ไม่มีว่างเลยอ่ะ"

"แย่เลยทีนี้"เยบินทำหน้าเศร้า "ไม่ว่างทั้งเอ็กซ์บอกซ์เลยหรอคะ"

"ค่ะ ไม่ว่างเลย เอางี้ไหมคือ" "อย่าไปบอกใครนะคะ ตามพี่มา"

มินกยองเดินนำเยบินขึ้นมาที่ชั้น2ก่อนจะพาไปที่มุมห้องมืด แล้วดึงบันไดลงมา 
ห้องลับหรอ
มินกยองเดินนำเยบนิขึ้นไปทีืชั้น3 ห้องลับๆที่ไม่ได้เล็ก แต่ก็พออยู่ได้สำหรับหลายๆคน มีระเบียงเล็กๆ มีกล่องลังที่มีเกมที่จะต้องเอาลงไปเพิ่มในสต็อกเกลื่อน 

"พี่เอาไว้สังสรรค์ เล่นเกมกับเพื่อนอ่ะค่ะ ไม่ต้องกลัวนะ พี่บอกแล้วว่าอยากเจอเรา "

"เปิดให้หน่อยได้ไหมคะ แล้วก็มาช่วยหนุไต่เลเวลด้วยเลย"

ต่างคนต่างยิ้มให้กันเล็กๆ ก่อนมินกยองจะนั่งลงข้างๆ นั่งคอยให้คำปรึกษาไปซักพักมินกยองก็ขอเยบินออกไปสุบบุหรี่ไฟฟ้า

ภาพของหญิงสาวในเสื้อเชิ้ตขาวกำลังปล่อยควันสีขาวอ่่่อนๆ ให้ลอยไปตามอารมณ์ อย่างที่พี่เขาพูด "พี่เอาไว้สังสรรค์" กระป๋องเบียร์รวมถึงขวดโซดา ยังวางอยู่หลังโซฟาเกลื่อน มันค่อนค้างสงบ . แถมยังดูอบอุ่น ห้องนี้เยบินอยู่ทัั้งวันยังได้

เยบินหยิบโทรศัพท์ของตัวเองมาถ่ายรูปเขาเก็บไว้เพื่อจะวาดภาพนี้ส่งอาจารย์เวลาสมองตึบไม่รู้จะวาดอะไรแล้วกัน ;_;

16:30
เยบินหลับไปแล้วมินกยองนั่งเล่นเกมที่เยบินเล่นค้างไว้จนลืมเวลา อึนซอส่งข้อความว่าฝากเพื่อนด้วยพี่ มินกยองขยับแขนเสื้อขึ้นมานาปัดนาฬิกา

"แย่ละ สี่โมงแล้วหรอเนี่ย" 

มินกยองมองไปที่หญิงสาวที่กำลังนอนหลับพริ้มจนน่าเอ็นดู แก้มใสเป็นพวง ริมฝีปากสีแดงฉ่ำกำลังคอพับอยู่บนโซฟา

"โซอจอง มาช่วยอุ้มกระต่ายลงไปหน่อยดิ"

"กระต่ายอะไรว่ะ"

"นี่ไงนอนหลับอยู่ นอนฟุบอกอยุ่เนี่ย"
หลังจากตอบข้อความด้วยความทุลักทุเล มินกยองกำลังอุ้มเยบิน มืออีกข้างหยิบกระเป๋สสะพาย
โซจองที่มารอข้างล่างบันได กำลังยื่นมือให้มินกยอง 

"อ่อ น้องกระต่่ายของเจ้าชายน้อยนี่เอง"

"อะไรละ มาๆนี่อุ้มเอง หวงเว้ย"

"แหม่ แล้ววันนี่ไปไหม ดริ้ง"

"ไม่อ่ะ ขี้เกียจไปเหอะ"

"เค งั้นไปละนะเว้ย"

"เออๆ บายเจอกัน"


17:01
รถยนต์คันหรูถูกสตาร์ทโดยเจ้าของรถ มินกยองหนิบโทรศัพท์กดหน้าแชทของใครออกมา

(ไอตอ หอเอ็งอยู่ไหน)

(ขับออกมาจากร้านพี่นิดนึง)

(เออ มารับเพื่อนเอ็งด้วย)

รถสีดำ จอดเทียบหน้าหอสีชมพูอ่อนตระหง่าน

"เยบินคะ ถึงหอเราแล้ว"

พูดพลางขยับมือสั่นตัวคนที่ถูกเรียก

"อื้ม เห้ย! พี่"

"เราหลับไปแล้ว พี่เลยอุ้ม เอ้ย ไม่เชิงหรอก"

"ขอโทษที่ทำให้ยุ่งนะคะ ไม่น่าเลย"

"ไม่เป็นไรหรอก ไอตอมาพอดีเลย "

"อะหื้ม ลงมาได้จ้า สงีทจนรถดำเป็นชมพูแล้ว"

"เว่อว่ะ"

เยบินลงจากรถพลางโค้งตัว เป็นการขอบคุณ

"เอ้อ พี่มินโทรหาป๋า ย- เอ้ย ป้า ป้าร้านน้ำเต้าหู้อ่ะ ลินเป็นไรเนี่ย" พูดจบก็ตีลิ้นตัวเอง

"อ เอ่อ โทรแล้ว เดี๋ยวป้าเขามาส่ง"

หน้าเสียกันทั้งคูู่่ 

"ขอบคุณนะคะ ไว้เจอกันใหม่นะ พี่มินกยอง"

"ค่ะ ไว้เจอกันนะ"

"แหวะๆๆ แคะ โอ้ยคันคอหลาย"

รอยยิ้มของเยบินนี่น่ารักจริงๆเลยนะ : )

.


.

Tbc




#เดสตินี่พี่มินกยอง


: ) เอาแบบน่ารักๆบ้างดีกว่า ทู้กคล



SHARE
Written in this book
destiny of love
"โชคชะตาพาเรามาเจอกัน" เราเชื่อคำนี้ไหม?
Writer
toneny
shipper person 。
แต่งกาก แต่แต่งด้วยใจนะ : ) @pinkness_BJH

Comments

Peek_Sai
2 months ago
น่ารักกกก คุณกระต่ายกับเจ้าชายน้อย
Reply
toneny
1 month ago
คิดเองเขินเองเลย
toneny
2 months ago
แง เขินเลย พยายามคิดอยู่ตั้งนานจะใช้อะไรดี
Reply
nun_kanok
1 month ago
นี่มันฟิคในฝันเลยค่ะ มีครบทุกคู่ทุกวงที่ชอบเลย ไรท์เขียนสนุกด้วย ติดตามนะคะ
Reply
toneny
1 month ago
ขอบคุณมากๆนะคะ ><