We after V -2
          "น้ำมนต์?" ผมมองอีกคนที่ทำเป็นจัดของต่อไม่สนใจ โถ่ มินกิย่า น้ำมนต์เขาไม่ติดฉลากใช้เพื่อ massage กันหรอกนะ 
          "อื้อ" ท่าทางลนๆของอีกฝ่ายทำผมต้องคิดวิเคราะห์ให้ละเอียดขึ้น...เอ๊ะ 
          "แบบที่เอาไว้ไล่ผี?" รึมันจะเป็นน้ำมนต์ที่เอาไว้นวดจริงๆ แบบว่า...มินกิอ่า.. นายทำพี่ใจไม่ดี
          "...อืม" มินกิถอนหายใจใส่ผม ไอท่าทาง 'แล้วฮยองคิดว่าน้ำมนต์เขาเอาไว้ใส่อ่างอาบกันนั่นงั้นสิ' มันอะไรกันนะ?
          "บ้าหน่ะ ฮยองไม่ใช่ผีทะเลอะไรเทือกนั้นนะ" ผมว่าก่อนจะยกมื้อขึ้นมาปิดอกตัวเองไว้ เป็นท่าที่ยังไงมินกิก็ต้องอยากหันมาตีแน่ๆ
         "ฮยองเป็นอะไรประมาณนั่นแหล่ะ ผีเข้าผีออก" แน่ๆเลย มินกิต้องได้บทเป็นหมอผี!!! คิดไว้แล้วเชียว แล้ว...หมอผีเขาใส่ชุดอะไรกันนะ.. 
         "อย่าว่าฮยองเลย ช่างๆมันเถอะเนอะ"
         "ของที่ระรึกอ่ะ ฮยองอย่าเอาไปเล่นซี้ซั่----" 
         "มาไล่ผีทีเร็ว~" ผมว่าพลางถลกเสื้อตัวเองขึ้น ดูซ่ะมินกิย่า แพคที่ปีศาจมือดึกในตัวฮยองบ่มเพาะมาอย่างดี ก็มีได้ยินบ้างแหล่ะนะที่คู่รักจะมีพวกแบบว่า...ไอเทมไว้สำหรับโรลเพลย์ อะไรทำนองนั้น เอาเลยตัวนุ่ม!ไล่วิญญาณร้ายออกที เผื่อฮยองอาจจะมีแรงใจลุกมาทำซิกแพ็คบ้างก็ได้
         "เชิญเลยมินกิย่า"
         ปั่ก--
         "..." ผมยกแขนขึ้นมากันหมอนอิงที่ลอยละลิ่วเข้ามาแทบไม่ทัน ส่วนคนปามาก็แยกเขี้ยวขึ้นขู่ผมฟ่อแล้ว...โอเค ปัดตกความกุ๊กกิ๊กเมื่อกี้ทิ้งไปก่อนแล้วกัน ผมเดาผิดแน่ๆ
         "แล้วสรุปมันเอาไว้massageยังไงนะ ไอเจ้าขวดน้ำนี่?" ผมเขย่าขวดดูเบาๆ มินกิรีบเดินมาคว้าไปเก็บไว้บนโต๊ะตามเดิม
         "ฮยอง จะอะไรมากป่ะ? ก็น้ำมันนวดอ่ะ" หน่ะ มาทำหงุดหงิดใส่ โถ่ คิ้วจะชนกันแล้วคนน่ารักของฮยอง
         "แล้วซื้ออะไรมาเยอะขนาดนี้อ่ะ?" ให้ฮยองนวดเองทั้งตัวเลยไหม หรือจะฮยองนวดให้เราก็ไม่ขั--- แค่ก
         "ก็... ก็เห็นฮยองบ่นปวดขา"
 
         อ่า...อย่างนี้นี่เอง ก็ใช่ ซึ้งใจจัง แต่ฮยองของนายใส่ที่รัดขาแล้วก็พักผ่อนทั้งวันเล--- มินกิที่น่ารัก<3 

         "ทำไมน่ารักแบบอ่ะมินกิย่า..."

          "หยุดยิ้มแบบนั้นเลยฮยอง" มินกิว่าพลางชี้นิ้วมาเหมือนผมกำลังทำตัวแปลกๆ แค่ยิ้มเองนะ อาจจะมีอินเนอร์ติดไปด้วยนิดหน่อย นิดเดี๋ยววว
          "บ้าจริง... ฮยองจะหยุดยิ้มได้ยังไง?" ผมเลิกคิ้วขึ้นสูง รู้สึกได้ว่ามุมปากยิ่งหุบไม่ลง 
          "นายคิดถึงกันขนาดนี้" สีแดงบนผิวเนื้อที่ค่อยๆไล้ตั้งแต่แก้มนุ่ม จนถึงปลายหูของคนน่ารักชวนให้อยากเข้าไปช่วยทำให้อีกคนเขินกว่าเดิมจริงๆ 
          ยิ่งผมเดินเข้าไปใกล้มินกิก็ยิ่งถอยหนี 
         "ให้ฮยองกอดทีเร็ว"


          เราวิ่งไล่จับกันอยู่ในห้องจนเหนื่อย ดีที่จัดของเก็บส่วนใหญ่เข้าที่แล้วเลยไม่มีใครหกล้มเพราะสะดุดกองสมบัติไปเสียก่อน

          "ได้ละ"
          "ฮยอง!"
          ผมที่ในที่สุดก็เข้าถึงตัวอีกฝ่ายได้ก่อนรวบเอวของคนตัวนุ่มจากด้านหลัง กักไว้ด้วยสองแขนเพื่อยกอีกฝ่ายไปไว้ที่เตียง เห็นผอมแบบนี้แต่ก็ไม่ใช่เบานะเรา
           "คิก! อย่า! ฮยอง จั๊กจี๊!" มินกิหวีดเสียงดังเล็กน้อยที่ผมจี้เอวเล็กนิดหน่อย พอละมือออกมาค้ำลงที่ข้างไหล่บางคนวิ่งหนีจนเหนื่อยหอบถึงได้ดิ้นตัวหนีเล็กน้อยก่อนจะทิ้งลมหายใจระรัวอีกครั้ง
          "ฮะ ฮะ... ฮยองนิสัย" เสียงอ่อนแบบนี้มัน.. โคตรน่ารัก น่าฟัด น่าแกล้ง ดูสิขำอยู่แต่ก็ยังว่าเขาไหว มินกิ ควียอ! 
           "ㅋ--- ฮยองปวดขาจัง.." ผมพยายามกลั้นขำก่อนจะทิ้งเข่าสองข้างลงกับฟูกบนเตียงไว้เพราะอาการปวดจี้ดที่ลั่นตั้งแต่ฝ่าเท้าขึ้นมาจนถึงหัวเข่า โพซิชั่นนี้ไม่เหมาะกับสถานการณ์ ​pg13+เท่าไหร่แต่อายุจะ26แล้วให้วิ่งไล่จับแบบเด็กๆก็ไม่ไหวแหล่ะนะ
          "ตรงไหน? ที่เดิมป่ะ?" น้องว่าก่อนจะยันตัวขึ้นมาจับแขนผมพลางถามดูด้วยสีหน้าจริงจัง อย่าขวดคิ้วสิ นายบอกเองว่ามันจะเป็นรอยยับ.... ผมยกมือขึ้นเอานิ้วโป้งคลึงกับตรงหว่างคิ้วของมินกิเบาๆ 
           "อือ ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็หาย" ฮยองขอพักแป๊ปสิ... อ่าวลืมพูด แหะ ผมทิ้งตัวลงอย่างถือวิสาสะ แต่ยั้งแรงไว้กลัวคนข้างล่างจะบี้แบน หน้าจมลงพอดีกับหลังซอกคอของอีกฝ่ายอย่างคุ้นชิน พอดีกับกรอบหน้ามนที่วางอยู่บนหลังไหล่ผมเช่นเดียวกัน ความเงียบเกิดขึ้นชั่วครู่ มีเพียงเสียงลมหายใจหนักๆและเครื่องทำความชื้นที่กำลังทำงานอยู่ ในที่สุดคนตัวเล็กก็ยกมือขึ้นมาลูบหลังผมเบาๆ
          "ฮยองหงายไปนอนดีๆก่อน" ผมก็ว่าง่ายไม่อิดออดพลิกตัวมานอนข้างๆกัน น้องอาจจะเมื่อย เพราะกล้ามเนื้อบนตัวก็ไม่ได้นุ่มนิ่มเหมือนตัวเขา ความปวดยังหลงเหลือเล็กน้อยปลายขาเริ่มค่อยๆดีขึ้นแต่หัวเขายังรู้สึกตึงๆอยู่

          เจ้าคนตัวเล็กข้างผมลุกขึ้นก่อนจะเดินไปหยิบขวดน้ำมันนวดหลากสีบนโต๊ะแล้วเดินกลับมา อ่า.. ขอบใจนะ ฮยองคงได้ใช้แล้วแหล่ะ ผมตัดสินใจขอนอนต่ออีกหน่อย เดี๋ยวค่อยลุกไปนว---            "มินกิ?"ผมถามด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ น้องเป็นฝ่ายนั่งขัดสมาธิลงบนเตียงข้างผมอีกครั้ง กางเกงนอนที่เป็นแค่บ๊อกเซอร์วันนี้ ไม่ใช่ขายาวแบบปกติทุกวันเลิกขึ้นมากกว่าเดิม พี่โอเค.. แต่พี่ว่ามันไม่ค่อย... ดี๊
          "ฮยองอ่า วิ่งไล่จับทำไมเนี่ย เจ็บตัวเลย" ปากเล็กๆคว่ำลงอีกครั้งพร้อมกับฝ่ามือที่ทำท่าจะตีผม แต่ก็ละลงไปเพราะสภาพนอนแผ่ของผม
          "อยู่นิ่งๆ เดี๋ยวนวดให้" มินกิลากขาผมทั้งสองข้างขึ้นมาพาดไว้บนหน้าขาเนีย---ผมหมายถึงหน้าตักเล็กๆของเขา!!! พอจะชักขาหนีก็โดนส่งสายตาปรามไว้ ประมาณว่าถ้าขยับออกไปก็ไม่ต้องเหลือขาไว้เดิน 
          ผมเห็นน้องดูฉลากข้างขวดสองสามอันก่อนหยิบขวดที่มีน้ำมันสีเหลืองอ๋อย เปิดฝาแล้วเทลงบนมือนิดหน่อย
          "ถ้าเจ็บบอกนะ.." ผมยันตัวขึ้นมาเล็กน้อย พยักหน้าให้เบาๆ เขาถูน้ำมันเข้ากับขาอย่างชำนาญ เฮ้ย..เซียนยังกะเรียนมา 
          ผมนอนนิ่งเหมือนปลาตาย จริงๆคือลุ้นครับ กลืนน้ำลายไปหลายอยู่ มือน้องค่อยๆลูบสลับบีบนวดไปทั่วขาผมให้น้ำมันเย็นและกลิ่นสมุนไพรแรงๆซึมเข้าขาผม ไม่หอมเท่าไหร่แต่กลับทำให้จมูกผมโล่งขึ้นเยอะ
           นิ้วมือกดลงบนขาและฝ่าเท้าอย่างเป็นจังหวะ ตรงนู้นที่ตรงนี้ที เหมือน... เหมือนตอนลัคกี้เหยียบลงบนตัวผมเบาๆ น้ำหนักกำลังดีไม่มากไม่น้อยเกินไป ปลายนิ้วเล็กกดโดนสักจุดที่ผมคิดว่ามันคงเชื่อมไปถึงความปวดของผม "อ่า... ตรงนั้นเลยมินกิ"
          ผมผ่อนลมหายใจเล็กน้อย เขาไม่ได้กดแรงมันเลยค่อยๆบรรเทาลง ผมทิ้งหัวลงกับที่นอนตามเดิม มันสบายเหมือนกับว่าจะเคลิ้มหลับ 
          "โอเคไหมอ่ะฮยอง?" ผมไม่ได้เปิดเปลือกตา แต่ก็ส่งเสียงในลำคออย่างชอบใจตอบกลับไป ยิ่งกว่าโอ... ปลายนิ้วยังคงนวดวน ก่อนจะเปลี่ยนข้างมาอีกฝั่ง สงสัยเล็กน้อยว่าไปถ่ายหนังผีนี่น้องได้บทเป็นอะไรกันนะ... หมอนวดหรอ? ถึงไม่ใช่หมอผีแต่ก็ อือ... ดีกว่าเมื่อกี้อีกมินกิ

          "ฮยอง.." น้องว่าพลางหยุดมือลง ผมลืมตาขึ้นดู ยังสบายอยู่เลยอ่ะ

          "หืม?"

         "ช่วยเลิกทำเสียงแบบนั้นได้ไหมอ่ะ?"

ผมขำพรืด หน้าของอีกฝ่ายเหมือนกำลังจะร้องไห้อยู่รอมร่อ หูน้องนี่แดงยิ่งกว่าแดง ถึงจะก้มหน้างุดแล้วแต่ก็หลบสายตาไม่พ้นอยู่ดี ผมยังไม่พูดอะไรมือที่วางอยู่ก็กำชายเสื้อเจ้าตัวอย่างเขินอาย

         "เขินทำไมคะ ก็เราทำพี่รู้สึกดี" ผมว่าพลางส่งเสียงอย่าว่าแกล้งคนขี้เขินอีกสองสามที
         น่ารัก!
         มินกิน่ะ!คือยาใจ!
         สุดท้ายจบลงที่ผมโดนตีไหล่เกือบหักไปสองสามทีก่อนน้องจะหนีไปล้างมือนานจนมือแทบเปื่อย ส่วนผมก็ต้องไปตามกลับมานอน ประเดิมเตียงในห้องของอีกฝ่ายที่เจ้าตัวไม่ได้นอนมาเป็นอาทิตย์ ท่ามกลางกลิ่นน้ำมันนวดจางๆ คืนนั้นผมฝันดี :) 

.
.
.
.
.
.
.
.
//กรี้ดออกนอกหน้าต่าง
ฮือ55555555 ดองมาแรม....อุ่ย เกือบเดือน แง ในที่สุดก็ลงจนจบได้ TUT*จุดพลุ*
กรั่กกก  ติดชมกันได้เหมือนเดิมนะคะ ฮรุก ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันจนถึงตรงนี้นะคะ 
หลังจากนี้ก็จะพยายามจบอะไรที่เคยดองไว้คู่กับเปิดเรื่องแก้บนไปด้วย เจอกันในโอกาสอันไม่ใกล้มากเท่าไหร่ถ้ายังนึกออกว่ายังไม่ได้ปิดเรื่องไหนอีก อิอิ
SHARE
Written in this book
Valentine
RonRen Fanfic
Writer
3eyesonthelamp
Shipper
An Unemployed Shipper หมดจ้างงานเพราะกัปตันพายแรงมาก จริงๆก็ตกงานกันทั้งเรือ แต่ว่ายังรักการอ่านเพราะว่ากัปตันไม่ค่อยออกมาเล่าลึกไปกว่านั--------

Comments