ศาลแป๊ะกง
เรื่องราวของศาลแป๊ะกงที่กระทุ่มแบน

ศาลแป๊ะกงเป็นศาลเจ้าศักดิ์สิทธิ์ที่ชาวจีนนับถือทั่วไป บางทีเรียกตี้จู้เอี๊ย หรือเจ้าที่ หรือเทพเจ้าผู้ดูแลพื้นดิน ทำให้นึกถึง ทีกง และ จุ๋ยบ๋วยเนี้ย ที่เป็นเทพท้องฟ้า (ที) และ เทพแห่งน้ำ(จุ๊ย) ว่า คนจีนมีความเชื่อในการสักการะในธรรมชาติฟ้าดินมาตั้งแต่บรรพกาล เลยมีศาลแป๊ะกงอยู่ทั่วไปหลายร้อยแห่งทั่วประเทศ

สำหรับศาลแป๊ะกงของกระทุ่มแบน ตั้งอยู่ท้ายสุดของชุมชนแป๊ะกง ริมแม่น้ำท่าจีน บรรยากาศร่มรื่นลมพัดเย็นสบาย ผมไปนั่งคุยกับผู้ดูแลศาลและประธานชุมชนได้ความรู้มาหลายเรื่องทั้งในเรื่องความเป็นมาและความศรัทธาที่มีต่อแป๊ะกง

ศาลนี้น่าจะมีกว่าสองร้อยปี นับแต่กรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น มีเรื่องเล่าว่า บริเวณนี้เป็นโรงงานหีบอ้อยและมีชายชราจีนที่เป็นคนงานคนหนึ่งเดินเข้าไปในเตาไฟโดยไม่ทราบสาเหตุ หลังจากนั้นก็ไม่พบศพใดๆเป็นที่อัศจรรย์

ต่อมาราวร้อยปีเศษก็มีการสร้างศาลเจ้าเล็กๆขึ้นมาในบริเวณเดิม เรียกเป็นศาลแป๊ะกง โดยเชื่อว่า ชายชราคนดังกล่าวได้กลายเป็นเทพเจ้าที่คอยปกปักรักษาผู้ที่ทำมาหากินในละแวกนี้

เรื่องอัศจรรย์อีกหลายเรื่องได้ถูกถ่ายทอดออกจากปากชาวบ้าน เช่น เคยมีเรือบรรทุกทรายที่เชือกลากจูงขาดกลางแม่น้ำ ดูจากรูปการณ์แล้วต้องเกิดอุบัติเหตุชนฝั่งเป็นที่เสียหาย ปรากฏว่าเรือสามารถเข้าเทียบจอดฝั่งได้เรียบร้อย โดยมีคนเห็นชายชราจีนคนหนึ่งยืนคัดหางเสือเรือ จนพอเหตุการณ์สงบก็หายไป

มีเรื่องของเจ้าของเรือที่หางเสือเรือหลุด ตกจมลงไปในแม่น้ำท่าจีน ก็บนต่อแป๊ะกงว่าขอให้งมเจอ เพียงแค่เกี่ยวตะขอลงไปครั้งเดียว ก็สามารถเกี่ยวเอาหางเสือเรือที่ตกน้ำคืนมาอย่างอัศจรรย์ยิ่ง

เมื่อประมาณห้าปีที่แล้ว ที่ท้ายน้ำมีคนเล่นไพ่หนีตำรวจโดดน้ำลงแม่น้ำท่าจีนและเสียชีวิต หาศพไม่พบ ผู้เป็นญาติมาบนแป๊ะกงขอให้ศพลอยมาขึ้นที่หน้าศาล ปรากฏว่าวันถัดมาก็มีศพลอยทวนน้ำมาติดโป๊ะหน้าศาลเป็นที่อัศจรรย์ใจ

แป๊ะกงของคนกระทุ่มแบน จึงเป็นศาลเจ้าศักดิ์สิทธิ์ที่คนแวะเวียนมาสักการะ ขอพรต่างๆนานา เช่น ขอให้พบของหาย คนหาย ขอให้สอบติดตำรวจ ขอให้พ้นเกณฑ์ทหาร ขอให้ได้ตำแหน่งหน้าที่การงาน ขอให้ทำมาค้าขายประสบความสำเร็จ ฯลฯ

ใครอยากได้อะไร ให้รีบมาไหว้ครับ ส่วนงานฉลองแป๊ะกงมีประมาณปลายมกราคม ของทุกปีครับ
SHARE
Written in this book
ร้อยเรื่องเมืองสาคร
รวมเรื่องราวเกล็ดเล็กเกล็ดน้อยเกี่ยวกับจังหวัดสมุทรสาครบ้านเกิด
Writer
SomchaiSri
Thinker
คิดเขียนไปเรื่อย หากยังไม่เหนื่อยที่จะคิด

Comments