[SF] SUPPORO "Minkyeong x yebin" #3

9:00
วันนี้เริ่มเรียนวันแรกมินกยองตื่นได้อย่างหวุดหวิด  นั่งอยูในคลาสกับเพื่อนสนิทอย่าง โซจอง

''เป็นไงบ้างล่ะเพื่อน''

''ก็ดีนะ ดีปนแย่ว่ะ''

''เหอะ รางวัลให้คนเจ้าชู้''

''อย่าย้ำได้ไหม ไอโซจอง''

''55555555555 ยอกเล่นเห็นแกเครียดๆตั้งแต่มาแล้ว ผ่อนคลายๆ''

''เออ ผ่อนคลายมาก''

โซจองค่อนข้างเป็นคนอารมณ์ดี มีผู้หญิงติดเพียบแต่โซจองทำได้ยังไงกัน กันการไม่เคยสนใจผู้หญิงพวกนั้นเลย เขาสนใจแค่ซอลลา คนเดียวมาตลอดจนตอนนนี้คบกันปีที่4แล้ว

12:30 
มินกยองมีเรียนแค่เช้า ว่างยาวเลยทีนี้ โซจจองขออกไปกินข้าวกับแฟน มินกยองกลับมาที่ห้องนั่งลงที่โซฟาตัวเดิม เปิดจอทีวีแล้วนั่งเล่นเกมต่อ เขาไม่ได้สนใจโทรศัพท์ที่มีแชทของแฟนเขาเลยแม้แต่น้อย 

(เลิกกันดีไหม เรามีคนอื่น)

แต่ข้อความนี้มินกยองไม่อ่านไม่ได้แล้ว ความรู้สึกไม่เศร้า ไม่ร้องไห้ มินกยองพิมพ์ตอบกลับไปว่า 
เหมือนกัน เราเจอของล้ำค่าแล้ว
ความสัมพันธ์ 5 เดือนจบลงอีกครั้ง การแจ้งเตือนว่าเลิกกันแจ้งเตือนไปที่โทรศัพท์เยบินเยบินอ้ำอึ้งกับความรู้สึกนั้น แปลกๆ เสียใจแทนพี่เขา และก็แอบดีใจเล็กๆ

16:30
มินกยองจมลงไปกับโซฟาพร้อมมือที่ถือจอยเกม เกมโปรดค้างหน้าว่า เกมโอเวอร์ ขวดเบียร์2ขวดล้มอยู่ที่ข้างโซฟา บารากุก็ยังวางอยู่ที่โต็ะ เสื้อคอเต่าสีเทาอีกครั้งถูกสวมอยู่ที่มินกยอง มินกยองหลับคา โซฟาและจอยเกมไม่ได้สนใจว่าตัวเองล็อคประตูห้องรึยัง และจนได้ เยบินมาหามินกยองเพราะควมเป็นห่วง มือเล็กลองบิดลูกบิดดูปรากฎว่ามันไม่ได้ล็อค พี่เขาก็ยังเหมือนเดิมสินะ
เยบินวางกระเป๋าลงบนโซฟา ถอดเพดดิ้งแล้วพาดไว้กับโซฟาที่มินกยองนอนหลับอยู่ เยบินย้ายตัวเองไปนั่งข้างๆ มองใบหน้าคม หัวตาแหลมลึก สวมใส่แว่นสายตา และริมฝีปากแบบนั้น
มินกยองรู้สึกเหมือนมีใครตรงหน้า ลืมตาขึ้นช้าๆ 
เห้ย ฝันดีหรอว่ะ นี่เยบินมาหาหรอ หึ้ย
''พี่ตื่นก่อนค่ะ มันจะมืดแล้วเขาไม่ให้นอนเวลานี้นะ''

''เอ่อ เยบินเข้ามาได้ไงคะ''

''ก็พี่ไม่ได้ล็อคห้อง ที่มาหาเพราะกลัวไม่ได้กินอะไรค่ะ อาจารย์ฝากพี่ไว้กับฉัน ฉันก็ต้องดูแล''

''นึกว่ามาดูแลด้วยใจซักอีก'' มินกยองพูดเบาๆ

''ก็มาด้วยใจด้วยนั้นแหละ''

''เอ่อ ค่ะ''

''เรื่องแฟนพี่''

''ไม่เป็นไรหรอกชินแล้ว ไหนซื้อข้าวไรมา''

''โอนิกิริ ไม่รู้ว่าพี่ชอบไหม แต่มีนมช็อคโกแลตนะคะ''

ใบหน้าขึ้นสีของทั้งคู่ เยบินเบือนหน้าไปทางอื่นก่อนจะลุกไปเตรียมให้ มินกยองนั่งเล่นเกมต่อเยบินยังจำรายละเอียดเล็กๆน้อยๆของมินกยองได้ มินกยองหยิบนมขึ้นมาเจาะและดูดมันขณะที่มือยังงกดจอยเกม เยบินนั่งลงข้างๆว่าข้าวปั้นที่โต็ะ นั่งมองคนพี่ที่กำลังอินกับเกมสุดๆ

''พี่เล่นกาก''

''ห้ะ พี่เนี่ยนะ''

''อื้อ มานี้หนู เอ่อ ฉันเล่นเอง''

,มินกยองนั่งมองเยบินที่นั่งเล่นเกมคิดถึงวันที่เราเคยคบกัน มันน่ารักที่สุด เกมใสเป็นพวงกำลังยิ้มให้กับเกมที่เธอเล่น เยบินยังน่ารักเหมือนเดิมเลยนะ น่ารักมากๆด้วย มินกยองก้มหยิบขวดเบียร์ ทำให้เยบินมองเห็นรอยสัก จนแอบอมยิ้มขึ้นมา

''อื้ม อร่อยดีนะคะ''

''ย่าห์ พี่ทำให้ฉันแพ้เนี่ย'' เกมทำให้เยบินผ่อนคลายจนเผลอขำให้มินกยอง

''เกี่ยวอะไรกัน''

เยบินนึกขึ้นได้ต้องกลับแล้ว และจนได้ฝนเจ้ากรรมตกกระหน่ำในช่วงหน้านาวเสียงฟ้าผ่าทำเยบินกล้าๆกลัวๆ ที่จะลุกขึ้นเพื่อออกจากห้อง มินกยองลุกปิดทีวีแล้วดึงตัวเยบินเข้ามากอด

''ไม่ต้องกลับค่ะ พี่รู้ว่าเรากลัวเสียงฟ้าผ่า''

''ฮ ฮึก อย่าไปไหนนะ''

''อยู่มาได้ยังไงตั้งสองปีคะ รู้ว่าเวลาฝนตกจะต้องนั่งร้องให้แบบนี้ตลอดเลยหรอตัวเล็ก''

''กลั้นใจอยู่ ง ไง มไม่มีพี่แล้ว น นี่''

''นี่ไงนั่งอยู่นี่แล้ว ไม่ต้องร้องแล้วนะไม่ไปไหนแล้ว ไม่ไปแล้วจริงๆ''

เยบินกำคอเสื้อของมินกยองเเน่น ส่วนมินกยองก็โอบเยบินแน่นเหมือนกัน ต่างคนต่างซุกอยู่ในฮ้อมกอดของกันและกัน จนเช้า


วันอังคาร 7:30
เยบินลืมตาขึ้น เจอเข้ากับซอกคอของใครสักคนที่กำลังหายใจรดหัวเธออยู่ เงยหน้าสักนิดก็เจอกับใบหน้าของมินกยอง เยบินลืมตามองอยู่แบบนั้นไม่หันหน้าไปไหน เรานั่งกอดจนหลับกันไปจนเช้า ไม่มีใครตื่นมาทำลาย อ้อมกอดของเราได้เลย ยังอุ่น อุ่นมากๆเหมือนเดิม
โชคดีมีเรียนแค่ภาคบ่าย ส่วนวันนี้มินกยองไม่มีเรียน

''พี่คะ พี่มินกยอง''

''อื้อออออ เช้าแล้วหรอ''

''อื้อ เช้านานแล้ว''

มินกยองคลายอ้อมกอดออกแล้วลุกขึ้นไปอาบน้ำปล่อยให้เยบินนั่ง งงกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมันดีจนเยบินลืมไปเลยว่าสถาะนของเรา
คือ แฟนเก่ามินกยองอาสาจะไปส่งเยบินที่หอเอง มินกยองในเสื้อฮู้ทสีเทาแล้วมีบลัสเซอร์สีกรมคุลมทับกางเกงยีนส์สีจาง และ รองเท้าแบรนดัง สีดำเยบินกับมินกยองจับมือกันอีกแล้วเป็นเช้าที่ดูออกจะหม่นแต่สำหรับมินกยองมันดีมากๆที่ตอนนี้เธออยู่ข้างๆ มันอาจจะดูแย่นะ ที่พึ่งเลิกกันแฟนมินกยองก็เข้าหาเยบินเลย เพราะมินกยองก็ความรู้กสึกเดียว กับเยบิน  คนเหงา
เราสองคนเดินมาหยุดที่โรงอาหารของคณะมินกยองหลังจากลงรถราง

''เมื่อยไหมคะ นั่งทั้งคืนเลย''

''นิดหน่อยคะ แต่ตอนนี้อยากอาบน้ำแล้ว''

''อาหารคณะพี่ไม่อร่อยหรอ''

''ไม่ใช่ซักหน่อย''

เยบินยังคงต้องใจแข็งไวก่อน หมาจิ้งจอกเจ้าเล่ห์จะดึงเขี้ยวออกให้หมดเลย คิดว่าทำแค่นี้จะใจอ่อนรึไงพี่ทำไว้เยอะนะ มินกยองค่อนข้างรู้สึกว่สเขาจะเป็นคนผิดรึเปล่า ทีเข้าหาเยบินเลยในขณะที่พึ่งเลิกกับแฟน มันจะดูแย่ไหม  เห้อ เข้าใจยากชมัด






tbc


แหะๆๆ


music theme
1.Mac Ayres-easy
2.PREP - Snake Oil feat. Reva Devito 

เปิดไปอ่านไปเนอะ ได้ฟีลดี


#ซัปโปโรแลกเปลี่ยน
SHARE
Written in this book
SUPPORO
เมื่อโลกมันกลม
Writer
toneny
shipper person 。
แต่งกาก แต่แต่งด้วยใจนะ : ) @pinkness_BJH

Comments