[SF] SUPPORO "Minkyeong x yebin" #2


เช้าวันอาทิตย์ 6:30
มินกยองไม่รู้ว่าในวันอาทิตย์เขาตื่นขึ้นมาทำไมเช้าแบบนี้ เขาตื่นมานั่งคิดเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อวาน
และเรื่องราวในอดีตของเขาและเยบิน นมช็อกโกแลตที่เทใส่ถ้วย ในขณะที่เขากำลังนั่งคิดมันก็เย็นลงเรื่อยๆ เขาไม่รู้จะพาตัวเองไปหาเยบินดีไหม จากคำพูดของคนเมื่อวาน ทำไมจิ้งจองอย่างมินกยอง ต้องมาตกหลุมพลางของกวางอย่างเยบินด้วยล่ะ? 
มินกยองเองก็ไม่เคยลืมเยบิน
ชู โซจอง  เพื่อนที่มาแลกเปลี่ยนก่อนหน้านี้
นั่งข้างๆมินกยอง ในสวนสาธารณะของมหาลัย

"เห้ย ใจเย็นๆหน่าไอมินกยอง มันอาจจะไม่มีอะไรก็ได้"

"หรือน้องเขาจะลืมไปจริงๆแล้วว่ะ"

ในขณะที่เขากำลังเครียด แฟนของโซจองก็เดินมา  คิม ซอลลา  โชคดีที่ทั้งคู่ได้ส่งมาเรียนพร้อมๆกัน ซอลลาค่อนข้างเป็นแฟนที่ดี

"อ้าว ได้มาเรียนแล้วหรอมินกยอง หน้าเครียดๆมีอะไรรึเปล่าคะ"

"มันเครียดเรื่องแฟน เอ้ย ไม่ใช่แฟนเก่าอ่ะจำได้ป่ะ"

"น้องเยบินหรอ รักมากนิ"

"ที่รัก! พูดซ้ำเติมทำไม"

"ก็เรื่องจริงคบนานที่สุด มินกยอง! ย่าห์ แกนี่มัน"

"ก็รู้สึกผิดตั้งแต่วันนั้นและก็ไม่คิดว่สจะมาเจอกันอีกนิ"

"จะรีเทิร์นหรอ"

"รีเทิร์นได้ก็ดี ตอนนี้น้องมีแฟนแล้วนะ"

"ห้ะ มีแฟนแล้วแต่แกดันจะกลับมาหาเยบินหรอ"
โซจองทำหน้าเครียด หลังจากเพื่อนสนิทบอกมีแฟนแล้ว
"เออ"ทำหน้ามุ่ย"มีแล้วแฟนอ่ะ"

"เห้อ คิดไรอยู่เนี่ย งั้นที่รักช่วยไปซื้อเบียร์ให้หน่อยได้ไหม เขาจะไปกินปลอมไอมินที่ห้อง"

"อือได้ อย่าให้โดนจับได้ล่ะ"


14:30
เยบินก็คงจะไม่ออกไปไหนในหน้าหนาวแบบนี้หรอก คงจะนั่งนอนเล่นมือถืออยู่ในห้องรอออกไปเรียน คณะที่เยบินเรียนค่อนข้างหนัก แต่เยบินจัดการได้ มือเรียวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูมันแทบจะไม่มีอะไรแจ้งเตือนเลย นอกจากการแจ้งเตือนของเธอกับพี่มินกยอง เธอไม่กดดู และ ไม่ลบออก

"เห่อ พี่จะกลับเข้ามาในชีวิตฉันอีกทำไม"

แชทของพี่สาวที่ฉันรักมากก็เด้งขึ้นมา
พี่ซอลลา? ทักมาทำไม

(ว่าไงน้องสาว สบายดี)

(ก็สบายดีนะคะ พี่หล่ะ)

(สบายดีแต่พี่ใจหนูอ่ะไม่ค่อยสบายมั้ง)

(หืม อะไรคะ)

(มินกยองไง ถามจริงใจเเข็งได้ไง)

(คงยังรักอยู่มั้งคะ รักมากๆด้วยสิ)

(มินกยองแพ้เหล้าอะไรไหม?)

(ทำไมคะ พี่จะพาพี่เขาไปกินเหล้าหรอ)

(กินกันจนเสร็จแล้วจ้า โซจองกินปลอบใจมินกยองน่ะ ดูเครียดๆนะ ลองเข้ามาคุยกับมินกยองไหม?)
หลังจากข้อความนั้น เสื้อโค้ทของฉันถูกสวมทับเสื้อหนาวทันที เพราะเป็นห่วงหรอ ไม่รู้สิ ความรู้สึกมันดูติดขัด แต่ฉันรักเขามากๆ ถึงจะไม่รู้ว่าสถานะคืออะไร? พี่มินกยองคิดยังไง แต่ไปในถานะ คนที่ได้รับหน้าที่ดูแลมินกยองล่ะกัน



มินกยองยืนสูบบารากุในห้อง มันไม่เหม็นและแอบอาจารย์ได้ แต่ถ้าได้อแกข้างนอกมินกยองก็จะสูบบุหรี่ เธอเคยเลิกมันได้แล้ว แต่ก็กลับมาสูบวันที่เลิก กับ เยบิน 
15:30
ระยะทางตึกค่อนข้างไกล เยบินพาตัวเองมาหยุดที่หน้าประตูห้อง ยามของตึกให้เข้าโดยง่ายเพียงบอกว่าดูและเด็กใหม่ นี่พาตัวเองมาอยู่จุดนี้ได้ไง

ก็อก ก๊อก ก๊อก
ฟู่ว ควันบารากุเต็มหน้าเยบิน

"เห้ย! เยบิน"มินกยองรีบเอามือปัดๆควันออก

"มาทำไมคะ มีอะไรหรอ"มินกยองถามเธอ

"พี่ยังสูบอยู่หรอ"

"ก็สูบวันที่...เออวันที่เท่าไรไม่รู้แต่ตอนนี้สูบเพราะเครียด มีอะไรหรอคะ สรุป"

"ไปกินข้าวไหม ไม่มีเพื่อนกินข้าวอึนอูออกไปข้างนอกแล้ว"

"เอ่อ พี่ขอใส่เสื้อให้ดีๆกว่านี้ก่อนนะ เข้ามาก่อนสิคะ"

ห้องของมินกยองตั้งบนตึกใหม่ ห้องเลยค่อนข้างใหม่ มินกยองยังเอาเพลสเตชั่น มาเล่นที่นี่เหมือนเดิม จอทีวีที่ยังค้างหน้าเกมของมินกยองอยู่ โทรศัพท์ที่ชาร์จ พี่เขายังเป็นคนที่ชอบสีมืดๆอยู่เหมือนเดิมเลยสินะ มินกยองเดินออกมากจากห้องน้ำ พร้อมสเวตเตอร์ตัวใหญ่สีคราม ที่ดูหน้ากอดมากๆ แล้วกางเกงสีดำ ก็ดูเข้ากับเขามากๆ

"เอ่อ เราไปเลยไหมคะ ก่อนที่มันจะมืด"

"จริงๆแล้ว ร้านที่จะไปมันต้องมืดนะคะ หอมหาลัยก็ปิด4ทุ่ม ทันอยู่แล้วค่ะ"

เราทั้งคู่ทำเหมือนเดิมเดินลงมาจากหอ แล้วไปรอรถที่หน้ามหาลัย มินกยองซุกมือเข้ากับกระเป๋าเสื้อข้างนึง ส่วนอีกข้างกำลังแชทกับแฟนอยู่ สีหน้ายิ้มแย้ม มันค่อนข้างทำให้เยบินรู้สึกไม่ค่อยดี มินกยองคิดในห้องน้ำอยู่นานว่าเขาทำไมยยังเป็นคนแบบนี้นะ นี่แฟนเก่าแค่มาชวนไปกินข้าว เขาแทบจะไม่สามารถแยกความรู้สึกตอนนี้ออกเลย มันแย่มากๆ แย่จริงๆ

รถบัสคันไม่ค่อยใหญ่รับพวกเราจากป้าย มินกยองเลือกที่จะยืนแล้วให้เยบินนั่ง เพราะที่นั่งเหลือไม่พอ เด็กน้อยก็คือเด็กน้อย เยบินหลับอีกแล้ว
เขาขยับตัวเองเข้าไปไกล้ๆเยบินแล้วให้หัวของเด็กน้อย ได้พิงหน้าท้องของเขาแทน 
ไม่นานมากเราก็ถึงจุดหมายปลายทาง เยบินตื่นขึ้นมา ทันเวลาพอดี
พิพิธพัณฑ์เบียร์ซัปโปโร
เยบินรู้ว่ามินกยองชอบดื่มเบียร์ และความฝันของมินกยองคือการได้มาที่นี้

"อยากมาที่สุดเลย"

"อื้อ เราเข้าไปกันไหม"

ควมรู้สึกตอนนี้เรียกได้ว่าผิดกับใจของเยบินอย่างมาก เธอกำลังตัดใจจากมินกยองได้ ระยะเวลา2ปีไม่ได้ช่วยให้เธอลืมมินกยองได้เลยหรอ ทำไมเธอถึงยังเป็นแบบนี้อยู่ 
มินกยองเองเหมือนกัน เธอกำลังำผิดอีกครั้ง เธอรู็ว่าระยะทางที่เธอมาห่างไกลจากแฟนของเธอมาก ใช่ว่าไม่รู้ ว่าแฟนของเธอก็มีคนอื่นเหมือนกัน แต่แค่เธอไม่พูด ช่วงเวลาแบบนี้ทำให้มินกยองตัดสินใจกับความรู้สึกไม่ได้จริงๆ

"อยากกลับรึยัง" มินกยองเลิกคิ้วขึ้นมองไปที่เยบิน

"ยังไม่อยากกลับเลย"

เราสองคนออกมาจากร้านเบียร์นานแล้ว ตอนนี้กำลังนั่งกันอยู่ที่ม้านั่ง ไม่รู้ว่านั่งไปได้ไงอากาศหนาวแบบนี้ เก้าอี้หันหน้าให้แม่น้ำแล้วต้นไม้ที่มีหิมะปลกคุม ทุ่มครึ่ง ฟ้าเริ่มมืดมินกยองขอตัวออกมายือสูบบุหรี่ นิโคตินทำให้มินกยองลืมเรื่องต่างๆได้ง่าย สักพักบุหรี่ในมือมินกยองก็โดนดึงออกเป็นผู้หญิงที่ตัวเล็กกว่าเธอคว้าไปสูบเอง 

"มันไม่ดีนะเยบิน เอามาเถอะ"

"ไม่ดีแล้วพี่สูบทำไมคะ จะทำร้ายตัวเองทำไม"

"พี่สูบเพื่อทำให้ลืม ลืมเรื่องงราวต่างๆ"

"ไหนบอกว่าเลิกเป็นของขวัญให้หนูไง"

มินกยองเงียบไปพักนึง คำว่าหนู หนูงั้นหรอ เป็นคำพูดทีี่มินกยองใช้เรียกเยบินตอนที่เราทั้งคู่ยังคบกัน และมันก็ถูกเลิกใช้ไปเมื่อเราเลิกกัน

"อื้อ พี่จะไม่สูบแล้ว"

"กลับกันดีไหมคะ เดี่ยวแฟนพี่จะหึงเอา"

"เยบิน....คือ พี่ขอโทษ"

คำว่าขอโทษของมินกยองกำลังขอโทษที่สูบบุหรี่ หรือ โกหกวันนั้นกันแน่

"พี่จะมาขอโทษทำไมคะ พี่ไม่ได้ผิดสักหน่อย หนู-เยบินผิดเองที่จู้จี้พี่ พี่สูบต่อก็ได้นะคะ"



สถานะการณ์ตึงเครียดตลอดทาง เราสองคนแยกกันที่เดิมหน้ามหาลัย
มินกยองกลับเข้ามาในห้อง เหมือนทุกๆวัน ไม่มีอะไรแปลกใหม่ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
หลังจากอาบน้ำเสร็จ มินกยองทิ้งตัวลงนอนบนเตียงสีขาวตัดกับผ้าห่มสีฟ้า วันนี้ถึงจะดูแย่แต่สิ่งทีทำให้เขายิ้มได้คือ สร้อยจี้รูปกวางที่มินกยองสวมให้ เยบินไม่เคยถอดมันออกเลย มินกยองหยิบกล่องเล็กๆที่เอามาจากเกาหลี กล่องสีดำของขวัญชิ้นแรกที่ เยบินให้มินกยอง ข้างในบรรจุสร้อยจี้รูปหมาจิ้งจอก ข้างหลังสลักว่า กยองของเยบินเท่านั้น
มินกยองมีรอยสักที่สักเป็นคำว่า y อยู่ที่หลังคอ ไม่รู้ว่าเยบินสังเกต รึเปล่าแต่มันหมายถึงเยบินไม่เคยหมายถึงใคร มันถูกหลังจากวันที่มินกยองโดนตบหน้า 
จริงๆมันก็สมควรแล้ว ไอคนเจ้าชู้มินกยอง


ฝั่งเยบินที่กำลังนั่งร้องไห้ ขนาดสร้อยที่เธอให้มินกยองไม่เคยหยิบึ้นมาสวมใส่สักครั้ง
ถามว่าทำไมเยบินไม่เคยถอดสร้อยออกเลย 

"เพราะมินกยองไม่เคยหายไปจากใจของเยบินเลยไม่มีใครแทนได้เลย" 

.

.

.
tbc

เรื่องนี้อยากให้ดราม่าแบบสุดๆ แต่ก็ยังแฝงความอบอุ่นเนอะ

#ซัปโปโรแลกเปลี่ยน








SHARE
Written in this book
SUPPORO
เมื่อโลกมันกลม
Writer
toneny
shipper person 。
แต่งกาก แต่แต่งด้วยใจนะ : ) @pinkness_BJH

Comments