วงกลม
รู้สึกผิดทุกครั้ง ที่พาตัวเองกลับมาอยู่ตรงนี้อีกแล้ว

ฉันเหมือนตายในความคิดตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตายวันละหลายๆรอบ 
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าครั้งไหนจะเป็นครั้งสุดท้าย หรือมันจะจบลงเมื่อไหร่ 
มันก็แค่วนต่อไปอยู่แบบนั้น

ฉันเจ็บซ้ำๆ
แรกๆแน่นอนด้วยความเต็มใจ ถึงจะเจ็บมากกว่านี้ก็ไม่เป็นไร ฉันไหว ฆ่าฉัน เพื่อให้โอกาสฉันต่อไปจากนี้เสมอ
แต่คงไม่ใช่กับตอนนี้ ที่ฉันเองอยากจะหนีไปให้ไกล หนีไปและทิ้งชีวิตและหัวใจของฉัน ที่พร่ำบอกเสมอว่า
การเลิกรักเธอเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้



เพื่อจะทำให้ความตั้งใจของฉันสำเร็จ

ฉันตั้งใจจะเลิกรักเธอ แบบคนรักในตอนนี้เพื่อให้อนาคตฉันยินดีกับเธอในฐานะคนรักคนโปรดที่สุด แบบนี้และเสมอมา
ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เมื่อเราใกล้กันเท่าไหร่
ฉันอยากจะใช้ความใจเย็น อ่อนโยน และความรักของฉันปลอบประโลมจิตใจเธอไม่ให้เผาใหม้คนที่รักเธอไป
แต่ก็ไม่ เธอกระหน่ำใช้มืดเล่มนั้น
ที่เธอบอกกับฉันเสมอว่า มันสวยงาม ไม่เจ็บปวดและมันจะไม่เป็นไร
แทงฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า 
แทงจนตัวฉันเองสงสัยเสมอว่า
ไม่มีที่จะให้เจ็บปวดแล้วนะ เธอยังจะทำร้ายกันอีกหรอ

เธอไม่ได้ทำร้ายแค่ใจ
แต่เธอกลืนกินชีวิตฉัน
เธอกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นฉัน

ไม่มี
ไม่มีอีกแล้วชีวิตของฉัน
ไม่มีชีวิตของฉันอีกต่อไปแล้ว

เพราะฉะนั้นทางเดียวที่จะรอดเราต้องหนี
เธอรู้ใช่มั้ย
ว่าเราต้องวิ่งหนีออกไปจากที่นี่
ฉันเหมือนหนีออกไปได้หลายครั้งในความคิด แต่นั่นคงเป็นแค่ความคิด


ฉันวิ่งเป็นวงกลม 
วิ่งหนีทุกอย่างนั้นเป็นวงกลม
ความเจ็บปวด ความเฉยชา ความกลัว ความหึงหวง ความเกลียดชัง 
พวกมันไม่ใช่แค่วิ่งตามฉัน
แต่พวกมันเผาไหม้ชีวิตฉันให้มอดไหม้
ชีวิตที่เหมือนตายไปแล้วในความคิด
ในความจริงก็คงไม่ต่าง

ฉันนั้นรักเธอมาก
ฉันยังยืนยันเสมอจากวันแรกจนถึงวันนี้
แต่ไม่มีทางไหนเลย ไม่มีเลย
ที่จะเปลี่ยนเธอในวันนี้ได้

เธอยืนยันกับฉันเสมอว่า
ฉันน่ะ “โชคดีแล้ว โชคดีแล้วที่เธอเป็นเธอในตอนนี้” เขาคงอยากให้ฉันหยุดเรียกร้องทุกอย่าง แม้ว่าฉันยังเป็นคนที่แบกรับทุกอย่างไว้ก็ตาม

ฉันเองไม่ได้หวังอะไร
เพราะเธอก็ยังเป็นเธอ
เธอผู้ไม่รู้จักพอและไม่เคยพอ
เธอผู้รักอดีต รักอนาคต และแน่นอนเธอไม่เคยรักปัจจุบัน อย่างฉัน
ยิ่งรู้จักเธอมากเท่าไหร่
ฉันยิ่งกลัวตัวเอง ว่าฉันนั้น
รักคนแบบนี้ไปได้ยังไง
ไม่ใช่แค่เปลืองความรู้สึก
แต่มันทั้งบั่นทอนและเปลืองหัวใจ

ยิ่งเราทะเลาะกันมากขึ้น
จากที่คิดว่าเธอจะเป็นคนที่เข้าใจฉันมากที่สุด
การกระทำของเธอตอกย้ำฉันซ้ำๆว่า
เธอเองก็เหมือนกับทุกคนที่ตั้งคำถามกับฉัน ว่าทำไมฉันถึง เอาแต่ร้องไห้
เอาแต่ไม่เข้าใจ เอาแต่เศร้า เอาแต่อยากจะเป็นบ้าและประสาทตลอดเวลา 
และฉันขอยืนยันว่าฉันเองก็
ไม่ได้อยากมีชีวิตแบบนี้
ฉันอยากมีความสุขกับชีวิต
และมีความสุขไปกับเธอ

อยากให้เธอรักที่ฉันเป็นฉันบ้าง
ไม่ใช่เอาแต่เฝ้าถามว่าทำไมฉันไม่เป็นแบบนี้เหมือนคนอื่น
เธอรักที่สุดคงจะเป็นตัวเธอเอง
ซึ่งแน่นอนว่าในนั้นมันไม่เคยมีฉัน

สุดท้ายวงกลมนี้ก็คงหมุนต่อไป
หมุนรอบวงโคจรของชีวิตฉัน
มันจะหมุนอยู่แบบนั้นในความสัมพันธ์
ฉันเฝ้าถามตัวเองทุกวันว่า
“ เก่งเรื่องอดทนสินะ ฉันมันก็แค่ขี้แพ้ ที่กลัวการเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง กลัวทุกอย่างจะเปลี่ยนไป แต่ฉันคงลืม ลืมประโยคสุดคลาสสิคนั่นว่า ไม่มีใครเหมือนเดิมได้ตลอดไป ”

เพราะฉะนั้นอดทนเพื่อหาเส้นชัยในวงกลม
อดทนเพื่อให้อภัยและให้โอกาสตัวเอง
ได้ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ของตัวเองให้ดีและมีความสุข

ส่วนเธอฉันจะมองอยู่ตรงนี้ไกลๆ
รักและหวังดีอยู่ไกลๆจากตรงนี้เสมอ


รัก
ฉันรักเธอที่สุดในโลก







SHARE
Written in this book
Purple heart 💜
Writer
Sadpassport
Good or bad , they all pass.
เหมือนจะเป็นเรื่องของเรา แต่มีเพียงแค่ฉันที่จำได้

Comments