Pet Lover - 16:16
บอกเลิกเธอเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้
ตั้งแต่เราคบกันมา
ไม่ใช่เพราะอารมณ์ชั่ววูบ
แต่มันเป็นความตั้งใจของฉัน
ที่คิดทบทวนอยู่เสมอมา

โปรดอย่าคิดว่าการที่ฉันจากไป
นั่นแปลว่าฉันไม่รักเธอ
ฉันนั้นไม่เคยไม่รัก 
ฉันรักเธอเสมอ
ถึงแม้ว่าเธอจะรักเขามากแค่ไหน
ฉันรู้ดี

ที่ตรงนี้ไม่เคยเป็นที่ของฉัน
ถ้าฉันรู้ฉันจะไม่แม้แต่ยัดเยียดตัวฉัน
ให้มาอยู่ตรงนี้
ถ้าฉันรู้ตั้งแต่แรกฉันจะหนีไปให้ไกล
จากความว่างเปล่าที่เธอสร้างขึ้นให้ฉัน

ชีวิตฉันไม่ต่างอะไรจากสัตว์เลี้ยง
เธอหล่อหลอมเลี้ยงดูฉันขึ้นมาจาก
ความทุกข์ ความเศร้า และความเสียใจ
ที่มอบให้ตั้งแต่ตอนแรกและเสมอมา

เธอให้ฉันเสพสมกับน้ำตา
และความโศกเศร้า
ที่กัดกินใจฉันเสมอมา 
กัดกินจนชีวิตของฉันเป็นรอยแหว่ง
ใช่น่ะสิ ตอนแรกน่ะก็แค่รอยแหว่ง
ตอนนี้มันเหมือนหลุมอวกาศขนาดใหญ่
ที่มีแต่สิ่งโสโครกและฝุ่นผง
ไร้ค่าไร้ความหมาย มลพิษต่อทุกคน

ฉันเองที่ยอมเธอทุกอย่าง
ยอมให้ตัวฉันเองเป็นสัตว์เลี้ยงที่
จงรักภักดี
แม้จะถูกทารุณทำร้ายอีกสักแสนล้านครั้งก็ยังเลือกที่จะภักดี
ยินดีกับน้ำตาที่เหมือนอาหาร
หล่อเลี้ยงชีวิต

ยินดีจะรักเธอไปเรื่อยๆ
แน่นอนว่าเธอเองรู้ดีว่า
ฉันภักดีมากแค่ไหน
ต่อให้เธอเองใช้มืดปักลงกลางใจของฉัน
มันอาจจะเจ็บปวด จนฉันนั้นตายจากไป
แต่ตัวฉันนั้นยินดี ยินดีเสมอ
ยินดีตายไปกับความรักของเธอที่ย้ำยีชีวิตของฉันให้อัปยศมาถึงตอนนี้

ประโยคสุดท้ายที่ฉันเขียนไว้ในโน๊ต
“ เคารพการตัดสินใจของเธอเสมอ”
หยังกับเธอเป็นผู้ลิขิตชีวิตฉัน
จะให้มีความสุข ความทุกข์ ความเศร้า
เธอเองบีบบังคับให้ฉันไม่มีทางเลือก

บีบให้ฉันมีทางเลือกแค่ทางเดียว
คือ ไม่เลือก 
ไม่เลือกที่จะมีชีวิตของตัวเอง
มีชีวิตเพื่อเสพสมความจอมปลอมพวกนี้ไปตลอดชีวิต

ขอบคุณที่ทำให้ฉันมีชีวิต
ชีวิตที่ไร้จิตวิญญาณ
ชีวิตที่เสวยสุขให้คนอย่างเธอ
เพียงสิ่งเดียว

SHARE
Written in this book
Purple heart 💜
Writer
Sadpassport
Good or bad , they all pass.
เหมือนจะเป็นเรื่องของเรา แต่มีเพียงแค่ฉันที่จำได้

Comments