ความเรียงประจำวัน : เสียงของจักรวาล

โลกของเราเป็นเหมือนชายฝั่งของมหาสมุทรจักรวาล เป็นเหมือนเกาะอันโดดเดี่ยวท่ามกลางทะเลที่แสนเวิ้งว้าง แต่เราโชคดีที่มีลักษณะเฉพาะบางอย่างแตกต่างจากสายพันธุ์อื่นบนโลก คือเรามีภูมิปัญญา เราสามารถครุ่นคิดใคร่ครวญ สามารถสืบเสาะเรื่องราวจุดกำเนิดของตัวเองและของจักรวาลได้

นานแสนนานมาแล้ว จักรวาลที่เราดำรงค์อยู่ได้ถือกำเนิดขึ้น การระเบิดอย่างรุณแรงอันเป็นต้นเหตุของสรรพสิ่งที่เรารู้จัก โลกของเราเกิดขึ้นต่อมาหลังจากนั้น เกิดขึ้นมาจากการรวมตัวกันของธาตุต่างๆที่ลอยละล่องไปในพื้นที่ว่าง รูปแบบของมันซับซ้อนแต่ไม่สับสน ทุกๆอย่างในจักรวาลอยู่ภายใต้กฎของจักวาล ดำเนินไปตามมัน และสิ้นสุดไปพร้อมมัน

เหมือนเรามองจากเกาะออกไปยังท้องทะเล จักวาลกว้างใหญ่และเวิ้งว้าง ในตอนกลางคืนเราจะเห็นดวงดาวแพรวพราวอยู่เต็มท้องฟ้า (ถ้าหากสามารถเห็นได้-ตอนนี้แสงจากเมืองได้ส่องสว่างกว่าดวงดาวแล้ว) มันเป็นภาพของจุดกำเนิดโลก และตัวเรา เป็นภาพที่บรรพบุรุษมนุษย์ลิงของเราเฝ้ามองมานานแสนนาน

จักรวาลคือทุกสิ่งทุกอย่าง เคยเป็นเช่นนั้น และจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

แต่ในยุคสมัยนี้ ในตอนนี้ ภาพต่างๆดูวุ่นวาย สับสน และอลมาน จู่ๆเราก็เกิดขึ้นมา เข้าโรงเรียน หลงใหลในค่านิยม วิ่งไล่ตามมายาคติ เวียนวนอยู่ในวงจรหาจุดหมายไม่ได้ ทั้งเสียงของตัวเราที่ไม่เป็นตัวเรา เสียงของเมืองที่อึกทึก เสียงของประเทศ เสียงของภูมิปัญญาที่ไม่ได้ใคร่ครวญ เสียงเหล่านี้… เสียงเหล่านี้ดังก้องอยู่ในหูของเรา แทนที่จะเป็นเสียงของจักวาล เสียงของชีวิต เสียงที่ไพเราะที่สุดและแผ่วเบาที่สุด

SHARE

Comments

VeryView
7 months ago
💜💜💜💜
Reply