วันนี้ก็นึกถึงคุณอีกแล้ว
ต่อจากคำสารภาพบาปตัวเอง 
ไม่ได้บรรเทาจิตใจให้ดีขึ้นได้เลย

เริ่มกลัว กลัวที่จะทำให้ใครเสียใจ
และคนที่เจ็บที่สุดคือเรา

เราตกหลุมรักเขาแล้ว ทำไงดี
เราตกหลุมรักท่าทียียวนกวนประสาท
เราตกหลุมรักใบหน้าของเขาเวลายิ้ม
เราตกหลุมรักสายตาของเขาเวลามองมา
เรามันแค่คนเห็นแก่ตัว อ่อนไหวไปกับการกระทำของเขา
ทั้งที่เราก็รู้ว่าเขามีใคร และเราก็มีใครอยู่

เฮ้อออ
หลับตาก็นึกถึง
เสียงของเขาที่คอยกวนประสาทอยู่เรื่อย
ถึงเราจะบ่นเขาตลอดเวลา แต่นั่นอาจเป็นเพราะเราอยากได้ยินเสียงของเขาอยู่หรือเปล่ากันนะ

เราเหมือนนักแสดงที่จมกับบทจนไม่สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ วิธีเดียวคือต้องดึงตัวเองออกมา

แต่สำหรับเรามันแตกต่างนิดหน่อยตรงที่ว่า เราไม่สามารถดึงตัวเองออกมาจากสิ่งที่เรียกว่าความสุขได้ ถึงแม้จะอยู่บนความผิดก็ตาม

2019.03.05
SHARE
Written in this book
Diary
Diary

Comments