ข้อความในกล่องของขวัญ
ปล. อืมมมม....สุขสันต์วันเกิดนะ
ถ้าอ่านก็อยากจะบอกว่ามันยาวหน่อยนะ
เพราะผมเริ่มเขียนตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม
ก็เลยผสมมาหลายๆความรู้สึก
เป็นความรู้สึก ณ. เดือนเกิดของคุณ


สารภาพตามตรง
ผมจำวันแรกที่คุณมาทำงานไม่ได้
ไม่วันที่ 27 ก็ 28 หรืออาจจะผิดทั้งคู่

วันที่ตกหลุมรักจริงๆ
ก็เป็นวันนี้ “7 มีนาคม” ที่ผมเอา
ดอกแววมยุราให้คุณ


คุณคงได้เห็นภาพนี้

ภาพนี้ชื่อว่า “มายุ
มา - จากชื่อคุณ
ยุ   - มาจากดอกแววมยุรา

ผมให้เป็นของขวัญคุณนะ
มันอยู่ในโพสต์ IG ผม
ดอกแววมยุราอยู่มุมล่างซ้าย

ตอนที่ผมวาดรูปนี้
ผมคิดว่าแววมยุรา
มันไม่เข้ากับภาพวาดนี้เลย
แต่มันสื่อได้ดีอย่างหนึ่ง
          ทุกอย่างในภาพสวยงาม
       ความสวยงามนั้นคือความฝัน
         ซึ่งยกเว้นดอกแววมยุรานี้
      ดอกไม้นี้เท่านั้นที่เป็นความจริง
            และความจริงของเรา
   “มันไม่ได้สวยงามเหมือนความฝัน”


ของขวัญเป็นภาพไปแล้ว
ของขวัญที่ซื้อก็มีนะ
แต่ผมไม่ได้ส่งให้เพราะส่งไปก็ไม่มีคนรับ
เลยเก็บไว้ดูเองก็เพียงพอ

ก็เหมือนเดิมตอนที่เราคบกัน
ผมให้อะไรคุณผมจะมีข้อความให้ตลอด
ข้อความที่เขียนจากลายมือตลกๆของผม

ครั้งนี้ก็เช่นกัน
ครั้งนี้จะเป็นการให้
ความทรงจำที่ยังไม่ได้บอก
เป็นเรื่องเกี่ยวกับคุณทั้งหมดนะ

1. ผมแอบชอบคุณก่อน
ผมชอบเพราะว่า
คุณน่ารักไม่มีเจตนาแฝง  
แต่ไปแฝงตอนให้ดอกไม้กับคุณนั้นแหละ
ตอนคุณรับแล้วคุณยิ้ม (สวยจัง)
“สุดท้ายคุณก็ลืมเอามันกลับบ้าน
 ว่างไว้หน้าห้องน้ำ”

2. ต่อมาเป็นเรื่องขึ้นดอย
ตอนนั้นผมมีความรู้สึกหลายอย่างเลย
แต่คุณคงมีอย่างเดียว เหนื่อยจัง :3 

ตอนนั้นที่ผมถามว่า
ทำไมไม่ถอดเสื้อกันหนาวออก
คุณบอกว่าใส่มาตัวเดียว 
ผมอายมากเลยนะ
ดันไปจินตนาการว่าข้างในโป๊ซะงั้น >///<


3. เรื่องที่คุณกินแอลกอฮอล์ในร้าน
แล้วก็หน้าแดงมาวงเหล้าผม
ประทับใจที่ได้นั่งติดๆ
เหมือนคู่รักกันครั้งแรก
คู่รักที่ตัวติดกันแต่ในมือมีน้ำเมา

4. เรื่องตีกันในร้านแล้วคุณมาปลอบใจ
ตอนนั้นผมมึนๆ จำอะไรไม่ค่อยได้
เจ็บตัวด้วยแต่ขอบคุณนะที่เป็นห่วง
ผมบอกรักคุณในตอนนั้นด้วยนะ
แต่คุณคงลืมไปแล้วและคิดว่าผมเมา


5. เรื่องเดทแรกกับหนังสยองขวัญ
วันนั้นที่ผมขอคุณเป็นแฟนนั่งจับมือคุณบนรถเมล์
จับตลอดทางกลับบ้านมันรู้สึกดีมากเลย

6. เรื่องจูบแรกของผมกับคุณ
ที่ผมทนไม่ไหวจูบคุณเลย
ผมขอโทษนะมันด่วนไปหน่อย

7. เรื่องประสบการณ์ของเราที่เชียงใหม่
ผมสารภาพว่าผมแอบไปอ่านในเน็ตมา
ว่าทำยังไงถึงจะถูกใจ
ผมอยากให้คุณประทับใจในสิ่งนี้ 
“ผมต้องการคุณ”
ซึ่งก็ไม่รู้ว่าคุณพอใจกับมันไหม
ผมพอใจกับคุณมากที่รัก
แต่ผมเสียใจ
ที่สุดท้ายเราต้องจบกัน
แล้วสิ่งนั้นก็ไม่ใช่ของผมคนเดียวอีก


8. เรื่อง อเวนเจอร์ อินฟินิตี้วอล์
ตอนนั้นมีโฆษณาเวน่อมมา คุณกับผมบอกว่า ไว้มาดูด้วยกันนะคะ
ผมคำนวนเวลา น่าจะมาได้ 
             “ผมตกปากรับคำ
สุดท้ายเลิกกันก่อน จนวันนี้ผมก็ยังไม่ดูเวน่อม
มัน...ไม่รู้จะพูดยังไง



เรื่องที่เล่าไปแล้ว
- เรื่องซ้อนท้ายที่เล่าไปแล้ว
- อ่านนิทานเล่าไปแล้ว
- เรื่องอวดคุณกับเพื่อนทุกคนเล่าไปแล้ว
- เรื่องแอบจินตนาการถึงคุณ ...>///< วีดีโอขอคุณที่ผมยังดูอยู่
- เรื่องภาพถ่ายในวันกลับจากที่ทำงานของผม “เราดูคล้ายกัน

ผมน่าจะไม่ทำอะไรคุณ
คุณจะได้ไปต่อแบบไม่ต้องใยดีผม
แต่ถ้าย้อนกลับไปได้ก็คงทำ
ก็.......คุณมันน่ารักน่ากอดที่สุดเลย
พอเลิกกันแล้วคุณอาจจะคิดว่าผมแค่เข้ามาหลอกเพราะต้องการเรื่องนั้น 
แต่มันไม่จริง ๆ นะคุณ

คุณคือคนรักของผม ผมรักคุณจริงๆ
ไม่งั้นผมก็คงไม่ต้องมาบ่นอยู่ตรงนี้
หายๆไปเลยอาจจะดีกว่า

คุณคนเดิมที่ชอบ
ภาพวาดฝีมือห่วยของผม
ซึ่งตอนนี้ก็เปลี่ยนไปแล้ว
แต่ไม่เป็นไรผมเข้าใจดี
คุณไม่อยากกลับ
รักระยะไกลของเราเป็น
ตามที่คุณบอกเลยรัก กับ คน ไม่ รู้ จักมันคงจะดีถ้าเรามีเวลาอยู่ด้วยกันมากกว่านี้คุณจะได้รู้มุมที่ชอบแกล้งและขี้เล่นของผมบ้าง เจอแต่มุมเงียบๆ
         คุณไม่รู้จักนิสัยผมดีพอ
     ส่วนผมก็ไม่รู้จักนิสัยคุณเช่นกัน

        ผมรู้แค่ไลฟ์สไตล์ที่คุณชอบ
    เรื่องนิสัยผมคิดว่าคุณจะงอแงกว่านี้
               แต่พอเอาเข้าจริงๆ 
              คุณไม่กล้าพูดกับผม
          คุณเก็บสิ่งที่คุณอยากพูดไว้
             ด้วยคำว่าไม่อยากงี่เง้า
        ทั้งๆที่ผมอยากให้แสดงออกมา
  ผมจะได้ง้อแล้วเราได้ปรับความเข้าใจกัน
            มันไม่ได้ผิดที่คุณเลยนะ
               มันผิดที่ผมไม่มีเวลา
         ได้เรียนรู้คุณมากพอต่างหาก
               ผมเองนั้นแหละที่แย่


ไม่ได้บอกเพราะ ให้วนมาคิดนะ
ผมไม่อะไรแล้ว 
ผมมีความรู้สึกต่อคุณที่มากๆ ๆ
แต่ผมจะหยุดมันแล้ว
(มันอาจเป็นเพราะไม่ใช่เวลาของเรา)



ผมอยู่กับตัวคุณในจินตนาการมาตลอด
ทุกๆครั้งที่ผมวาดรูปเล่นดนตรีและคิดนิทานนั้นแหละ
ผมอยู่กับคุณมากกว่าคุณอยู่กับผมเพราะผมมองรูปคุณอยู่ทุกวัน

ต้องขอโทษด้วยที่ผมเซฟรูปคุณลงโพสต์
ใน IG ไว้เยอะมากๆ และก็จัดเก็บมันไว้
เพื่อที่จะไม่ต้องรบกวนสายตาของแฟนใหม่คุณ

ตอนนี้แม้จะยังมีคุณอยู่ในใจ
แต่ผมตั้งใจว่าจากนี้ทุกครั้งที่เขียนเรื่อง
ผมจะไม่ขอพาดพิงถึงคุณอีกต่อไปแล้ว

ก็เพราะว่ารู้แล้ว
ทราบดีแล้ว
เพลงที่คุณลงไว้ “ไม่รู้ทำไม
เพลงนั้นบอกผมทุกๆอย่างแล้วว่า
ตอนนี้คุณคิดอะไร
คุณไม่ต้องการผมอีกต่อไปแล้ว
ขอบคุณนะมันช่วยผมได้เยอะเลย

เรื่องนี่จริงๆผมไม่อยากพูด
หลังจากที่เราเลิกกัน 5 
วันที่ผมเปลี่ยนสถานะและ 2 เดือนที่ผมหายไป ผมทำอะไรอยู่
“พี่ก็วนๆอยู่แถวนี้ไม่ไปไหนหรอก”
ผมเขียนบันทึกว่าผมเป็นยังไง
ผมมีคำผิดเต็มไปหมด และไม่ได้ลงที่ไหน
ผมไม่ได้ลงในสตอรี่ล็อก
ผมเขียนถึงคุณแต่ผมให้ผมอ่านคนเดียว
ผมเขียนด้วยกันทั้งหมด 5 ตอน

วนอยู่กับเรื่องเดิม
ทั้งสิ่งที่น้อยใจและรู้สึกผิด 5 เรื่อง
- ผมไม่เคยทำให้คุณเปิดใจกับผมได้เลยที่รัก
- ผมไม่เคยได้เข้าใกล้โต๊ะหนังสือของคุณเลย
- ผมไม่เคยได้กอดคุณจากด้านหลังและพูดว่า
“เหนื่อยไหม” อย่างที่ผมตั้งใจเลย
- ผมไม่มีเงิน ไม่มีเวลา ไม่โรแมนติก
- ผมเลิกรักคุณไม่ได้เลย

ตอนแรกก็ตั้งใจจะปล่อยชีวิตของคุณไป
โดยไม่พูด ไม่ให้คุณรู้ว่าช้ำแค่ไหน
แต่สุดท้ายผมก็แพ้ตัวเองต้องแอดคุณไป
ไปอ้วนวอนแสดงความเจ็บปวดน่าสมเพชตัวเองจริงๆ
ขอโทษนะที่ทำให้ร้องไห้หนักๆ 1 ครั้ง
ผมบอกตามตรงว่าผมไม่ได้ร้องไห้หนักๆสักครั้งเดียว
ผมแข็งแรงและเก่งกว่าคุณมาก
ผมแค่ร้องไห้เรื่อยๆ
ในทุกครั้งที่ผมคิดถึง
แม้บางครั้งจะมีน้ำตาจางๆ
บางครั้งไม่มีน้ำตา
แต่รวมกันมันอาจจะมากกว่าร้องไห้หนัก
ของคุณครั้งนั้นก็ได้นะ
เพราะผมคิดถึงและเศร้ากับเรื่องเรา
อยู่ตลอดเวลา

คุณสวยงามเสมอนะ 
คุณมีค่าเสมอ
คุณที่ผู้ชายคนไหนได้เป็นเจ้าของหัวใจ
เขาโชคดีที่สุด 
คุณที่มีคนเดียวในโลก
คุณหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว
คุณที่ผมให้ตำแหน่งรักที่ตามหา
คุณที่ผมรักที่สุดแล้ว
แต่ไม่สมหวังตามเคย


ผมตอนนี้สบายดีนะ
แม้ผมไม่มีรถหรูอย่างตั้งใจไว้
ผมกำลังแยกตัวไปอยู่คอนโดอย่างที่ได้บอกไว้ตอนคบกัน
ไปสมัครสอบเรียนไว้แล้ว
แต่ไม่รู้จะติดไหม
ไม่ได้เตรียมตัวสอบเลย 
เพราะงานมันรัดตัว
ถ้าจะได้เรียนจริงๆ คงปีหน้า 2020
คุณคงจะมีแฟนใหม่ไปแล้ว


ผมส่งคุณตรงนี้นะ 
คนที่มารับคุณต่อไป
ผมขอให้เขาดีที่สุด ที่คุณเคยเจอ
ขอให้เขามีทุกอย่างที่คุณต้องการ
และนี่เป็นสิ่งสุดท้ายที่ผมไม่อยากจะให้
แต่ว่ามันเป็นสิ่งที่คุณต้องการมาตลอด
ผมควรจะให้คุณได้ตั้งนานแล้ว
นั้นก็คือ 
     “ปล่อยคุณไปไม่พูดถึงคุณอีก
ผมขอให้คุณโชคดี 
และดูแลสุขภาพให้ดี
วันเกิดอย่ากินเหล้าเยอะ
พอจะเดาได้ว่านัดกับ
“อสรพิษ ท.6 ไว้”
ผมขอลามือจากคุณแล้ว

_________________________________
ซึ่งทั้งหมดด้านบนผมคิดในวันที่ 1-6
วันที่ 7 ให้คุณเป็นของขวัญไป
(ให้ถึงแค่วันที่ 7 นะ)
วันที่ 8 ไม่นับนะเพราะผมต้องหลุดคิดถึงอีกแน่ๆ 5555555555555. B3||   
(จากไม่พูดถึงเลยเหลือแค่พูดถึงน้อยลงนะครับ)

ผมก็ยังรอคุณอยู่ดี ถ้าเราเป็นคู่กันจริง
มันอาจจะจบลงเอยกันก็ได้
ส่วนผมหมดหัวใจที่คุณแล้ว
ไม่รู้จะไปรักใคร
เจอน่ารักแบบคุณ
ก็คงวนไปคิดว่าเอามาแทนคุณอีก
ผมเบื่อที่จะเริ่มต้นใหม่ผมกลัวแล้ว
ผมมานั่งรอให้ชีวิตค่อยๆ ผ่านไปดีกว่า
คุณที่ไปดูหนังวันนี้กับแฟนใหม่แล้ว
ผมอยากนั่งข้างๆคุณอย่างวันนั้นจริงๆ

ตอนนี้คิดถึงคุณคนเดียวก็ไม่ได้แย่นะ
แม้จะปวดใจบ้าง แต่มันก็ยังมีความสุข
ไว้ถ้าคุณมาที่นี่แล้วยังคิดถึงผมบ้าง
บังเอิญเราเดินสวนกันในที่ใดที่หนึ่ง
   ผมขอตกหลุมรักคุณอีกครั้งได้ไหม
รักคุณที่ยังเด็กมาก
คุณที่มีโอกาสได้เจอคนดีๆ 
อีกมากมาย แต่ถ้าคุณมาที่นี่แล้ว 
คุณยังมีความรู้สึกถึงผมอยู่บ้าง
ให้โอกาสให้เราได้เรียนรู้กันอีกไหม

           ผมยังฝันกลางวันอยู่ว่า
             จะได้รอคุณอยู่ที่หอ
         คุณที่เหนื่อยจากการเรียน
       และกิจกรรมมากมายตอนปี 1
         ผมอยากอยู่ให้คุณงี่เง้าใส่
    ผมอยากอ่านเรื่องที่ไม่สนุกของผม
         แสดงภาพที่ไม่สวยของผม
         เล่นดนตรีที่ไม่เพราะของผม
                   “ให้คุณ”

ผมรู้ว่าคำที่คุณชอบคือคำว่ารัก
คุณชอบให้คนรักบอกคุณก่อนเข้านอน
ผมที่ปากแข็งไม่ชอบพูดพร่ำเพรื่อ
พูดตอนนี้แม้จะสายไปแล้ว
ซึ่งคุณไม่รับก็ไม่เป็นไร

แต่ไม่ว่าเมื่อไร
ผมก็ยังรักคุณอยู่เสมอนะ



         จะอ่านไม่ได้อ่านไม่สำคัญ
        ได้ระบายความในใจไปบ้าง
               ก็เพียงพอแล้ว

 
    เวลาหึงฉันไม่อยากระเบิดบ้านใคร
 แต่นิสัยฉันชอบเงียบเศร้าไปเองมากกว่า

             หากฉันแข็งแรงพอ
                 ฉันจะไปเอง

ฉันตัดทุกเงาและความสัมพันธ์กับทุกรักที่ผ่านมาเพื่อเริ่มต้นชีวิตเองอีกครัั้ง

#ฉันคือเกลือ








SHARE
Written in this book
เพราะเราเติบโต...ด้วยรัก
ประวัติความรักของฉัน
Writer
Suyzeiy
ขอให้โชคดี
คนธรรมดามานั่งแต่งนิทาน (นิทานที่ไม่มีคนอ่าน)

Comments