01:13
วันนี้มันเป็นยังไงกัน
ไม่อยากจะยอมรับเลยว่ารู้สึกเศร้าขึ้นมาบ้างแล้ว

มันจะมีความภูมิใจอยู่ลึกๆ เวลาที่สามารถเป็นที่พึ่งให้คนอื่นได้
แต่เวลาที่รู้สึกว่าเอาตัวไม่รอดแล้ว กลับไม่ค่อยกล้าไปพึ่งใคร กลัวจะไปเป็นภาระให้เขา

ทำไมนะ

อาจจะเป็นเพราะการต้องเป็นที่ปรึกษาให้คนอื่นเสมอ ทำให้ได้รู้ว่าคนอื่นเขาก็มีปัญหาของตัวเองอยู่แล้ว
เลยไม่กล้าเอาปัญหาของเราไปยัดให้ใครอีกล่ะมั้ง

มากกว่าการกลัวตัวเองลำบาก
ก็คือ กลัวการที่คนอื่นต้องมาลำบากเพราะเรานี่แหละ ไม่่่่่่ว่าจะเป็นทางกาย หรือทางใจ

พอเป็นแบบนี้ก็เลยไม่ค่อยได้เล่าปัญหาให้ใครฟัง

แล้วก็กลายเป็นคนที่ชีวิตดี ไม่มีปัญหา ในสายตาคนอื่นไปซะงั้น

นานๆที จะเจอคนเข้ามาถามว่าเป็นยังไงบ้าง

...หัวใจโคตรฟูเลย

กำลังจะยิ้มออกมาอยู่แล้วเชียว
เขาก็ดันต่อประโยคมาก่อนว่า...
แต่คนแบบเรา ดูท่าคงไม่มีเรื่องเครียดเลยสินะ

โอเค. ตัดสินเรียบร้อย

ไม่มีโอกาสได้พูดเหมือนเดิม
555555555555
ตลกชะมัด.

SHARE
Written in this book
Sensitive diary
บันทึกไวต่อความรู้สึก
Writer
26069
let's say
กล่าวคือ เปงบร้า...นั่นเงง

Comments

rainclouds
5 months ago
"มากกว่าการกลัวตัวเองลำบาก
ก็คือ กลัวการที่คนอื่นต้องมาลำบากเพราะเรา" เป็นความคิดที่วิเศษมากซะจนหาใครมาเทียบแทนไม่ได้เลยนะคะ คนแบบคุณน่ะ น่ารักมากเลย เราเข้าใจนะ การที่เป็นคนฮีลคนอื่นเก่ง ไม่ได้แปลว่าเราไม่ต้องการ หรือไม่ได้แปลว่าเราไม่อยากระบาย ถ้าเกิดว่าตอนนี้คุณยังอยากจะพูดอยู่ละก็ พูดกับเรานะคะ เราฟังคุณอยู่นะ ; )
Reply
26069
5 months ago
ขอบคุณมากๆเลยนะคะ เป็นข้อความที่น่ารักมาก อ่านแล้วรู้สึกดีขึ้นมาเลยค่ะ :)
wishyouwerehere_
5 months ago
You saves everyone but who saves you🙂 เป็นเหมืิอนกันเลยค่ะ เข้าใจคุณมากๆเลยนะคะ
Reply