โมงยามแห่งความคิดถึง
เหมือนกับว่าวันเหล่านั้นมันผ่านมาเนิ่นนานแล้ว

ทั้งที่มันล่วงเลยเพียงไม่นาน ดังวันวานที่บางเบา

ความทรงจำยังคงลอยอ้อยอิ่ง ความคิดถึงยังคละคลุ้งฟุ้งกระจายรอบกาย

ความรู้สึกต่อภาพบรรยากาศตรงหน้า ดวงตะวันเริ่มลอยคล้อยต่ำ เมฆหนาลอยปกคลุม หรือมันเป็นเพียงหมอกจางมากมายที่จับกลุ่มแลกเปลี่ยนบางสิ่งกัน

เสียงจอแจของผู้คนรอบข้าง วิถีชีวิตของคนเล่านั้น เพียงผ่านไปวันแล้ววันเล่า เดือนแล้วปีเล่า ชีวิตสุขสงบ

เรารู้สึก ถิ่นที่อยู่นี้ ณ ที่นั้น เราคล้ายยืนอยู่เพียงลำพัง ตัดขาดจากบรรยากาศรอบกาย

เพียงเรา กล้องในมือ และช่วงเวลานั้น

วันวานที่ผ่านล่วงเลยมาแล้ว นับเป็นตลอดกาลได้ไหม

ความทรงจำที่สวยงาม ประทับตราตรึงไว้ และไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าใด ความรู้สึกเหล่านั้น ยังคงเด่นชัด

ตลอดไป
SHARE
Writer
dreamtogether
Writer, Photographer
ฝันกลางวัน

Comments