1st HEARTBROKEN
มันก็นานแล้วนะ
ตั้งกี่ปี
กี่ปีแล้วที่เราไม่เปิดใจให้ใคร
กี่ปีแล้วที่เรา'รัก'คุณ


เคยนึกเคยฝัน ว่าวันหนึ่ง จะมีคุณอยู่ข้างๆ

แต่ความรู้สึกนี้
คนๆนี้
ไม่เคยได้พูดมันออกไปเลย

จนกระทั่ง
คุณรู้เข้า
รู้ จากปากของคนอื่น

ตอนนั้น
บทสนทนาระหว่างเรา
มันหายไปเลยใช่ไหม

ไม่สิ มันเคยมีอยู่ด้วยเหรอ

คิดว่าลืมคุณได้แล้ว
แต่ทำไม มันยังเจ็บอยู่ล่ะ

คิดว่ารอก่อน เดี๋ยวจัดการ
สุดท้ายก็มานั่งเสียใจ
เพราะมันสายเกินไปแล้ว

ตอนนี้คุณคงมีความสุขมากเลยนะ

แต่คนที่ทำให้คุณมีความสุข
ไม่ใช่เรา

แต่คนที่ทำให้คุณยิ้มได้
ไม่ใช่เรา

แต่คนที่ได้ยืนอยู่ข้างเคียงคุณ
ไม่ใช่เรา

จากที่เคยมองเห็นคุณจากตรงนี้
จากที่เคยคิดว่า คุณอยู่ไม่ใกล้กัน
จากที่เคยแอบรักอย่างมีความหวัง

พังหมดแล้วสินะ
ใจเราเนี่ย พังหมดแล้ว

แต่บางทีก็ต้องขอบคุณคุณนะ
ที่ทำให้เราได้รู้
ว่าการรักใครสักคน มากจนไม่รักตัวเอง
มันเจ็บแค่ไหน

คุณจะรู้ไหมนะ
วันที่คุณบอกข่าวดีของคุณให้เรารู้
สำหรับเรามันเหมือนโลกทั้งใบถล่มลงมาเลย

คุณจะจำได้ไหมนะ
วันเดียวกันนั้นน่ะ
มันควรเป็นวันที่เรามีความสุขที่สุดเลยนะ
เราควรจะดีใจไหมที่วันนั้น

เป็นวันที่เราได้ลืมตาดูโลก

เราอวยพรให้คุณโชคดีกับเขา

แต่ก็นะ

ไม่มีแม้แต่คำอวยพรจากคุณเลยด้วยซ้ำ





                           แด่คุณคนแรกที่เราเรียกว่ารัก

                                                         -(  )-




SHARE

Comments