งานพาร์ทไทม์ครั้งแรกกับเด็กอายุ19
มึง กูมีงานมาแนะนำ
นี่เป็นคำพูดของเพื่อนคนนึง ที่พูดแบบนี้กับเรามาเป็นร้อยรอบเห็นจะได้
ไม่อะ
และคำตอบของเราก็เป็นแบบนี้ทุกครั้ง...

คงเป็นเพราะเราเองที่ไม่เห็นความจำเป็นในการต้องไปลงแรงให้เหนื่อยเปล่า ในเมื่อเราก็ไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงิน พ่อแม่ก็มีเงินให้ใช้ได้อย่างสบายๆ พูดได้ว่าไม่เคยลำบากเลยดีกว่่า

นี่ไม่ใช่การพลิกล็อกเหมือนในหนัง ที่เราไม่เคยรู้เลยว่าพ่อแม่ต้องกู้เงินมาให้เราใช้จ่าย หรือพ่อแม่เป็นหนี้ท่วมหัว กำลังจะล้มละลาย หรืออะไรทำนองนั้น

แต่... เป็นเพราะเราตัดสินใจจะรับชีวิตนึงมาอยู่ด้วยกัน
เจ้าเด็กสีส้มคนนั้นเขาน่ารักจังเลยอะ อยากได้

เมื่อสายตาเราไปสะดุดกับรูปเจ้าแมวสีส้มในฟีดที่เราเลื่อนผ่าน เราไม่เคยถูกใจน้องคนไหนเท่านี้ หรือถึงมี แต่ก็มีอุปสรรคตลอด 

ด้วยความที่เราคลั่งไคล้น้องแมวมากๆ เป็นทุนเดิม จึงตัดสินใจรับน้องมาอยู่หอด้วยกันในเดือนพฤษภาคมที่กำลังจะมาถึง 

แต่เราไม่ได้บอกพ่อกับแม่นะ เรียกง่ายๆว่าเป็นการแอบเลี้ยง เราตั้งใจจะบอกหลังจากรับน้องมาอยู่ด้วยกันแล้วซักพัก

แต่ตอนนี้เงินเก็บเราหมดแล้วน่ะสิ เราจะเอาที่ไหนซื้อของใช้ ซื้ออาหาร ซื้อของเล่น ซื้อขนมให้น้องล่ะ? เงินค่ากินอยู่ก็ได้เรื่อยๆแต่มันไม่พอสนองneedในการซื้อของให้แมวน่ะสิ

...และนั่นคือจุดเริ่มต้นของการอยากทำงาน
แน่นอนว่าด้วยความที่เราเป็นคนขี้เขิน การหางาน การโทรไปถาม การเข้าไปถามนั้น เป็นเรื่องที่ยากมากจริงๆ 
หัวใจเต้นแรงจนแทบจะระเบิดทุกครั้ง
ทุกๆครั้งเป็นเหมือนครั้งแรกสำหรับเรา ที่หัวใจเราจะเต้น จนเรารู้สึกได้ว่ามันจะทะลุออกมาอยู่แล้ว 

แต่ด้วยความที่เราเป็นคนไม่ชอบให้คนรู้ว่าจริงๆแล้ว เรารู้สึกยังไง เพราะงั้น เราเลยชอบเก็กทำเป็นคนคูลๆ มั่นใจ ไม่กลัวอะไรทั้งนั้น ทั้งที่จริงๆ

...มันโคตรจะไม่ใช่เลย

อย่างที่บอกไป พ่อแม่เราไม่ได้รู้เลยว่าเราจะรับน้องมาเลี้ยง เราจึงต้องดูแลน้องเองด้วยเงินค่าขนมที่พ่อแม่ให้มา แต่เราก็ไม่มั่นใจว่ามันจะพอสำหรับสองชีวิตรึเปล่าเราเลยจะเก็บเงินจากงานที่ทำได้ทั้งหมด ไว้ให้แค่แมวเท่านั้น จะไม่เอาเงินที่พ่อแม่ให้เรามากินมาใช้ มาให้แมว จนกว่าเงินเราเองจะไม่พอจริงๆ

แต่จนตอนนี้เราก็ยังไม่ได้งาน และเรากำลังจะโทรไปถามงานในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้อีกครั้ง
ตื่นเต้นจัง :) 


SHARE
Written in this book
𝓉𝒽𝒶𝓉𝓈 𝓌𝒽𝒶𝓉 𝐼 𝒻𝑜𝓊𝓃𝒹
I just want to share my experience :)
Writer
Kindaweird
Whoever
ช่วงที่เลวร้ายที่สุด อาจเป็นบทเรียนที่ดีที่สุด

Comments