สวนดอกไม้ในที่ลับตา
ผมมักคิดเสมอ ว่าภายในใจของคนเรา
คงมีสวนดอกไม้ที่ไหนสักแห่ง อาจเป็นในส่วนลึกที่สุดของใจ 
เมื่อถึงเวลาที่คุณยอมให้ใครคนหนึ่ง เข้ามายุ่มย่ามกับสวนที่คุณแสนหวงแหนนี้
เวลาแรกเมื่อเขาพบเจอกับสวนแห่งนี้ 
คงเริ่มจากการปลูกดอกไม้ที่เขาชอบก่อนเป็นอันดับแรก
แล้วคงหมั่นดูแลอย่างดีจนมันเติบโตขึ้นมา แต่เขาเหล่านั้นจะรู้บ้างไหม ว่าคุณอาจจะไม่ได้ชอบไปเสียทุกต้นที่เขาเหล่านั้นปลูกถ้าหากคุณผู้เป็นเจ้าของสวนดอกไม้ที่ว่า กลับไม่ชอบดอกไม้ที่คนสวนปลูกขึ้นมา
ก็คงปฎิเสธการออกมาเชยชมดอกไม้เหล่านั้น ที่ผ่านการดูแลมาอย่างดิบดี
พอกาลเวลาผ่านไป โดยไม่รู้ว่าจะสามารถผ่านไปได้นานแค่ไหน
ที่คนสวนคนนั้น จะยังคงคอยดูแลเหล่าดอกไม้ ที่ตัวเขาชอบเพียงผู้เดียว
เมื่อฤดูสุดท้ายที่เหล่าดอกไม้จะผลิดอกได้ผ่านไป คนส่วนคนนั้น คงยอมแพ้
กับการดูแลแปลงดอกไม้ ที่ไม่มีแม้แต่การชื่นชมจากเจ้าของสวนผู้เป็นที่รัก
ผมได้ฟังเรื่องราวมากมาย จากคุณเจ้าของสวนที่ว่า
เขามักบ่นเสมอ ว่าคนสวนมากมายนักที่ผ่านเข้ามา ใช้พื้นที่แปลงดอกไม้ของเขา
อย่างตั้งใจ แต่กลับไม่เคยถามคุณผู้เป็นเจ้าของสวน ถึงดอกไม้ที่เธอนั้นปราถนา 
ให้คนสวนเหล่านั้นปลูกมันเพียงสักดอก ให้เธอได้ชื่นชม
สวนดอกไม้ที่แสนหวงแหน ได้ถูกทิ้งร้างมานานเกินไป 
ผมผู้ไม่รู้่ถึงดอกไม้ที่คุณเจ้าของสวนนั้นโปรดปราน ไม่กล้าแม้แต่จะเริ่มปลูกสิ่งใด ทำได้เพียงแค่ดูแลพื้นที่เหล่านั้น ให้กลับมาสดใส
พร้อมรับดอกไม้ที่คุณเจ้าของสวนต้องการา
ถึงแม้ว่าในอนาคตอันใกล้หรือไกล ที่มันกำลังเดินทางมานั้น
ผมจะไม่ได้เป็นคนสวนต่อไป แต่อย่างน้อยๆ ผมก็ได้ดูแลแปลงดอกไม้นั้นดีที่สุด
โดยที่ผมไม่ได้ฝืนความรู้สึกเธอ
ปลูกดอกไม้ที่เธอไม่ได้ชอบเลย
แม้แต่ดอกเดียว


 



ผมยังคงรอคอยความต้องการดอกไม้ดอกแรกของคุณ
ที่ต้องการให้ผมปลูก ผมไม่สามารถสัญญาได้ว่ามันจะไม่ตาย
สิ่งที่ผมทำได้มีเพียงการดูแล ให้มันได้อยู่บนแปลงอันแสนสวยของคุณ
"นานที่สุดตราบเท่าที่ผมจะทำได้ ก็แค่นั้นเอง" 

ผมไม่เลือกที่จะจมปลักอีกต่อไปแล้ว 
ขอผมจมอยู่ที่แปลงดอกไม้นี้สักพักนะ

3 มีค 2562 1.04 น. 

SHARE
Writer
Risker
writer with his fingers.
ชอบอ่านในสิ่งที่ชอบ ชอบเขียนในสิ่งที่ชอบ เราแค่ทำในสิ่งที่ชอบ ที่มันไม่เดือดร้อนเรา และไม่เดือดร้อนใคร :)

Comments