พยายามฆ่าตัวตาย
เมื่อคืนของวันพุธที่ผ่านมา เราได้กินยานอยหลับไป16เม็ด กะจะให้ตายไปเลย 
แต่มีเพื่อนรู้และให้คนมาช่วยได้ทัน

เป็นนาทีชีวิตที่โคตรอธิบายยากเลย
อยากตายก็อยาก
โทรศัพท์สายไม่ว่างเลยมีคนโทรมาทุกช่องทาง
แต่เห็นคนที่ไม่อยากให้เราตายก็สงสารเขา

เหตุผลน่ะหรอไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก
พ่อเราเอง...
พ่อบอกว่าพูดได้คุยได้ทุกเรื่อง
เราก็ไว้ใจเล่าให้ฟังทุอย่าง
แต่สุดท้ายมาตอนพ่อเมา
มาด่ากราดแบบรุนแรงมาก
มาโยนโทษใส่แฟนเราว่าที่เราเป็นเบบนี้เพราะแฟน
"กูจะไปด่าแฟนมึงถึงที่ทำงาน"
"กูจะไปด่าพ่อแม่แฟนมึงที่บ้าน"
เขาไม่ได้เกี่ยวอะไรเลยนะ
พูดด้วยแล้วออกจะสบายใจกว่าพูดกับพ่ออีก
ทำไมพ่อไม่ยอมรับความจริงซักที
"ไม่ต้องมาทำเป็นเครียดกูเครียดกว่ามึงเยอะ"
"ทำตัวเป็นคนป่วยสร้างคุณค่าให้ตัวเอง"
และถ้อยคำต่างๆนานาที่ไม่สามารถทำให้อยู่สึกอยากอยู่ต่อ
ถ้อยคำเหล่านั้นเกินจิตใจเรารับไหวจริงๆ 
พ่อพยายามทำตัวเป็นsafe zoneให้เรา.. แต่ไม่เลย เราไม่รู้สึกถึงความอุ่นใจเลย

ต่อจากนี้ก็จะเป็นการมีชีวิตอยู่แบบกลัวพ่อ ไม่อยากเจอพ่อ เห็นหน้าแล้วอยากตาย พ่อไม่ผิดที่เป็นห่วง แต่พ่อผิดที่ไม่เข้าใจเรา(มากๆ)และใช้คำพูดได้ห่ายแตกที่สุดในโลก

ถ้าจะมองโลกในแง่ดีก็คือพ่อเป็นห่วงเรา
แต่มันกลับกลายเป็นพ่อไม่เข้าใจเรา
ไม่เข้าใจอาการและโรคที่เราเป็น
พ่อก็ยังคงเป็นพ่อ
"เราเปลี่ยนพ่อไม่ได้"

นั้นเป็นสิ่งที่ตัดสินใจฆ่าตัวตาย...แต่ไม่สำเร็จ
ทั้งดีใจทั้งเสียใจที่รอดชีวิตมาได้นะ แต่ไม่ต้องรอดน่าจะดีกว่า

SHARE
Written in this book
เจ้าหมาดำ
I Had a Black Dog: His Name was Depression - Matthew Johnstone
Writer
99skies
The errorist
engineering student ft.เจ้าหมาดำ 🐺

Comments

rainclouds
1 month ago
ดีใจนะคะ ที่คุณยังอยู่และสามารถมาเล่าให้โลกทางนี้ฟังได้ ขอบคุณนะคะ ขอบคุณมากเลย อืม...เรามากอดกันนะคะ ไม่ว่าตอนนี้คุณจะรู้สึกยังไง เราขอกอดคุณสักทีนึงนะ ให้คุณรู้ว่าคนตรงนี้ ดีใจที่ได้รับรู้เรื่องราวของคุณนะ
Reply