ครั้งแรกที่เราพบกัน

ก่อนพระอาทิตย์จะตกดิน....


ฉันเดินออกไปหน้าหอเพื่อรอเพื่อนของฉัน
ในขณะนั้นมีคนแปลกหน้า แต่งตัวแปลกตาปั่นจักรยานและมาหยุดอยู่ตรงสายตาฉันพอดี
      
    'เขาเป็นใครกันนะ ทำไมฉันไม่เคยเจอเลย เขาแต่งตัวแตกต่างเสื้อผ้าของเขาดูดีไปหมดแต่มันดูเยอะไปหน่อย ทรงผมที่แปลกที่สมัยนี้ไม่ค่อยมีใครตัด'   ฉันคิด

แต่ในความคิดของฉันสำหรับเขาเป็นไปในทางที่ไม่ดีเท่าไหร่นัก เพราะเขาช่างเยอะ และหยิ่ง ทุกคนต่างพูดถึงในความใจร้ายของเขา 

เวลาผ่านไปจนเทอมใหม่ช่วงเปิดเทอมจริงๆ แล้วฉันต้องจ่ายค่าเทอมตั้งแต่ปิดเทอมแล้วแต่บัตรฉันมีปัญหาฉันเลยต้องมาจ่ายที่ตึกโดยตรงและวันนั้นเองที่ฉันได้เจอกับเขาอีกครั้ง 'เจอพี่คนนี้อีกแล้ว' ฉันไม่ได้พอใจสักเท่าไหร่หรอกเพราะดูเขาก็ไม่ใช่คนน่าคบหาอะไรนัก แต่โชคชะตาเล่นตลกฉันต้องต่อคิวหลังเขาพอดี
        
     "กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆจากเสื้อสีดำสนิทตัดกับผิวขาวและผมสีบลอนด์ ของเขาจังต่างหูเขา ดูรกจังแต่แปลกพอมันมารวมกันฉันกับชอบที่จะมอง" 

ฉันมัวแต่เผลอมองเขาจนแถวเกือบมาถึงฉันเหมือนโชคแอบมีใจให้นิดๆ เพราะเมื่อถึงคิวพี่เขา
......พี่เขายื่นจ่ายตังค์
ธุรการ: มีเศษไหมจะได้ถอนง่ายๆหน่อย ถ้าไม่มีก็ขอข้างหลัง  
[ธุรการจ้องหน้าฉัน แหนะ! มองขนาดนี้หยิบให้ก็ได้!!] 
แต่โชคก็ไม่ได้เข้าข้างเราจริงๆเสมอไป
ฉัน : นี่ค่ะพี่น้องมี
เขา : ไม่เป็นไรมี 
[เขามองฉันด้วยหางตาและหน้านิ่งไม่ยิ้มหรือแสดงอาการอะไรเลย] และเขาก็เดินจากไปด้วยหน้าตาหยิ่งยโสก่อนใส่หูฟัง 




จากความหลงในกลิ่นหอมตอนนี้ไม่เหลือแล้ว


ฉันเชื่อแล้วว่าคนนี้ต้องหยิ่ง !! คนแบบนี้ฉันไม่ยุ่งด้วยหรอก













SHARE
Written in this book
Diary of small girl
ไดอารี่เรื่องเล่าของฉัน มีทั้งเรื่องสุขและเศร้าแต่ทั้งหมดนั้นคือช่วงนึงของชีวิตฉัน
Writer
Diaryofsmg
ETC
ชีวิตเรื่อยเปื่อยของคนเรื่อยๆ

Comments