แอบชอบ
เราชอบคนๆหนึ่งมาค่อนข้างนานพอสมควร
มีคนเคยถามเราว่าเก็บมาได้ตั้งนานไม่อึดอัดบ้างหรอ เอาจริงๆก็ไม่ค่อยหรอก เราพอใจกับจุดๆนี้
จุดที่เรามองเขาอยู่ห่างๆ เรารับรู้ถึงการมีตัวตนของเขา ถึงแม้เขาจะไม่รู้ถึงการมีตัวตนของเรา
ส่วนอีกเหตุผลนึงนะหรอ
เพราะเรามีเขาเป็นคนในใจ แต่เขาเองก็มีคนในใจของเขา :)
แรกๆมันก็เจ็บที่เขาโพสเพ้อถึงคนในใจของเขา
เราพยามวิ่งไล่เขาแต่เหมือนเรายิ่งพาตัวเองไปพบกับความเจ็บปวดและความผิดหวัง
จนวันหนึ่งเราคิดว่าถ้าเราค่อยๆเดินไปเรื่อยๆ
มันคงจะดีกว่าการวิ่งไล่เขาเราจึงค่อยๆเดิน
เราพบว่ามันไม่ได้ต่างอย่างที่คิดไว้
เวลาผ่านไปเมื่อเขาโพสถึงคนๆนั้นของเขา
จากความรู้สึกหน่วงๆจะกลายเป็นความเคยชิน(?)
แต่เราก็คอยเฝ้ามองเขามาตลอด
ถ้าคุณเปรียบเสมือนเพลง เราจะฟังคุณเรื่อยๆจนกว่าเราจะเลิกอินมันไปเอง




SHARE
Writer
Samunya
reader writer
I'm Samunya

Comments