ยังใหม่อยู่
นี่กำลังถามตัวเองว่ามาอยู่ตรงนี้ได้อย่างไร ?
สำหรับคนที่อยู่กับปัจจุบัน
เเล้วชอบย้อนหาอดีต
ทำเป็นนิสัยบ่อยๆ
จะชอบถามคำถามแบบนี้กับตัวเอง
อันด้วยข้าพเจ้าก็เช่นกัน
 เนื่องด้วยความเครียด จนปัญญา สะสมมาวัน 2 วัน การหาทางออกไม่มีความคืบหน้าอะไรจนต้องมาเสาะเเสวงเอาในโลกออนไลน์ เริ่มต้นแบบซื่อบื้อด้วยการ Google พลีชีพความคิด ค้นหา keywordสำคัญ จนเจอคนที่ทิ้งข้อความที่มีประสบการณ์ปัญหาคล้ายเรา ตอนนั้นเเหล่ะเธอจ๋า เรารู้สึกเหมือนเราไม่ได้มีปัญหาอยู่คนเดียว นี่คือ ข้อดีของการที่เขาระบายอารมณ์ทางโลกออนไลน์ส่วนเราก็ค้นหาทางออกด้วยวิธีเดียวกัน ปึ๊บปั๊บมาเรื่อยจนมาเจอ บทความที่คนอื่นๆเล่าปัญหาชีวิตหรือประสบการณ์ที่เขาเจอะเจอ เราก้ไล่อ่านไปเรื่อยเเล้วรู้สึกชื้นใจขึ้นมาบ้าง ก็อยากจะขอบคุณบทความที่เขาเหล่านั้นระบายออกมา เรารู้สึกว่าเราไม่ได้ท้อเเท้อยู่คนเดียว เเต่ทั้งที่ความเป็นจริงเเล้ว ตราบใดที่ทุกสิ่งทุกอย่างที่เรายังคาใจ ที่เรายังหวังให้เกิดขึ้นให้สำเร็จขึ้นได้ มันยังไม่สมหวังเป็นจริง เเละทุกอย่างมันอยู่ที่ตัวเราคนเดียวที่ต้องทำ เราคุยกับตัวเองในใจ จริงอยู่มันจะมีช่วงที่เรารู้สึกมีความสุขเเฮปปี้ ช่วงเวลาที่สังสรรค์กับเพื่อน อยู่ใกล้คนรอบข้าง คนรัก คนที่สบายใจ เเต่บ่อยครั้งถ้าเราได้อยู่เงียบๆคนเดียว ก่อนนอน หรือ ในห้องน้ำก็ตาม "ตัวเรา" นี่เเหล่ะ จะออกมาคุยด้วยเสมอ 
        เขาเรียกว่า "คุยกับตัวเอง" ช่วงเวลาสั้นๆนี้เเหล่ะ ที่เป็นตัวอธิบายความหมายของคำว่า "จริงๆเเล้วเราเกิดมาตัวคนเดียวนะ" 
       
       วันนี้ท้อเเท้จนต้องสรรหาทางออกจนมาเจอล๊อคตรงนี้__
       บทระบายเเรก ครั้งเเรก เเละตอนนี้ก็มั่นใจเเล้วว่ามันจะมีครั้งต่อๆไป 
       เพราะมันรู้สึกสบายใจขึ้นมาเเล้วหน่อยหนึ่ง

ระบายเเล้วก็ชื้นใจขึ้นมาบ้าง ทั้งที่จริงวันนี้อากาศร้อน เหงื่อไม่ออกเเต่ก็เหนียวตัว พัดลมตัวเดียวก็ลำพังลำเป่าได้เเค่ลมอุ่นออกมา เเต่ก็ยังดีกว่าไม่รู้สึกFlowในห้องเลย ก็ตลกตรงที่พอมาระบายมาอ่าน ณ ตรงนี้มันก็ลืมความรู้สึกไม่สบายตัวออกไปเเบบชั่ววูบ 

     
SHARE
Writer
klomak
who is still breathing
story telling is tell all about my whole life, brain storming and Cognitive Development.This is the best space for fill the blank page to be the best part of life.

Comments