ฤดูหนาว พัดพา โหยหา
กลิ่นธรรมชาติในอากาศที่มาพร้อมกับลมหนาว

ควันบุหรี่รสเก่าแก่ดั้งเดิมที่ติดอยู่ปลายปาก

น้ำดื่มอันหอมหวานไม่แพ้ความอ่อนหวานในวันวาน

อาทิตย์ตกบนหลังคาที่ถูกปกคลุมด้วยฟ้าหลากสี

บทเพลงซ้ำๆในอัลบั้มโปรดที่ใครบางคนอาศัยอยู่

ถ้อยคำเพ้อยามตี4มาพร้อมอารมณ์สุนทรีย์ ที่ใครบางคนมอบไว้



และหยดน้ำตาก็ไหลออกมาเพราะบรรยากาศครั้งเก่าหวนกลับมา

    บรรยากาศเหล่านี้ชวนหวนโหยความรวดร้าวที่ฝากฝังไว้บนร่องรอยของ
บาดแผล จากความสุขในช่วงเวลาหลายปี ที่ไม่มีวันหดหาย
เพราะยังรักและคิดถึง เสมอมา


จาก เธอและพวกสารเลว ถึง เธอ

SHARE

Comments