การสร้างความภูมิใจในงาน
ตอนนี้เราทำงานอยู่บริษัทขนาดค่อนข้างใหญ่และมีชื่อเสียง พนักงานก็ราว ๆ 200 คน ภายในมีหลากหลายแผนก ในแผนกแยกออกมาเป็นอีกหลายทีม

ในช่วงครึ่งปีมานี้ จู่ ๆ ก็เริ่มมีสถานการณ์ 
ความไม่เท่าเทียมเรื่องศักดิ์ และศรี ในแต่ละแผนก

ถามว่าเราอยู่แผนกไหนเหรอ... แผนกที่ไม่ค่อยได้รับเกียรติเท่าไหร่ไง
แต่เอาจริง ๆ แล้ว เราไม่ได้ซีเรียสอะไรกับเรื่องนี้นะ 

แม้ในที่ประชุมแผนกเราจะไม่ค่อยมีคนฟัง หรือมีสิทธิมีเสียงอะไรมากนัก
แต่อันที่จริงเราเข้าใจมากกว่าหวะ ไม่ได้เสียใจ

เพราะทุก ๆ ฝ่ายมันก็มีหน้าที่ของตัวเอง เพียงแค่ในแต่ละงาน เราก็สลับกันเป็นพระเอกพระรอง แบ่งกันไปตามแต่ละสถานการณ์

เราว่ามันมีปัญหาอื่นที่ควรเร่งแก้มากกว่าเรื่องนี้อีกนะ...

ปัจจุบันที่บริษักก็เริ่มมีนโยบาย 

ทำให้มากกว่าที่สั่ง
เพื่อโชว์ว่าเราก็มีความสามารถ ทำอะไร ๆ ที่แผนกอื่นทำได้เหมือนกัน
(งานที่เราทำเกิน มันเป็นงานของแผนกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในบริษัท)


เอาจริงๆ นี่เรากำลังทำอะไรกันอยู่วะ?

นี่เราแก้ปัญหากันถูกจุดใช่ไหม?

ใจคนอยู่มันจะโอเคใช่ไหม?



หลังจากเริ่มนโยบายนี้ปัจจุบันคนในแผนกเราก็หายไปครึ่งนึง
ตอบคำถามได้แล้วหละเนอะว่ามันเวิร์คไม่เวิร์ค?

สิ่งหนึ่งที่เราได้เรียนรู้จากเรื่องนี้คือ...

การสร้างความภูมิใจในงานที่ทำ ไม่สามารถแทนที่ได้ด้วยการโชว์ในสิ่งที่ไม่ใช่เรา
มันไม่ได้ทำให้คุณค่าในงานของเรามากขึ้นมาเลย
กลับกัน มันยิ่งเป็นการยอมรับว่าเขาเหนือกว่าเรา จนเราต้องกระเสือกกระสนทำให้ได้อย่างเขาเสียมากกว่า

ถ้าในเมื่อเรายังไม่เห็นคุณค่าของตัวเอง ใครมันจะมาเห็นความสำคัญของเรา

SHARE
Written in this book
ต้นไม้ในเมืองปูน
ในแต่ละวันที่หายใจ เราได้เรียนรู้อะไรมากมาย นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่งที่เรานึกขึ้นได้ว่า ถ้าไม่พิมพ์แล้วแบ่งปัน "มันช่างน่าเสียดายเหลือเกิน"
Writer
MD35
Writer
People can move by the way they learn Fast / Slow or Still the same

Comments