[IZ*ONE] (Chaeyeon × Sakura) [Cut Scene] ยิ่งร้ายยิ่งรัก
 ณ ห้องทำงานรสา
   "สวัสดีค่ะ อาจารย์รสา ^^" นี่คือลูกศิษย์และน้องสาวของฉัน ชื่อ ชีส เข้ามาทักทายพร้อมกับกลุ่มเพื่อนอีกสองคน เพื่อมารายงานความคืบหน้าโปรเจค    
   "สวัสดีจ้ะ เป็นยังไงบ้างโปรเจคถึงไหนแล้ว " ฉันทักตอบพอเป็นพิธี แล้วรีบเข้าเนื้อหางานทันที เพราะถ้าเป็นไปได้ฉันจะไม่อยู่กับน้องสาวของฉันนานเกินไป รีดเดอร์คงสัยล่ะสิว่าทำไมถึงไม่อยากอยู่กับน้อง คือจิงๆแล้วชีสไม่ใช่น้องสาวแท้ๆของฉันหรอกนะ เมื่อไม่กี่ปีมานี้พ่อชีสที่เป็นนักธุรกิจใหญ่แต่งงานใหม่กับแม่ฉันซึ่งเป็นเพียงแม่บ้านที่ทำงานอยู่ด้วย เราก็เลยเป็นครอบครัวเดียวกันโดยปริยาย แน่นอนเราสองคนก็โตมาด้วยกันนี่แหละ ในฐานะเจ้านายกับลูกคนใช้อ่านะ ถึงฉันจะเป็นลูกแม่บ้านแต่พ่อของชีสก็อุปถัมภ์เลี้ยงดูฉันเป็นอย่างดี ราวกับเป็นลูกสาวอีกคนนึงของท่าน แต่ด้วยความที่ฐานะของเราค่อนข้างแตกต่างกัน ทำให้ฉันต้องสำนึกตัวเองอยู่เสมอว่าเราเป็นใคร และเค้าคือใคร ดังนั้นฉันจึงไม่ควรทำตัวเป็นพี่สาวของชีสมากเกินไป เป็นไปได้คือห่างกันจะดีกว่า ในมหาวิทยาลัยฉันก็มีฐานะเป็นอาจารย์ของชีส และชีสก็เป็นลูกศิษย์และนักศึกษาที่ฉันต้องดูแล
    หลังจากคุยงานกันเสร็จทั้งสามคนก็เดินออกจากห้องไป สักพักก็มีเสียงเคาะประตูอีกครั้ง สงสงสัยเป็นนักศึกษามาคุยด้วยอีกแน่เลย เมื่อประตูเปิดก็เป็นสาวที่แสนคุ้นเคยเดินเข้ามาและดันปิดประตูล็อกห้อง
    "ล็อกห้องทำไม" ฉันถามด้วยความตกใจ 
    "ตกใจอะไรหรอรสา ชีสแค่อยากคุยด้วย"
    "อาจารย์รสา บอกแล้วไงว่าอยู่ที่นี่ พี่ยังเป็นอาจารย์เราอยู่"
    "ก็มันอึดอัดนี่นา อยู่บ้านก็ต้องเรียกพี่ อยู่นี่ก็ต้องเรียกอาจารย์ แล้วจะเรียกรสาได้ตอนไหนล่ะคะ"
    "จะตอนไหนก็เรียกห้วนๆแบบนี้ไม่ได้"
    "สงสัยรสาคงจะลืมไปนะ ว่าคืนนั้นเราเป็นอะไรกันแล้ว ต้องฟื้นความจำกันหน่อยไหมคะ รสา"ชีสเดินเขามาใกล้ฉันเรื่อยๆพร้อมกับพูดกับฉัน และฉันก็ถูกเจ้าชีสรวบตัวเรียบร้อยแล้ว
    "ยะ...หยุดเลยนะ ชีส"
    "อยากให้หยุดวันนี้ก็ไปติวให้ชีสที่บ้านก่อนสิคะ"
    "ไม่!!"ฉันปฏิเสธเสียงแข็ง
    "ว้าาา สงสัยรสาจะยังไม่เข้าใจนะคะ หรือรสาอยากโดนทำโทษก่อน" ชีสถามฉันอย่างเจ้าเล่ห์
    "ยะ...หยุดความคิดบ้าๆ เดี๋ยว..." ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดห้าม เด็กดื้อตรงหน้าก็ประกบจูบฉันเสียแล้ว ฉันพยายามขัดขืนคนตรงหน้า แต่ไม่เป็นผล ยิ่งขัดขืนเท่าไหร่เจ้าเด็กดื้อยิ่งจูบฉันรุนแรงขึ้นเท่านั้น จนฉันแทบอ่อนแรงยอมให้เด็กดื้อตักตวงความหวานไปอย่างเต็มที่
    "หมดแรงแล้วหรอคะ ไม่ไหวเลยนะคะ แต่ก็น่ารักดี" ชีสประคองฉันที่ตอนนี้ขาอ่อนไม่มีเรี่ยวแรงที่จะลุกยืน พร้อมทำหน้าทะเล้นใส่
    "ปล่อยยยย"ฉันพยายามขัดขืนอีกครั้ง
    "ยังปล่อยไม่ได้ค่ะ ตกลงว่ายังไงคะ จะไปหรือไม่ไป"ชีสถามฉันอีกรอบ
    "แค่ไปก็พอใช่ไหม" ฉันตอบแบบปัดๆไป เพราะถ้าขืนยังปฏิเสธอีก ฉันคงโดนจูบอีกแน่
    "ใช่ค่ะ ก็แค่นั้นเอง แต่ก่อนไปขอจุ๊บภรรยาอีกรอบก่อนนะคะ"ว่าแล้วเจ้าชีสก็ขโมยหอมแก้มฉัน แล้วเดินออกจากห้องไปอย่างอารมณดี โอยยยย เด็กบ้า ทำไมโตแล้วเป็นแบบนี้ พี่ไม่ได้อยู่ด้วย 6 ปี แกเปลี่ยนไปแบบนี้เลยหรอ จากเด็กน้อยแก้มใหญ่น่ารักน่าเอ็นดู ทำไมกลายเป็นเด็กดื้อ เอาแต่ใจแบบนี้ ในระหว่างที่ฉันไม่อยู่ด้วยมันเกิดอะไรขึ้นเนี่ยย
    ณ บ้านชีส ห้องหนังสือ
    "แล้วจะให้สอนอะไร เป็นมือหนึ่งคณะ คงไม่จำเป็นต้องสอนอะไรแล้วมั๊ง อีกอย่างปกติแกก็อ่านหนังสือเองอยู่แล้วนิ"ฉันถามคนน้องแบบหงุดหงิด นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ชีสเรียกให้มาติว เจ้าชีสใช้อำนาจของพ่อบังคับให้ฉันมาดูแลเรื่องการเรียนของเทอ ทั้งๆที่เทอก็เรียนเก่งเป็นมือหนึ่งของคณะ แถมเจ้าตัวเองก็ขยันอ่านหนังสือทบทวนบทเรียนเองแทบทุกวันอยู่แล้ว มีครั้งนึงฉันเคยสังเกตอยู่ว่าเจ้าเด็กดื้ออ่านอะไรก่อนทานข้าวทุกวัน พอฉันไปดูก็รู้ว่าเจ้าเด็กดื้ออ่านหนังสือนำของปีหน้าแล้วด้วยซ้ำ แล้วแกจะให้ฉันสอนอะไรอี๊กก 
    "สอนอะไรก็ได้ รสาสอนอะไรมาชีสก็เรียนหมดอ่า" ชีสตอบกลับมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย สีหน้าเจ้าเล่ห์ตอนนั้นมันไปไหนหมดกัน ฉันก็เลยเดินไปที่ชั้นหนังสือ เพื่อเลือกหนังสือที่จะนำมาสอนเจ้าเด็กเอาแต่ใจ
   "เอาเป็นวิชานี้ไหม จริงๆมันก็ไม่ใช่วิชาในคณะหรอก เปลี่ยนแนวบ้างก็ไม่เลวนะ" ฉันโชว์หนังสือให้เด็กเอาแต่ใจดู 
   "ก็ได้" เด็กเอาแต่ใจตอบรับ
    ฉันก็เดินไปนั่งฝั่งตรงข้ามนักเรียนจำเป็น แล้วก็เริ่มสอนไปตามปกติเหมือนทุกครั้ง สายตาของเจ้าเด็กน้อยดูตั้งใจทุกครั้ง ถามอะไรก็ตอบได้หมด นับว่าเป็นลูกศิษย์ที่ดีมากคนนึงเลยก็ว่าได้ ถ้าไม่ติดตรงที่ว่าเวลาสอนจบแล้วเค้าก็ยังมองฉันไม่เลิกล่ะก็นะ-////- หลังจากสอนจบฉันก็จะมีโจทย์บางอย่างให้ทำอย่างทุกที เพื่อเช็คว่านักเรียนตรงหน้าเข้าใจเนื้อหาที่เรียนรึเปล่า
    "เสร็จแล้ว" เจ้าเด็กน้อยส่งกระดาษคำตอบให้ฉันตรวจ ฉันก็เช็คตรวจตามหน้าที่ แต่แล้วฉันก็สัมผัสได้ถึงสายตาบางอย่างที่จ้องฉันอยู่
    "จะจ้องทำไมเนี่ย" ฉันถามคนตรงหน้า แต่มือก็ยังถือปากกาตรวจคำตอบอยู่
    "ก็อยากมอง รสาก็ตรวจไปสิ" น้องตอบอย่างขอไปที
    "เสร็จแล้ว ถูกหมดเลย เก่งตามคาด"
    "ถูกหมดแล้วมีรางวัลให้ไหม"
    "อืมม อยากได้อะไรล่ะ"
    "อยากได้หมอนข้างอ่า นอนด้วยกันได้ป่ะ"
    "เยอะไปละ"
    "แค่นอนด้วยกันเฉยๆเอง ตอนเด็กๆยังนอนด้วยกันบ่อยเลย"
    "อันนั้นมันตอนเด็กไง ตอนนี้โตแล้ว"
    "โตแล้วนอนด้วยกันไม่ได้??"
    "ใช่"
    "เฮ้อออ ขอดีๆก็ไม่เคยจะให้ ชอบให้บังคับหรอ"
    "จะทำไรเนี่ย!!" จู่ๆเจ้าเด็กบ้าก็เดินเข้ามาอุ้มฉัน
    "จะไปนอนไง ง่วงแล้วว"แล้วเจ้าชีสก็อุ้มฉันไปห้องนอน แน่นอนว่ายังไงฉันก็ไม่ยอมให้เด็กได้ใจ พยายามขัดขืน ก็ไม่เป็นผล แถมบอกอีกว่าถ้าไม่อยู่นิ่งๆจะจูบอีกด้วย ฉันก็เลยยอมสงบให้น้องอุ้มไป แล้วเจ้าเด็กดื้อก็วางฉันลงบนเตียง แล้วเดินไปขึ้นเตียงอีกฝั่ง ฉันก็พยายามหาโอกาสจะลุกออกจากห้อง แต่เด็กดื้อจอมเจ้าเล่ห์...
     "อย่าลุกออกไปเชียว ไม่งั้นจะจับปล้ำจิงๆด้วย แล้วไม่ต้องพยายามร้องให้ใครช่วยด้วย ขี้เกียจตอบคำถาม แต่ถ้ารสาอยากให้ทุกคนในบ้านรู้ก็ได้นะ"เจ้าชีสพูดออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉยอีกตามเคย พร้อมขยับตัวเองเข้ามาใกล้ๆฉัน แล้วดึงฉันเข้าไปกอด
    "อยู่นิ่งๆสิ ยิ่งรสาดิ้น ยิ่งมีอารมณ์นะ" เจ้าชีสตอบขณะที่ฉันพยายามดิ้นขัดขืน แล้วดูสิ พูดอะไรออกมารู้ตัวรึเปล่าเด็กบ้า พี่ไม่ได้สอนให้แกพูดแบบนี้นะ โอยย แล้วสภาพฉันตอนนี้คือเสียเปรียบมากๆ อย่าได้คิดทำอะไรแผลงๆเชียว
    "ยอมนิ่งแล้วหรอ เชื่อฟังกันง่ายๆก็ดี ไม่ต้องเหนื่อยด้วย ยิ่งง่วงๆอยู่ ฝันดีนะรสา" เจ้าเด็กบ้าพูดพร้อมกับจุ๊บที่หน้าผากฉันอย่างอ่อนโยนและหลับไป ใครจะบ้าไปหลับลงกัน พอทุกอย่างนิ่งและเงียบ ทำให้ฉันได้ยินเสียงบางอย่าง ที่มันรัวและเร็วชัดมากขึ้น เสียงหัวใจของฉันหรอไม่ใช่นะ ของฉันมันไม่ได้ดังขนาดนี้ งั้นก็ของคนตรงหน้าฉันน่ะสิ ด้วยความที่ไม่แน่ใจฉันจึงขยับเข้าไปใกล้ อกข้างซ้ายของคนตรงหน้ามากขึ้น ชัดเลย ไหนว่าหลับแล้วไง โกหกฉันหรอเจ้าเด็กบ้า
    "ชอบอ้อมกอดชีสขนาดนั้นเลยหรอ" คนฝั่งตรงข้ามพูดทำลายบรรยากาศที่เงียบเชียบ
    "ไม่ใช่ซะหน่อยย ไหนว่าง่วงไงทำไมไม่นอน"
    "ก็นอนแล้วแต่มันนอนไม่หลับอ่า ก็รสาขยับทำไมล่ะ"
    "ก็มันอึดอัด ใครมันจะไปหลับลงได้ล่ะ"
    "กอดแน่นไปหรอ ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจ"เจ้าตัวขอโทษพร้อมคลายอ้อมกอด แต่ยังไม่ได้ปล่อยนะ แค่เพิ่มพื้นที่ให้มีช่องว่างไว้หายใจ แต่ทำไมฉันกลับรู้สึกไม่อยากให้เค้าปล่อยนะ
    "ตะกี้เสียงหัวใจแกใช่ไหม" ฉันถามหยั่งเชิงคนน้องไป
    "แอบฟังหรอ อุตส่าข่มไว้แล้วนะ" เด็กน้อยเขินทำหน้าแดงใส่ อย่าทำหน้าแบบนั้นได้ไหม
    "มันข่มได้ด้วยหรอ" ฉันถามกวนกลับไป
    "ไม่รู้ รู้แต่มันข่มใจไม่ให้ทำไรรสายาก" เด็กตรงหน้าพูดออกมาขณะหลบตาฉันอยู่ น่าหมั่นเขี้ยวขึ้นมาเลย
    "เด็กบ้า พูดไรออกมาเนี่ย" เขินอ่าาาา
    "ก็รสาอยากทำตัวนุ่มนิ่มน่ากอดทำไมล่ะ"
    "พี่ไม่ได้ทำอะไรซะหน่อย พอเลยยย นอนได้แล้ว"
     "ไหนๆก็ตื่นแล้ว ไม่ทำอะไรกันหน่อยหรอ"
     "ทะ..ทำอะไร"
     "ทำไมชอบถาม รู้ไหมขี้เกียจตอบ เราก็โตๆกันแล้ว ยังต้องถามอีกหรอ ไม่ต้องเถียงนะ รู้ว่ารสาเองก็รู้สึกเหมือนกัน เพราะงั้น...."ยังไม่ทันที่ชีสจะพูดต่อให้จบก็ก้มเข้ามาประกบริมฝีปากกันซะแล้ว จูบรอบนี้แม้ความคิดจะอยากปฏิเสธมันเท่าไหร่ แต่ใจฉันกลับเรียกร้องอยากสัมผัสมันมากขึ้นเท่านั้น ก็ไม่รู้ทำไม แต่สายตาของเด็กดื้อตรงหน้ามองฉันด้วยสายตาที่อ่อนโยนนั้นมองทะลุเข้าไปในใจเหมือนกับอ่านความรู้สึกของฉันได้ ทำให้ฉันต้องจำนนอย่างไม่มีทางเลือก จูบรอบนี้มันอ่อนหวานและละมุนไปหมด ราวกับความรู้สึกของเราเชื่อมต่อถึงกันได้ มันไม่ใช่การจูบที่บังคับด้วยความโกรธหรือฝืนใจ แต่เป็นการจูบที่เราสองคนปล่อยไปตามความต้องการของกันและกัน โดยไม่รู้ว่ามันจะจบลงที่ตรงไหน และฉันเองก็ไม่อยากผละออกห่างจากเจ้าเด็กดื้อจอมเจ้าเล่ห์ด้วย

   จบไปกับฉากคัทซีน เรื่องใหม่ ชื่อเรื่องยังคิดไม่ออก555 ซึ่งมีแพลนว่าจะทำต่อจาก just roommate? ในจอย เป็นยังไงกันบ้างรีดเดอร์ คู่นี้ยังคงเป็นกุแชนดังเดิม รสาเป็นอาจารย์และพี่สาวที่พยายามวางตัวนิ่งๆ พูดน้อย ออกแนววางมาดคีพลุค ส่วนชีสจะออกแนวดาร์กๆ เงียบขรึม เอาแต่ใจหน่อยๆ (เหมือนไบโพลาร์อ่า555) ส่วนจะแต่งเรื่องนี้หรือไม่นั้นก็ขึ้นกับรีดเดอร์ทุกท่าน รบกวนไลค์และคอมเม้นความคิดเห็นกันหน่อยน้าา ถ้ากระแสดีจะแต่งให้ตามคำเรียกร้อง ถ้าไม่มีก็ต้องวางเรื่องนี้ไป ฝากด้วยน้ารีดเดอร์ทุกท่าน ^^
    สำหรับ just roommate? ก็เดินทางมาเกินครึ่งเรื่องแล้ว แล้วก็ใกล้จะจบแล้ว ขอบคุณทุกคนที่ติดตามกันมาตลอดจ้าา เสาร์ที่ 13 เม.ย. ยังคงมีตอนใหม่มาให้รีดเดอร์ลุ้นกับแชนสาเหมือนเดิมน้าาา แล้วเจอกันจ้าาาา^^


SHARE
Written in this book
Kkuchaen

Comments

YYLMYY
6 months ago
โอ้~ รอในจอยอยู่นะคะ ขอบคุณค่ะ
Reply
Babygoat_TM
6 months ago
ขอบคุนที่ติดตามและคอมเม้นดีๆน้าา ^^