ความเกรี้ยวกราดหายไปไหน!!
หงุดหงิด ไม่ได้อย่างใจ ขัดหูขัดตาไปหมด
อารมณ์อันเดือดพล่านดูเหมือนทวีขึ้นเรื่อยๆ
ผมเป็นคนหนึ่งในชีวิตวัยหัวเลี้ยวหัวต่อ
เรียกว่า "เด็กเกเร" คงไม่ผิดไปสักเท่าไหร่
โชคดีตรงที่ถึงเกเรแต่ไม่ยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติด
เมื่อสำนึกผิดกลับตัวกลับใจเลยไม่ยากเท่าไหร่
(สัญญากับปู่ที่รักไว้ว่าจะไม่ยุ่ง)
เด็กเกเรคนนี้เป็นคนเงียบๆ ออกไปทางขี้อาย
โลกส่วนตัวค่อนข้างสูง 
..........
ที่สำคัญยามอารมณ์ปกติไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง
แต่อารมณ์ร้อนมาเมื่อไหร่อย่างกับไฟไหม้ป่า
ราบเป็นหน้ากลอง ข้าวของขัดหูขัดตาไม่ได้
ทำลายทิ้งหมด อันที่จริงก็ไม่ได้อยากเป็น
แต่หงุดหงิดขึ้นมาเข้าขั้นบังคับตัวเองไม่ได้
คงเป็นดั่งคำที่ว่า "บันดาลโทสะ"
หากชีวิตนี้อยู่คนเดียวคงไม่เป็นไร 
แต่่ตอนนี้มีภรรยา 1 ลูกอีก 3 คน
บางคนคงคิดว่าการมีครอบครัวทำให้เย็นลงเอง
ถ้าถามคงตอบว่า "ไม่ใช่ทั้งหมด"
ลูก 1 คนแล้วยังใจร้อนมากอยู่เลย
..........
เหตุการณ์ที่ทำให้เริ่มเปลี่ยนแปลง คือ
จำไม่ได้ว่าทะเลาะกับภรรยาเรื่องอะไร
แต่ทะเลาะแล้วหงุดหงิด โมโห เกรี้ยวกราด
เดือดพล่าน ขัดหูขัดตา จน...
"ลงไม้ลงมือ" ไม่สงสารผูู้หญิิิงเหรอ?
ขาดสติ รู้ตัวอีกทีภาพที่เห็นตบตีภรรยาลงไปนั่ง 

ลูกชายคนโตกอดแม่ร้องไห้...
เหตุการณ์ครั้งนั้นสะเทือนใจรู้สึกผิดต่อภรรยา
เค้าเสียใจมาก
ผมเข้าใจดี "หากไม่มีลูกด้วยกันคงเลิกแน่"
ตั้งใจว่า "เรื่องแบบนี้ต้องไม่เกิดอีก"
..........
ต้องการเปลี่ยนแปลงแรกๆ ยากมาก
ชีวิตครอบครัวไม่ได้ราบรื่นตลอดเวลา
อยู่ด้วยกันความเห็นแตกต่างคุยได้ก็ดีไป
ตกลงไม่ได้ทะเลาะกัน 
เรื่องเล็กน้อยไม่ได้ทำให้โมโหมาก
แต่ไม่มีใครยอมใคร(จนกลายเป็นเรื่องใหญ่)
เรื่องใหญ่โมโหมากทะเลาะจนมือสั่น
พยายามข่มไม่ให้ขาดสติ 
เคยข่มใจไม่อยู่รีบวิ่งเข้าไป....ตู้มมมม...
ประตูห้องเป็นรู (- -) 
ตู้เสื้อผ้าไม้พังเละเทะ
ถึงไม่ได้ตบตีภรรยาแต่การทำลายข้าวของ
ไม่ได้ทำให้ความรู้สึกภรรยาดีขึ้นมาเลย
..........
ต้องมาตั้งสติหาวิธีการรับมือหากทะเลาะกัน
จะทำอย่างไรดี?
นั่งคุยกับภรรยาเป็นเรื่องเป็นราวตกลงกัน
เวลาทะเลาะกันพอถึงจุดรู้ตัวว่าจะทนไม่ไหวแล้ว
เดินหนีเลย...สงบสติอารมณ์ก่อน
บางครั้งภรรยาเห็นว่าจะขาดสติต้องถอยออกเอง
คงมองเหมือนพวกเราหนีปัญหา แต่...
ผลคือทะเลาะกันน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด
หากทะเลาะก็เคลียร์กันง่ายไม่บานปลาย
นานวันใจเย็นลงเรื่อยๆ จนทุกวันนี้
ความเห็นหลายเรื่องยังคงแตกต่าง
เถียง บ่น ไม่ถึงกับทะเลาะกัน
อาจเป็นเพราะความคิดเปลี่ยนไป
เมื่อก่อนความเห็นต่าง มองภรรยาเหมือนศัตรู
เดี๋ยวนี้คิดว่าความเห็นต่างช่วยให้ไต่ตรองมากขึ้น
..........
ความเห็นแตกต่างทำให้ทางเลือกมากขึ้น     ความคิดเราอาจไม่ดีสุดฝึกฟังความเห็นผู้อื่นบ้าง
อารมณ์เกรี้ยวกราดในตัวยังคงอยู่ 
แต่กำลังของมันชนะสติเราไม่ได้อีกต่อไป
ขอบคุณภรรยาอยู่ด้วยกันในยามต้องการกำลังใจ
.....


SHARE
Writer
LittWiz
Normal people
Wish happiness to everyone

Comments