my comfort zone?
เวียนมาครบวันที่หมอนัดอีกครั้ง 
ครั้งนี้เป็นคุณหมอคนใหม่ หมอยิ้มและเริ่มทักทายทาย

"สวัสดีค่ะ เป็นยังไงบ้างคะ?"
"ดีค่ะ ดีขึ้นเยอะเลยค่ะ"
"ดีเลยหรอคะ ถ้าคิดเป็นเปอร์เซ็นต์ซักเท่าไหร่ดีคะ"
"อืมม....ซัก70ค่ะ ดีขึ้นกว่าตอนปรกติอีกค่ะ"
.
ถ้ามีแถบความเชื่อมั่นบนหัวก็คงเป็นแถบสีเขียวเต็ม100อ่ะ
.
หมอเริ่มชวนคุยเรื่องงาน เรื่องทีี่ทำให้เรามีปัญหาจนต้องมาหาหมอ เราเริ่มเล่าเรื่องการงานอีกครั้งกับคุณหมอคนใหม่...ต่างก็ตรงที่ เราไม่ร้องไห้ไปเล่าไป เราเล่า อธิบายได้ฉะฉาน ด้วยน้ำเสียงเรียบๆ หมอก็รับฟังและก็เห็นใจเรา บอกว่าเรื่องของเรามันก็น่าจะทำให้เฟลอยู่หรอก.
.
หมอฟังไปด้วย เขียนรายงานคนไข้ไปด้วย
เราเดาว่าช่วงต้นของรายงาน คนไข้อย่างเราหมอคงจะเขียนว่าเราอาการดีขึ้น เรามั่นใจนักหนา 
แต่แล้ว หมอก็ทำให้เรารรู้สึกตื้นตัน อบอุ่น อย่างบอกไม่ถูก
.
"แล้วคุณได้เริ่มทำสิ่งที่คุณอยากทำตอนนั้นรึยังคะ"
"ยังค่ะ หนูก็ไม่รู้ว่าที่หนูดีขึ้น เพราะยา หรือเพราะหนูหยุดคิดเรื่องนั้น ไม่รู้สิคะ หนูกลัวว่าจะเฟลอีก และมันจะทำให้หนูพังอีกครั้ง"
"แต่คุณมียา กับหมอเป็นBackupนะ"
.
....ตอนนั้นเราค่อนข้างอึ้ง กับสิ่งที่หมอพูด
คือเค้าเหมือนเพื่อนคนนึงที่อาจจะดูพูดตรงกับเรา แต่ก็เป็นเค้าอีกนั่นแหละที่อยู่ข้างๆเรา
.
"หนูไม่รู้อ่ะค่ะ ตอนนี้หนูปกป้องตัวเองแบบสุดๆ เพราะหนูกลัวว่าหนูจะเจ็บอีก แต่อีกด้านหนูก็รู้สึกว่า การปกป้องตัวเองมันก็ทำร้ายเราเหมือนกัน"
"ถูกแล้วค่ะ คนเราต้องปกป้องตัวเองทั้งนั้นแหละ ...สิ่งที่คุณเป็นมันร้ายแรง มันเจ็บเสียยิ่งกว่าหกล้มอีก ไม่แปลกถ้าคุณจะเซฟตัวเอง
และก็ใช่อีกนั่นแหละค่ะ ที่ในอีกด้านนึง การปกป้องตัวเองมันจะทำร้ายเราแน่นอน"
"หนูจะทำยังไงดีคะ..."
"คุณสามารถลองทำสิ่งที่คุณอย่างทำอย่างเมื่อก่อนได้นะคะ...ถ้ามันเฟลอีก มันแย่อีก เดินมาหาหมอเลย มาคุยกับหมอ หมออยู่ตรงนี้ มาคุยกับหมอจะช่วยคุณ"

.
หลังจากจบประโยคเมื่อครู่ของหมอ ในใจที่มันเว้าแหว่งมีชิ้นส่วนมาถูกเติม...สักแปปก็ร้องไห้ออกมา
.
"คุณบอกหมอได้มั้ย ว่าคุณทำไมคุณถึงร้องไห้คะ"
...ไม่เคยมีใครพูดกับเราแบบนี้มาก่อน ราวกับว่าจากที่ไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งในโลกใบนี้ ก็ได้เป็นส่วนหนึ่งมีคนเห็นความเจ็บปวดของเรา
"ที่ผ่านมาหนูรู้สึกว่าหนูเดียวดาย อ้างว้าง เหมือนเดินอยู่คนเดียวมาโดยตลอด...จนคุณหมอพูด หนูรู้สึกดีค่ะ ดีมากๆ ที่หนูไม่ได้อยู่คนเดียว"
...หมอยิ้ม
"หมอจะไม่เดินนำคุณ หมอจะเดินไปพร้อมๆคุณ คุณยังมีหมอนะคะ"
.
ใจฟูขึ้นมาหน่อย
เหมือนรู้ว่าถ้าเจ็บกลับไปจะมีคนทำแผลให้
.
คุณหมอคะ ขอบคุณนะคะ
❣️


SHARE
Writer
mayasworld
monster
Wanderluster / patient of MDD

Comments