เกลียวคลื่น ผืนฟ้า และทำนองของหัวใจ 🎶
มีคนเคยบอกว่า
'ทะเล ดวงดาว และ ดนตรี' คือ สามส่ิงที่เยียวยาจิตใจของมนุษย์ได้ดี . . .

1 | ทะเล
ฉันมีภูมิลำเนาอยู่ในจังหวัดหนึ่งทางภาคตะวันออกของประเทศ
ซึ่งเป็นจังหวัดที่มีพื้นที่ติดชายทะเลฝั่งอ่าวไทย
แต่เชื่อไหมคะ...ว่าฉันไม่ได้ไปเที่ยวสถานที่ดังกล่าวมาเป็นเวลาเจ็ดปีเศษแล้ว...

ทีแรกสุด...เมื่อฉันยังอยู่ปีหนึ่ง 
นับเป็นการลาจากบ้านไปชั่วคราวเพื่อศึกษาต่ออยู่ที่เมืองหลวงเป็นเวลาสี่ปี 
พอเพื่อนใหม่ในรั้วมหาวิทยาลัยรู้ว่าฉันมาจากไหน
เพื่อนๆ ต่างพากันพูดถึง หมู่เกาะชื่อดังที่ถือเป็นสถานที่ยอดนิยมของจังหวัด
ว่าตนอยากไปเที่ยวบ้างล่ะ ทะเลสวยไหมบ้างล่ะ ถามฉันว่าบ้านอยู่ติดทะเลหรือเปล่าบ้างล่ะ ... 
บทสนทนาคล้ายเป็นการชวนคุยเพื่อผูกมิตร 
เพราะความที่ต่างคนต่างเพิ่งรู้จักกัน และไม่มีข้อมูลอื่นใดให้พูดคุยกัน 
นอกเหนือไปจาก การอ้างอิงจากบ้านเกิดของแต่ละคน...

ฉันตอบคำถามเพื่อนด้วยความเต็มใจ และได้บอกกับพวกเขาไปว่า
จริงๆ แล้ว ในชีวิตนี้ฉันไปเที่ยวทะเลแบบนับครั้งได้เลยทีเดียว
อย่างครั้งล่าสุดก็ตอนมอสี่ และไม่ได้ไปเล่นทะเลอย่างที่ทุกคนคิด 
แต่ไปทำงานกลุ่มที่ได้รับมอบหมายจากคุณครูในโรงเรียนเท่านั้น

และมันก็ตลกตรงที่ว่า เพื่อนบางคนที่เป็นเด็กเมืองกรุง ฯ 
ยังมาท่องเที่ยวสถานที่ต่างๆ ในบ้านเกิดฉันเป็นประจำทุกปี
มากกว่า...คนที่อาศัยอยู่ในจังหวัดอย่างฉันเสียอีก...

สำหรับฉัน...
ทะเลนั้นมีข้อเสีย ตรงที่...
ในตอนกลางวัน แสงแดดแห่งความทรมานจะทอดเป็นแนวยาวด้วยความขยันขันแข็ง
แต่พอดีฉันไม่ใช่ต้นพุดซ้อน ที่จะอิ่มเอม เริงร่า กับแสงแดดจ้าเป็นชีวิตจิตใจ
จึงไม่ปรารถนาที่จะโดนแดดเผาเป็นเวลานานๆ สักเท่าไหร่

นอกจากนี้ ความลึกลับซับซ้อนที่ถูกซุกซ่อนอยู่ภายใต้คลื่นทะเลสีฟ้าเขียว
หากไม่ระมัดระวังตัวให้ดี ผืนน้ำมหาศาลเหล่านั้นก็สามารถกลืนกินชีวิตคนเราได้ในชั่วพริบตา
คร่าชีวิตคนไปนับหมื่นนับพัน
อย่างที่เราเห็นได้จากข่าวหน้าโทรทัศน์อยู่บ่อยๆ นั่นเอง

ทะเลเนี่ย...
สวยงามนะ
แต่อันตรายน่าดู
 
แต่ที่พูดมาทั้งหมด 
จริงๆ ฉันก็ไม่ได้เกลียดทะเลจนไม่อยากไปหรอกนะคะ
กลับมีแต่ความผูกพันกับมันมากด้วยซ้ำ...

ภาพความทรงจำเมื่อครั้งเยาว์วัย...
ตอนที่ฉันถูกพาไปเที่ยวทะเลเมื่อตอนยังเด็ก
ได้เล่นสนุกบนท้องทะเลกว้างใหญ่ไพศาล
กับบรรดาลูกพี่ลูกน้องที่ชอบเล่นผจญภัยด้วยกันมาตั้งแต่ยังเล็ก 
จับมือซึ่งกันและกันไว้แล้วกระโดดพร้อมกันตอนคลื่นมาหาตัว
หัวเราะคิกคัก เมื่อทุกคนพากันชนะคลื่นลูกโตด้วยความน่าตื่นเต้น

พอเหนื่อย...ก็พากันไปทานอาหารทะเลในวงที่มีผู้ปกครองนั่งคุยกันอยู่
อาหารทะเลบางชนิดก็ต้องแกะกินด้วยความยากลำบาก 
แต่ก็ไม่เกินความพยายามของคนที่ชอบกิน 
บางทีก็มานั่งลุ้น ในตอนที่ชาวบ้านแบกของหาบเร่มาขาย 
ว่าพวกเขาจะมีอะไรอยู่ในตะกร้าบ้าง แล้วผู้ปกครองจะซื้อให้เรากินไหม...

ตกเย็น...ก็ยืนรับลมเย็นๆ ที่มาจากท้องทะเลที่พัดมาหาฝั่ง 
หลังจากไปทำความสะอาดตัวด้วยน้ำจืด
มองพระอาทิตย์กลมโตสีแดงส้มกำลังจะตกดินด้วยความประทับใจ
ก่อนที่จะเดินทางกลับบ้าน

แม้ว่าภาพวันเก่าๆ จะกลายเป็นสับเซตของอดีต
เวลานี้ทุกคนเติบโตขึ้น เพื่อไปรับผิดชอบหน้าที่ของตัวเอง 
แต่ความทรงจำก็ยังคงอยู่ และไม่ไปไหน...

เหมือนกับ ทะเลที่ไม่เคยหลับใหล
ยังส่งเสียงคลื่นกระทบทรายและหมู่หินน้อยใหญ่
บรรเลงให้คนบนฝั่งได้ยินอยู่ตลอดเวลา

เสียงคลื่นทะเลเอื่อยเฉื่อยสลับรุนแรงในบางจังหวะ 
หากลองฟังตอนเงียบๆ กลับมีเสน่ห์ดึงดูดใจบางอย่าง
อย่างน้อย ก็ทำให้จิตใจเราสงบขึ้นอย่างแปลกประหลาด 
บางคน ก็ใช้เสียงคลื่นทะเล เป็นตัวขับกล่อมให้นอนหลับ
หรือผ่อนคลายจากความตึงเครียดก็มี

ตอนเรียนปีสี่...เพื่อนคนหนึ่งเคยพูดกับฉัน ก่อนที่พวกเรากำลังจะแยกย้ายกันไปเติบโต 
ว่าหากได้ไปบ้านเกิดของฉัน จะขอให้ฉันเป็นคนพาเที่ยว
ฉันตอบเพื่อนไปอย่างไม่ลังเลใจ
"ได้เลย..."

ฉันน่ะไม่มีปัญหาเรื่องไปทะเลหรอก
ขอแค่มีคนเดินทางไปด้วยกัน
ก็พอแล้ว...  


2 | ดวงดาว
ดวงดาว นับเป็นสิ่งมหัศจรรย์บนท้องฟ้า 
มีเป็นแสน เป็นล้านดวง ดาษดื่นตระการตาในยามราตรี

บางดวงนิ่งสงบไร้ความเคลื่อนไหวใด
บางดวงส่องแสงกระพริบคล้ายกับมีชีวิต
บางดวงเห็นได้ชัดเจน
บางดวงก็เลือนลางเหลือเกิน

ฉันคิดว่า บ้านนอกที่ฉันอาศัยอยู่ในตอนนี้
มีข้อดีมากกว่าในเมืองใหญ่ 
ตรงที่มีท้องฟ้าที่มืดสนิท ไม่มีแสงไฟมาประชันแข่งกับแสงดาว
จึงทำให้ได้เห็นความสวยงามของปรากฏการณ์นี้อย่างชัดเจนอยู่บ่อยครั้ง

พ่อฉันเป็นคนชอบดูดาวเป็นชีวิตจิตใจ 
หลงใหลในเรื่องของดาราศาสตร์
แต่เผอิญลูกสาวสายตาสั้นมองเห็นบ้างไม่เห็นบ้าง 
ในตอนเด็กๆ ที่พ่อชอบสอนวิธีดูดาว จึงไม่ค่อยรู้เรื่องนัก

พอได้ตัดแว่น วัตถุบนท้องฟ้าสวยอย่างที่พ่อว่า
งดงามจนสามารถสะกดจิตให้ต้องแหงนหน้ามองอยู่ร่ำไป 

ตื่นเต้นเวลาอดทนรอดูดาวตกแม้กาลเวลาจะล่วงสู่วันใหม่ไปสองสามชั่วโมง
และตื่นตาเวลามันแสดงความสามารถให้คนเฝ้ารอได้เห็น

ฉันอดตื้นตันไม่ได้เลย เวลาได้ยินข่าวว่านาซ่า กำลังส่งยานสำรวจออกไปนอกโลก
พอลงจอดได้สำเร็จปลอดภัย หรือรายงานว่าพบส่ิงมหัศจรรย์ใดๆ 
ทำให้ฉันนึกยินดีไปกับพวกเขาทุกครั้ง
และชื่มชมอยู่ในใจว่ามันสมองมนุษยชาตินี่ช่างยอดเยี่ยมและเท่จริงๆ 

ดาวดวงอื่น ที่ไม่ใช่โลกของเรา
นับเป็นธรรมชาติอย่างหนึ่งที่มนุษย์ไม่สามารถทำลายได้
มีแต่มันจะสลายหายไปเองเมื่อสิ้นสุดอายุขัย

เคยคิดเล่นๆ เหมือนกันว่า
หากคืนไหนที่บนฟ้าไม่มีดาว 
คืนนั้นพระจันทร์ก็คงจะเหงาเหลือเกิน...


3 | ดนตรี
ชนชาติใด ไม่มีดนตรีกาล
ในสันดานเป็นคนชอบกลนัก...

-ส่วนหนึ่งใน พระราชนิพนธ์แปล ในรัชกาลที่หก-  
(จากต้นฉบับของ วิลเลี่ยม เช็กเปียร์)   
ดนตรีนับเป็นสิ่งที่ฉันรู้สึกผูกพันมากที่สุด เพราะใช้เวลาคลุกคลีด้วยกันมากที่สุด
ขนาดตอนนั่งเขียนบทความนี้ไปด้วย ฉันยังเปิดเพลงคลอไปด้วยเลย

ความปรารถนาดีของพ่อถูกส่งมาอีกรูปแบบหนึ่ง...
พ่ออยากให้ลูกมีความสามารถประดับตัว
อนึ่ง คือเพื่อเป็นทางเลือกในการดำเนินชีวิต ว่าควรจะเลือกเดินไปทางไหน
แต่ตอนนั้นฉันไม่เข้าใจหรอก...ฉันยังเด็กเกินไป
พ่อส่งฉันไปเรียนเปียโนตั้งแต่ฉันยังเรียนประถม
นั่นเป็นต้นเหตุให้ฉันเกลียดดนตรี เพราะมันมีที่มาจากการถูกบังคับเป็นต้นตอ
ฉันต่อต้าน เรียนด้วยความไร้สุข เพราะความเกรงกลัวอาจารย์ และไม่ได้มีใจรักจะเรียน

ฉันหวั่นใจยามต้องสอบเพลงหนึ่งเพื่อให้ผ่านไปเรียนอีกเพลงหนึ่งให้ได้
จิตใจดิ่งวูบเมื่อกดแป้นผิด จนเสียงเพลงเพี้ยนไปต่อไม่ไหว 
สมาธิแตกซ่านเป็นผุยผง ระหว่างการสอบจนเกิดความท้อแท้

อิจฉาเพื่อนร่วมคลาสที่เป็นเด็กรุ่นน้อง...
น้องมาเรียนทีหลังฉัน อายุน้อยกว่าฉัน
แต่ฟ้าประทานพรสวรรค์ให้คนอายุน้อยกว่าเก่งกาจจนอาจารย์ชมแล้วชมอีก
ใครบอกว่ามีพรแสวงดีกว่าพรสวรรค์
จริงๆ แล้ว คนมีพรสวรรค์พร้อมพรแสวงนั่นแหละ...ชนะเลิศแบบเหนือใครทั้งปวง

ฉันเคยร้องไห้เมื่อถูกอาจารย์ว่ากล่าวด้วยความอึดอัดใจ
ความยินดีถาโถมเป็นพิเศษเมื่อเลิกคลาสแล้วได้กลับบ้าน
มีเวลาใช้ชีวิตอยู่บนความสุขอีกหนึ่งอาทิตย์นับจากนี้
ก่อนที่ความรู้สึกที่ได้บรรยายไปเมื่อครู่จะวนกลับมาเป็นลูปอีกครั้ง

ฉันเรียนดนตรีที่ฉันบอกว่าเกลียดอยู่หกปี 
ปัจจุบันก็ได้เลิกเรียนไปนานแล้ว...

พอเติบโตขึ้น...ความรู้สึกเกลียดมันหายไประหว่างทางจากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี
มองย้อนไป ฉันได้เข้าใจความหวังดีของพ่อและครูสอนเปียโน ผ่านธรรมชาติของกาลเวลา
สิ่งที่เคยต่อต้านมันถูกทำให้เจือจางลงทุกวัน จนกลายความปกติ
ฉันเปลี่ยนสถานะของความเกลียดชัง มาเป็นความผูกพันไปนานมากแล้ว...

ความรู้ที่หลงเหลืออยู่คือการอ่านโน้ตเพลงเป็นและแกะเพลงออกมาเล่นได้
เมื่อไม่นานนี้เอง ฉันใช้เวลาว่าง ในการกลับมาฝึกซ้อมบทเพลงหนึ่งในวันคริสต์มาส
กลับมาใช้ชีวิตอยู่กับอิเล็กโทนเก่าๆ ที่บ้าน
ปรับให้เป็นเสียงเปียโนแล้วเล่นด้วยความชำนาญกว่าตอนวัยเยาว์ 
พ่อ...บังเอิญมาได้ยิน จึงชมฉันเป็นครั้งแรก
"ก็เพราะดีนี่..."
ฉันเขินอายและมีความสุขเมื่อมีคนชมสักคนหนึ่ง 

ปัจจุบันนี้...
นอกจากเล่นดนตรีคลายเหงาในบางเวลา
ฉันได้จัดสถานะให้ตัวเองว่า เป็นผู้ฟังมากกว่าผู้บรรเลง ไปแล้ว
ฉันฟังเพลงเกือบทุกวัน ร้องตามเพลงโปรดได้แทบทุกเพลง...
เสียงดนตรีนี่แหละ คือ เสียงของความสุขในชีวิต
 🎶 เสียง...ลมพัดมาแต่ไกล ฟังแล้วตรมจิตใจ ฟังเหมือนใคร คร่ำครวญ
ฟัง...ดังเสียงเธอเรียกครวญ เป็นสำนวนเศร้าใจ 🎶 (*) 
ฉันค้นพบว่าตัวเองมีชื่นชอบการฟังเพลงสมัยเก่ามากกว่าเพลงสมัยใหม่
อย่าง วงพิงค์แพนเตอร์ เรนโบว์ สาวสาวสาว พี่แจ้-ดนุพล ฯลฯ
โดยส่วนตัว ฉันมองว่าเพลงสมัยเก่ามีเนื้อหาที่แฝงความโรแมนติก 
ลึกซึ้ง กินใจ และใช้ถ้อยคำสละสลวย
ทำนองเพลงสบายหู จึงรู้สึกถูกจริตมากกว่า

ฉันชอบอ่านรายละเอียดของเนื้อหาเพลง 
นั่งซึมซับความสวยงามของตัวอักษรผ่านเมโลดี้
แล้วค้นพบได้ว่า...บทเพลง นี่มันวิเศษดีจริง
🎶 ฉัน...ครวญเพราะความเศร้าใจ ครวญเสียงดังอย่างไร ไม่เห็นใครตอบมา
โอ้...ลมเอ๋ย จงเมตตา จงหวนมาแต่ไกล... 🎶 (*)
จะสุข จะเศร้า หรือเคล้าน้ำตา
กลับบ้านมา ฉันก็นั่งฟังเสียงเพลง...
ไพเราะ ครื้นเครง ประโลมบรรเลงใจ
น้ำทิพย์วิมานสถานไหน 
ไม่อิ่มเอมใจเท่าเสียงดนตรี...

4 | หมายเหตุประกอบการอ่าน
สามสิ่งที่ฉันได้เล่านั้น 
เป็นแค่ความคิดเห็นส่วนบุคคลเท่านั้น

เพียงแต่อยากให้ทุกคน ได้วางความเศร้าและหม่นหมองใจลงกับพื้น
ออกไปพบปะสังสรรค์กับธรรมชาติ 
เงยหน้ามองท้องฟ้ายามกลางคืน
ฟังและร้องเพลงที่ตนถูกใจอย่างมีความสุข

สิ่งดีๆ ยังมีอยู่รอบกายเรามากมาย
อย่าลืม...หันมาเยียวยาจิตใจตัวเองกันนะคะ :)



ป.ล. (*) คือ เนื้อเพลง ลมสวาท-บทเพลงที่เปิดฟังซ้ำไปซ้ำมา ณ ขณะเขียน

SHARE
Writer
Piekhai
Ordinary girl
รักแมวและสัญญาณอินเตอร์เน็ต . . .

Comments

rbnomyen
8 months ago
ชอบมากเลยค่ะ ขอบคุณที่เขียนบทความดี ๆ แบบนี้ขึ้นมานะคะ
Reply
Piekhai
8 months ago
ว้าววว ดีใจที่ชอบนะคะ ขอบคุณมากเลยค่า  ^________^ 
TeaThreeTree
7 months ago
ชอบมากเลยคะ​ #เหมือนเราได้อยู่จุดๆนั้นเอง😄
Reply
Piekhai
7 months ago
ขอบคุณมากเลยค่า ><
ดีใจที่ชอบนะคะ เย้ๆ 💛😍