อูบุด-ในวันที่มีฝน


 



1




เป็นวันหนึ่่งในฤดูฝน


รอยยิ้มแปลกหน้า
และ
เสียงหัวเราะ 

รูปปั้นเทพเจ้าหน้าตาขึึึึึงขัง 
งานคราฟท์ 
นาขั้นบันได 
กลิ่นกำยานโชยไกล
วัดเก่าแก่ที่มีมอสเขียวๆ ปกคลุม 
เบียร์บินตัง และบุหรี่ลัคกี้สไตรค์





.......





ความบังเอิญมีอยู่จริงไหม คุณว่า ?
Yes or No




เป็นเรนนิ่งซีซั่นและฟ้าขมุกขมัวตลอดวัน
เธอ-คนที่ผมนัดกำลังเดินทางมาจากยอคยาการ์ตา

หนึ่งทุ่ม เรามีนัดดินเนอร์กัน 


ผมมาถึงเช้าไป
เช็คอินเข้าที่พัก พยายามหลับ 
ง่วง-แต่ข่่่่มตาไม่่่ลง 


ยังอีกหลายชั่วโมงกว่าจะถึงเวลานัด 









2


ถนนลาดชันร่่มรื่่น สองข้างทางเรียงรายไปด้วยช็อปขายสินค้าแฮนด์เมด-งานคราฟท์พื้นเมือง

ผมเดินไปตามท้องถนน  ต้ัััังใจหาร้านอาหารท้องถิ่นฝากท้องสักแห่ง


ไม่ใช่หน้าไฮ-ซีซั่น นักท่องเที่ยวบางตา


ฝนพึ่งหยุดตกไปไม่ถึงชั่วโมง 
แต่พอมองท้องฟ้าแล้วก็พร้อมจะเทลงมาได้ทุกเมื่่อ

...




คลาวดี้เดย์ เธอบอก 
ผมยิ้้มให้้เธอก่อน

ยูมาคนเดียว?

-เยส-

ในร้านอาหารท้องถิ่นแบบปาดัง
ไม่มีโต๊ะว่างเหลือ ผมเลือกอาหารตามรูป เธอนั่งอยู่ก่อนแล้ว-คนเดียว 
ผมเดินไปขอแชร์โต๊ะ


"อันนี้ไอว่าอร่อย ลองสิ" 


"รีลลีี่?" เธอลองตามคำชวน 
แล้วบอก นาซีโกเร็ง ร้านถัดไปก็อร่อยเช่นกัน เธอพึ่งกินมาเมื่อวาน


เป็นมื้ออาหารที่ได้ร่วมโต๊ะกับคนแปลกหน้าจริงๆ ในรอบปี 



มีความเขอะเขินอย่างคนแปลกหน้าในคราแรกบนโต๊ะอาหาร






ก่อนละลายหายไปในไม่กี่นาทีหลััง





ความบังเอิญมีอยู่จริงไหม คุณว่า ?
Yes or No




แวร์ อาร์ ยู ฟรอม? ผมถาม

ไทเป เธอตอบ 





อืม...


คุณคือคนไทเปคนแรกในชีวิตทีี่ได้คุย- 
ผมบอก







3




ในร้านมีควันบุหรี่่่่่่่่อบอวลอยู่แทบทุกโต๊ะ

แทบทุกที่ในอินโดนีเซีีีีีีีียคุณสามารถสูบบุหรี่ได้ เธอบอก


ผมแนะนำที่พักราคาถูกที่่รู้จักให้เธอ 
เธอแนะนำวัดที่น่าไปเที่ยวชมให้ผม

แต่วันน้ี-เธอไม่มีโปรแกรมไปไหน 

"I have no plane" 



เธอบอกหลังควันบุหรี่ หลังพูดทีเล่นทีจริงว่าจะเป็นไก๊ด์วันเดย์ทริิปให้ผม









4



กระทงใบตองบรรจุดอกไม้ธูปเทียน วางไว้ตามหน้าบ้าน ตามถนน กลิ่นกำยานโชยตามลม

เราเดินไปตามถนนมัังกี้ ฟอเรสท์

แวะร้านโน้นร้านนี้ 


ร้านงานคราฟท์ท้องถิ่น-รูปปัั้นเทพเจ้าที่ดูลึกลับเหมือนใบหน้าเธอบางมุม-เวลาไม่ยิ้ม


บาหลีสไตล์ เธอยิ้ม

จริงที่เธอยิ้มเก่ง แต่บทจะเงียบใบหน้าก็เรียบราวกับโลกไม่เคยรู้จัักรอยย้ิม





หน้ากากเทพเจ้าของชาวเกาะ เธอหยิบมาใส่ แล้วทำท่าขึงขัง 

ต่างหูไม้รูปดาบมิสตัค ที่บอกว่าใครใส่จะโชคดี เธอก็หยิบมาลองใส่แล้้วถามว่าเข้ากับเธอไหม

ผมไม่ตอบ

แล้วเธอก็บอก ว่าเธอโชคดีเสมอ 
ยกเว้นเรื่่่่อง ความรัก 

"I'm just heartbroken" 




และนั่นเอง เธอจึึงมาที่นี่ลำพัง 










5



หญิิิงสาวในชุุุุุุุุุุดพื้นเมืองทูนพานผลไม้ไว้บน
ศรีษะ เดินผ่านเราไปเป็นระยะ



ในวัดเก่าแก่ที่มีมอสเขียวๆ ปกคลุม ลิงบางตัวบนต้นไม้ทำท่าเหมือนแอบมอง เมื่อตอนเธอวานผมถ่ายรูปให้

เป็นหนึ่งอย่างของการเดินทางคนเดียวที่เธอไม่ชอบ คือไม่มีใครถ่ายรูปให้ เธอบอก 



รูปปั้นหน้าตาน่ากลัวที่เห็นทั่วไปในบาหลีไม่ได้ถือว่าชั่วร้าย  
เมื่อตั้งไว้ในวัดหรือตามบ้านเรือนจะช่วยขับไล่ปีศาจและวิญญาณร้ายออกไป...

เธอบอก เมื่อเห็นผมจ้องมองใบหน้้าของเทพปารังในวัด 





เราซื้อขนมที่หน้าวัด
ขนมบางอย่างที่หน้าตาคล้้้ายสายไหมสีขาวฟูฟ่องในมือเรา  แล้วมัันก็ติดอยู่ตามริิมฝีีีีปากบางๆ ของเธอ

เธอดูเหมือนเด็กเวลาทีี่เธอกิน 
นั่นดูคล้้้้้้ายใครบางคนในอดีีตของผม
แต่มันคงไม่เกี่ยวกัน


ฝนตกลงมาหลัังเราเดิิิิินออกจากวััดมา
ไม่่่่นาน


"ไอรู้จักร้านนึง เราไปที่นั่นดีไหม? " 









6



เราเดินฝ่าฝนสุยสายลงบันไดมาด้านล่างเพื่อวิวเขียวครึ้ม ที่คาซ่า ลููน่า อูบุด


เธอบอก ห้าโมงเย็นถึงหนึ่งทุุ่ม มีโปรโมชั่นเครื่องดื่ม 1 แถม 1 เธอดูจากแมพไกด์
 



เบียร์บินตังกระป๋องแดงในแสงหลอด
ดิมไล้ท์  เทอเรซซ์มีหลังคารับไอเย็นชื้นจากฝนและลมเกาะ  
สีเขียวๆ ของต้นไม้ดึกดำบรรพ์  
นาขั้นบันไดไกลสุดตา
เธอยื่นลัคกี้สไตร์ให้ผม 



เบียร์ บุหรี่ กับรอยยิ้มแปลกหน้า 









ผมชอบรอยยิ้มและสีีีีีีีีพระอาทิตย์ตกบนริมฝีปากเธอ
ผมชอบท่าทางที่เหมือนเด็ก
ผมชอบนิ้วเรียวนั้นที่คีบบุหรี่ลัคกี้สไตร์รสเมนทอล
ผมชอบกลิ่นหอมจางเหมือนกลิ่นของดอกไม้้้้บางชนิดเมื่่อแรกบาน





ไม่แน่ใจ





นั่นสิ  ผมพึึ่งพบเธอเมื่อไม่กีี่ชั่วโมงก่อน











7




ผ่านภาษาอังกฤษกระท่อนกระแท่น-
เราคุยกันถึงเรื่องชีวิต ดนตรี หนังสือ การเดินทาง
 
และความรัก


รักแรกของเธอพึ่งจากไป 
เธออาจยังเด็กเกินกว่าที่จะรู้จักความรัก 
แต่ผมก็ยังไม่แน่ใจตัวเองเช่นกันว่ารู้จัก


"She was only sixteen, only sixteen..."


ผมเปิดเพลงจากเซลล์์์์โฟน-ยื่นหูฟังข้างหนึึ่ึ่งให้เธอ 

แล้วบอกว่าเธอก็เหมือนกับเพลงนี้


เธอเสียบหูฟังข้างนั้น  ฟังอย่างตั้งใจ 


อย่าเสียใจไปเลย ยู ทูยัง จะตาย-ผมบอก


Love is in the air 
ความรักอยู่รอบๆ ตัวเรา 



หลังคำพูด เธอเงียบและหันมาสบตา 










ผมมองเห็นความวูบไหวในดวงตาคู่นั้น 











8



มีีีีเสียงหัวเราะมากมายก่อนหน้า


เบียร์บินตังแปดกระป๋องกองอยู่บนโต๊ะ

ก้นบุหรี่ในที่เขี่ยกะลามะพร้าวอีกนับไม่ถ้วน กับบางมวนที่มีคราบลิปสติกซันเซ็ท
ออเรนจ์เฉดของเธอ



หลังควันบุหรี่-ผมเห็นน้ำตา


อาจใช่ หรือเพียงควันบุหรี่เข้าตา 


-ผมไม่ได้ถาม-


this too shall pass 
ผมบอกกับเธอ-รักแรกของเธอ 




แต่ไม่แน่ใจ 
บางที..
ผมอาจบอกตัวเอง













9



ผมชอบรอยยิ้ม และสีพระอาทิตย์ตกบนริมฝีปากเธอ
ผมชอบท่าทางที่เหมือนเด็ก
ผมชอบนิ้วเรียวนั้นที่คีบบุหรี่ลัคกี้สไตรค์
ผมชอบประกายตาที่ทั้งหม่นและสดใสในคราเดียว
ผมชอบกลิ่นหอมจางเหมือนกลิ่นของดอกไม้บางชนิดเมื่อแรกบาน



แต่ทั้งหมดผมไม่ได้บอกออกไป


นั่นสิ จะเอาอะไรกับคนแปลกหน้าที่พึ่งพบเจอ 


เราคุยกันถึงเรื่องชีวิต ดนตรี หนังสือ การเดินทาง และความรัก


แต่..


เราไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับตัวเอง

ผมรู้แค่เธอดูดลัััััคกี้สไตรค์เมนทอล 
เธอชอบเมืองไทย-อาหารไทย เคยไปเมื่อหลายปีก่อน
ชอบบทกวีของ อัลเลน กินสเบิร์ก
ชอบฟังเพลงบลูส์ยุคเก่า

และไทเป กับโบรเคนฮาร์ท คืออีกสองคำที่ผมรู้เกี่ยวกับตัวเธอ


เราไม่ได้เอ่ยถามแม้แต่ชื่อกัน - มันไม่จำเป็น


จะอะไร


เราเป็นเพียงแค่คนแปลกหน้า?

แค่ผ่านมา และผ่านไป









-time flies-




ในฟ้ามืดสลัว 

เรานั่่งเหม่อมองสายฝนโปรย - ก่อนไลน์คอลจากใครคนนั้น  ผมรับสายแล้วบอกกำลังเดินทางไป


ผมมองนาฬิกา เกินหนึ่งทุ่มมาสิบนาที






the end of time









บินตังกระป๋องสุดท้ายเหลือเกินครึ่ง 
ผมกระดกรวดเดียวเหมือนคนรีบ 
หรือคนเศร้าอยากเมามาย


this night is still young - 
แต่ไม่มีเวลาอีกสำหรับเรา



ไม่มีคำลา   


ไม่่่่เอ่่ยถามคอนแทคใดไว้ติดต่่อกัันภายหลัง 


แต่มันคงดีที่สุด 



เธอยิ้ม  ผมยิ้ม



เป็นรอยยิ้มสุดท้าย




ความบังเอิญมีอยู่จริงไหม คุณว่า ?
Yes or No

เธอไม่ตอบ





"ไอแฮฟทูโก" ผมบอกแล้้้้้้วลุุกจากโต๊ะ







"กู๊ดลัค" เสีีียงแว่่วมาตามหลััง












ผมเดินจากมา 


ฝนยังคงโปรยปราย


..


...


.....





-I'm just heartbroken-

รู้สึกเหมือนบอกกับตัวเองอย่างนั้น..









In my memories
Ubud, Bali 2014 






















































































SHARE
Writer
standfast
Wednesday's child
the sun is gone, but I have a light

Comments

Neptunian
6 months ago
สั้นๆ แต่หน่วงจังค่าา
Reply
standfast
6 months ago
ขอบคุณครับ
Monicasunrise
5 months ago
ชอบค่ะ
Reply
Monicasunrise
5 months ago
กะจะขับรถกันเอง พอไหวมั๊ยคะ
standfast
5 months ago
ไหวสิ แต่ขับระวังหน่อยแล้วกันนะ ก็มีช่วงอันตรายบ้างครับ
Monicasunrise
4 months ago
ไม่ขับแล้วค่ะ ตกลงจ้างไกด์แทน ^^