อูบุด-ในวันที่มีฝน


 



1




เป็นวันหนึ่่งในฤดูฝน


รอยยิ้มแปลกหน้า
และ
เสียงหัวเราะ 

รูปปั้นเทพเจ้าหน้าตาขึึึึึงขัง 
งานคราฟท์ 
นาขั้นบันได 
กลิ่นกำยานโชยไกล
วัดเก่าแก่ที่มีมอสเขียวๆ ปกคลุม 
เบียร์บินตัง และบุหรี่ลัคกี้สไตรค์





.......





ความบังเอิญมีอยู่จริงไหม คุณว่า ?
Yes or No




เป็นเรนนิ่งซีซั่นและฟ้าขมุกขมัวตลอดวัน
เธอ-คนที่ผมนัดกำลังเดินทางมาจากยอคยาการ์ตา

หนึ่งทุ่ม เรามีนัดดินเนอร์กัน 


ผมมาถึงเช้าไป
เช็คอินเข้าที่พัก พยายามหลับ 
ง่วง-แต่ข่่่่มตาไม่่่ลง 


ยังอีกหลายชั่วโมงกว่าจะถึงเวลานัด 









2


ถนนลาดชันร่่มรื่่น สองข้างทางเรียงรายไปด้วยช็อปขายสินค้าแฮนด์เมด-งานคราฟท์พื้นเมือง

ผมเดินไปตามท้องถนน  ต้ัััังใจหาร้านอาหารท้องถิ่นฝากท้องสักแห่ง


ไม่ใช่หน้าไฮ-ซีซั่น นักท่องเที่ยวบางตา


ฝนพึ่งหยุดตกไปไม่ถึงชั่วโมง 
แต่พอมองท้องฟ้าแล้วก็พร้อมจะเทลงมาได้ทุกเมื่่อ

...




คลาวดี้เดย์ เธอบอก 
ผมยิ้้มให้้เธอก่อน

ยูมาคนเดียว?

-เยส-

ในร้านอาหารท้องถิ่นแบบปาดัง
ไม่มีโต๊ะว่างเหลือ ผมเลือกอาหารตามรูป เธอนั่งอยู่ก่อนแล้ว-คนเดียว 
ผมเดินไปขอแชร์โต๊ะ


"อันนี้ไอว่าอร่อย ลองสิ" 


"รีลลีี่?" เธอลองตามคำชวน 
แล้วบอก นาซีโกเร็ง ร้านถัดไปก็อร่อยเช่นกัน เธอพึ่งกินมาเมื่อวาน


เป็นมื้ออาหารที่ได้ร่วมโต๊ะกับคนแปลกหน้าจริงๆ ในรอบปี 



มีความเขอะเขินอย่างคนแปลกหน้าในคราแรกบนโต๊ะอาหาร






ก่อนละลายหายไปในไม่กี่นาทีหลััง





ความบังเอิญมีอยู่จริงไหม คุณว่า ?
Yes or No




แวร์ อาร์ ยู ฟรอม? ผมถาม

ไทเป เธอตอบ 





อืม...


คุณคือคนไทเปคนแรกในชีวิตทีี่ได้คุย- 
ผมบอก







3




ในร้านมีควันบุหรี่่่่่่่่อบอวลอยู่แทบทุกโต๊ะ

แทบทุกที่ในอินโดนีเซีีีีีีีียคุณสามารถสูบบุหรี่ได้ เธอบอก


ผมแนะนำที่พักราคาถูกที่่รู้จักให้เธอ 
เธอแนะนำวัดที่น่าไปเที่ยวชมให้ผม

แต่วันน้ี-เธอไม่มีโปรแกรมไปไหน 

"I have no plane" 



เธอบอกหลังควันบุหรี่ หลังพูดทีเล่นทีจริงว่าจะเป็นไก๊ด์วันเดย์ทริิปให้ผม









4



กระทงใบตองบรรจุดอกไม้ธูปเทียน วางไว้ตามหน้าบ้าน ตามถนน กลิ่นกำยานโชยตามลม

เราเดินไปตามถนนมัังกี้ ฟอเรสท์

แวะร้านโน้นร้านนี้ 


ร้านงานคราฟท์ท้องถิ่น-รูปปัั้นเทพเจ้าที่ดูลึกลับเหมือนใบหน้าเธอบางมุม-เวลาไม่ยิ้ม


บาหลีสไตล์ เธอยิ้ม

จริงที่เธอยิ้มเก่ง แต่บทจะเงียบใบหน้าก็เรียบราวกับโลกไม่เคยรู้จัักรอยย้ิม





หน้ากากเทพเจ้าของชาวเกาะ เธอหยิบมาใส่ แล้วทำท่าขึงขัง 

ต่างหูไม้รูปดาบมิสตัค ที่บอกว่าใครใส่จะโชคดี เธอก็หยิบมาลองใส่แล้้วถามว่าเข้ากับเธอไหม

ผมไม่ตอบ

แล้วเธอก็บอก ว่าเธอโชคดีเสมอ 
ยกเว้นเรื่่่่อง ความรัก 

"I'm just heartbroken" 




และนั่นเอง เธอจึึงมาที่นี่ลำพัง 










5



หญิิิงสาวในชุุุุุุุุุุดพื้นเมืองทูนพานผลไม้ไว้บน
ศรีษะ เดินผ่านเราไปเป็นระยะ



ในวัดเก่าแก่ที่มีมอสเขียวๆ ปกคลุม ลิงบางตัวบนต้นไม้ทำท่าเหมือนแอบมอง เมื่อตอนเธอวานผมถ่ายรูปให้

เป็นหนึ่งอย่างของการเดินทางคนเดียวที่เธอไม่ชอบ คือไม่มีใครถ่ายรูปให้ เธอบอก 



รูปปั้นหน้าตาน่ากลัวที่เห็นทั่วไปในบาหลีไม่ได้ถือว่าชั่วร้าย  
เมื่อตั้งไว้ในวัดหรือตามบ้านเรือนจะช่วยขับไล่ปีศาจและวิญญาณร้ายออกไป...

เธอบอก เมื่อเห็นผมจ้องมองใบหน้้าของเทพปารังในวัด 





เราซื้อขนมที่หน้าวัด
ขนมบางอย่างที่หน้าตาคล้้้ายสายไหมสีขาวฟูฟ่องในมือเรา  แล้วมัันก็ติดอยู่ตามริิมฝีีีีปากบางๆ ของเธอ

เธอดูเหมือนเด็กเวลาทีี่เธอกิน 
นั่นดูคล้้้้้้ายใครบางคนในอดีีตของผม
แต่มันคงไม่เกี่ยวกัน


ฝนตกลงมาหลัังเราเดิิิิินออกจากวััดมา
ไม่่่่นาน


"ไอรู้จักร้านนึง เราไปที่นั่นดีไหม? " 









6



เราเดินฝ่าฝนสุยสายลงบันไดมาด้านล่างเพื่อวิวเขียวครึ้ม ที่คาซ่า ลููน่า อูบุด


เธอบอก ห้าโมงเย็นถึงหนึ่งทุุ่ม มีโปรโมชั่นเครื่องดื่ม 1 แถม 1 เธอดูจากแมพไกด์
 



เบียร์บินตังกระป๋องแดงในแสงหลอด
ดิมไล้ท์  เทอเรซซ์มีหลังคารับไอเย็นชื้นจากฝนและลมเกาะ  
สีเขียวๆ ของต้นไม้ดึกดำบรรพ์  
นาขั้นบันไดไกลสุดตา
เธอยื่นลัคกี้สไตร์ให้ผม 



เบียร์ บุหรี่ กับรอยยิ้มแปลกหน้า 









ผมชอบรอยยิ้มและสีีีีีีีีพระอาทิตย์ตกบนริมฝีปากเธอ
ผมชอบท่าทางที่เหมือนเด็ก
ผมชอบนิ้วเรียวนั้นที่คีบบุหรี่ลัคกี้สไตร์รสเมนทอล
ผมชอบกลิ่นหอมจางเหมือนกลิ่นของดอกไม้้้้บางชนิดเมื่่อแรกบาน





ไม่แน่ใจ





นั่นสิ  ผมพึึ่งพบเธอเมื่อไม่กีี่ชั่วโมงก่อน











7




ผ่านภาษาอังกฤษกระท่อนกระแท่น-
เราคุยกันถึงเรื่องชีวิต ดนตรี หนังสือ การเดินทาง
 
และความรัก


รักแรกของเธอพึ่งจากไป 
เธออาจยังเด็กเกินกว่าที่จะรู้จักความรัก 
แต่ผมก็ยังไม่แน่ใจตัวเองเช่นกันว่ารู้จัก


"She was only sixteen, only sixteen..."


ผมเปิดเพลงจากเซลล์์์์โฟน-ยื่นหูฟังข้างหนึึ่ึ่งให้เธอ 

แล้วบอกว่าเธอก็เหมือนกับเพลงนี้


เธอเสียบหูฟังข้างนั้น  ฟังอย่างตั้งใจ 


อย่าเสียใจไปเลย ยู ทูยัง จะตาย-ผมบอก


Love is in the air 
ความรักอยู่รอบๆ ตัวเรา 



หลังคำพูด เธอเงียบและหันมาสบตา 










ผมมองเห็นความวูบไหวในดวงตาคู่นั้น 











8



มีีีีเสียงหัวเราะมากมายก่อนหน้า


เบียร์บินตังแปดกระป๋องกองอยู่บนโต๊ะ

ก้นบุหรี่ในที่เขี่ยกะลามะพร้าวอีกนับไม่ถ้วน กับบางมวนที่มีคราบลิปสติกซันเซ็ท
ออเรนจ์เฉดของเธอ



หลังควันบุหรี่-ผมเห็นน้ำตา


อาจใช่ หรือเพียงควันบุหรี่เข้าตา 


-ผมไม่ได้ถาม-


this too shall pass 
ผมบอกกับเธอ-รักแรกของเธอ 




แต่ไม่แน่ใจ 
บางที..
ผมอาจบอกตัวเอง













9



ผมชอบรอยยิ้ม และสีพระอาทิตย์ตกบนริมฝีปากเธอ
ผมชอบท่าทางที่เหมือนเด็ก
ผมชอบนิ้วเรียวนั้นที่คีบบุหรี่ลัคกี้สไตรค์
ผมชอบประกายตาที่ทั้งหม่นและสดใสในคราเดียว
ผมชอบกลิ่นหอมจางเหมือนกลิ่นของดอกไม้บางชนิดเมื่อแรกบาน



แต่ทั้งหมดผมไม่ได้บอกออกไป


นั่นสิ จะเอาอะไรกับคนแปลกหน้าที่พึ่งพบเจอ 


เราคุยกันถึงเรื่องชีวิต ดนตรี หนังสือ การเดินทาง และความรัก


แต่..


เราไม่ได้บอกอะไรเกี่ยวกับตัวเอง

ผมรู้แค่เธอดูดลัััััคกี้สไตรค์เมนทอล 
เธอชอบเมืองไทย-อาหารไทย เคยไปเมื่อหลายปีก่อน
ชอบบทกวีของ อัลเลน กินสเบิร์ก
ชอบฟังเพลงบลูส์ยุคเก่า

และไทเป กับโบรเคนฮาร์ท คืออีกสองคำที่ผมรู้เกี่ยวกับตัวเธอ


เราไม่ได้เอ่ยถามแม้แต่ชื่อกัน - มันไม่จำเป็น


จะอะไร


เราเป็นเพียงแค่คนแปลกหน้า?

แค่ผ่านมา และผ่านไป









-time flies-




ในฟ้ามืดสลัว 

เรานั่่งเหม่อมองสายฝนโปรย - ก่อนไลน์คอลจากใครคนนั้น  ผมรับสายแล้วบอกกำลังเดินทางไป


ผมมองนาฬิกา เกินหนึ่งทุ่มมาสิบนาที






the end of time









บินตังกระป๋องสุดท้ายเหลือเกินครึ่ง 
ผมกระดกรวดเดียวเหมือนคนรีบ 
หรือคนเศร้าอยากเมามาย


this night is still young - 
แต่ไม่มีเวลาอีกสำหรับเรา



ไม่มีคำลา   


ไม่่่่เอ่่ยถามคอนแทคใดไว้ติดต่่อกัันภายหลัง 


แต่มันคงดีที่สุด 



เธอยิ้ม  ผมยิ้ม



เป็นรอยยิ้มสุดท้าย




ความบังเอิญมีอยู่จริงไหม คุณว่า ?
Yes or No

เธอไม่ตอบ





"ไอแฮฟทูโก" ผมบอกแล้้้้้้วลุุกจากโต๊ะ







"กู๊ดลัค" เสีีียงแว่่วมาตามหลััง












ผมเดินจากมา 


ฝนยังคงโปรยปราย


..


...


.....





-I'm just heartbroken-

รู้สึกเหมือนบอกกับตัวเองอย่างนั้น..









In my memories
Ubud, Bali 2014 






















































































SHARE
Writer
standfast
Wednesday's child
the sun is gone, but I have a light

Comments

Neptunian
12 months ago
สั้นๆ แต่หน่วงจังค่าา
Reply
standfast
12 months ago
ขอบคุณครับ
Monicasunrise
11 months ago
ชอบค่ะ
Reply
Monicasunrise
11 months ago
กะจะขับรถกันเอง พอไหวมั๊ยคะ
standfast
11 months ago
ไหวสิ แต่ขับระวังหน่อยแล้วกันนะ ก็มีช่วงอันตรายบ้างครับ
Monicasunrise
11 months ago
ไม่ขับแล้วค่ะ ตกลงจ้างไกด์แทน ^^