แสงสว่าง ความอบอุ่น และความเงียบ
สวัสดีความเงียบ

มันเป็นความเงียบของคุณ ที่ฉันคุ้นเคยดี ฉันไม่รู้ว่าระหว่างเรา ใครกันแน่ที่เป็นฝ่ายหายหัว แต่ก็นั่นแหละ ในตอนนี้เราต่างไม่ได้อยู่ในวงโคจรของกันและกันแล้ว 

ฉันจะยังมีสิทธิ์นึกถึงคุณได้บ้างไหมนะ

มัน...สมควรหรือเปล่า
ที่พลูโต จะคิดถึงดวงอาทิตย์ขึ้นมาบ้าง

ในช่วงเวลาที่ต้องถูกล้อมไว้ด้วยความเงียบ ทั้งเย็นเยียบ และมืดมิด 
ฉันไม่รู้ว่าตัวเองควรรู้สึกอย่างไร
กลัว
เศร้า
เหน็บหนาว
โดดเดี่ยว...จริงๆก็รู้สึกมันทั้งหมดนั่นแหละ

แล้วก็ได้รู้ว่าตัวเองนั้น...จริงๆแล้ว

ไม่ได้กลัวความมืด แต่กลัวว่าแสงสว่างจากคุณจะไม่ส่องมาทางนี้

ไม่ได้กลัวความหนาว แต่กลัวว่าจะไม่ได้สัมผัสไออุ่นที่แผ่ออกมาจากหัวใจของคุณ

อันที่จริง
ฉันคิดว่าตัวเอง 'กลัวการสูญเสียคุณ'

...แล้วมันก็ใช่จริงๆ

จะดูเห็นแก่ตัวเกินไปไหม?
ก็มันทั้งมืด เหน็บหนาว และเงียบงันขนาดนี้ ฉันก็เลยเอาแต่นึกถึงคุณคนเดียวเลย คนที่เคยเป็นให้ทุกอย่าง ทั้งเสียงหัวเราะ แสงสว่าง และความอบอุ่น 

ก็แค่ 'เคย'

ในตอนนี้ รู้ดีว่ารอยยิิ้มนั้น ไม่ได้มีไว้เพื่อฉันอีกแล้ว

สูญเสียไปแล้ว

สิ่งเดียวในตอนนี้ที่ได้รับจากคุณ
มีแค่ ความเงียบ เท่านัั้นเลย.


SHARE
Writer
26069
let's say
กล่าวคือ เปงบร้า...นั่นเงง

Comments