คนเหงา

มันเป็นความรู้สึกเหงาปนแปลก 
อยู่ๆเรากับเพื่อนก็อยากหาอะไรทำ ด้วยความที่อยากสปีคอิงลิช พวกเราเลยทำโครงการไกด์ฟรีให้กับชาวต่างชาติ กะทำกับเพื่อนขำๆ โพสต์กันไปเล่นๆ สรุปมีคนมาจอยด้วยจริงเว่ย 

ประเดิมด้วยชายชาวจีนเเต่ทำงานที่สิงคโปร์ อายุไล่เลี่ยกัน เค้าบอกว่าจะมาอยู่ไทย 1 เดือนเพราะเนื้องานจะต้องติดต่อกับคนไทยเป็นส่วนใหญ่ เลยอาศัยช่วงเวลาก่อนเริ่มทำงานจริงมาเรียนภาษาไทยเพิ่มเติม (เพราะเริ่มทำงานตอนกรกฎาคม) 

วันเเรกที่นัดเจอเรานัดที่หัวลำโพง กะพาไปหาอะไรกินเยาวราชเกร๋ๆ ตามสไตล์พาเพื่อนต่างชาติไปเที่ยว

เราบอกว่าจะไปหาที่หัวลำโพง ก็นั่งรถไปหาเลย 
พอไปถึงก็เจอผู้ชายคนนึงยืนอยู่ ท่าทางเหมือนมารอใครหน้าช่องขายตั๋ว 
เเว้บเเรกคือนึกว่าหมอ ใส่เเว่น ขาวๆ เหมือนเด็กเรียนมาก 


ตอนที่เห็นก็รู้สึกได้เลยว่าไม่ใช่คนไทย ขนาดตอนเเรกมองจากไกลๆ (เพราะไม่เคยเห็นรูปมาก่อน คุยเเต่เมสเสจ)


เรามองหน้าเเบบว่าคือเเกเนอะ ใช่ป่ะ อะไรทำนองนี้ ยิ้มกรุบกริบให้กัน1วิก็รู้สึกว่าใช่เเน่ 

สรุปว่าใช่จริงๆ เราเลยเดินเข้าไปเเทบจะกราบเบญจางคฯต้อนรับ เเต่สุดท้ายเค้ายื่นมือมาให้เชคเเฮนด์เเทนสวยๆ 

เราเเนะนำตัวกันคร่าวๆ ก่อนพาออกจากสถานี เริ่มจากนั่งรถเมล์ไปเยาวราช เเวะชิมน้ำกระเจี๊ยบ เก๊กฮวย ทับทิมกรอบ ก๋วยจั๊บ เม้ามอยชีวิตต่างๆ 


ที่โอเคคือดูเป็นสุภาพบุรุษ ดูสุภาพ เเละฉลาด เเละที่สำคัญใช้ภาษาได้ฟลูเอ้นมาก ดีงาม
เเต่ไปๆมาๆเหมือนกุสุภาพกว่า ผายมือให้ขึ้นรถเมล์ก่อน เลี้ยงน้ำเลี้ยงค่ารถ เดินไปส่ง คอยบอกให้เดินหนีรถที่มาจากข้างหลัง ฮือ




หลังจากกิน เดิน ต่างๆจบสิ้น ก็ตั้งใจว่าจะพาเดินพาเค้ากลับไปส่งที่เอมอาทีหัวลำโพงเหมือนเดิม 

ประเด็นคือ เเม้จะเป็นทางที่เราผ่านอยู่ทุกวัน เเต่ซอยเยอะเหลือเกิน เเละเเต่ละร้านก็เหมือนๆกัน 

เราพาเดินไปซักพัก สรุป หลง
หลงเเบบมึงงงงง อยู่ไหนอะ งงซอย


เราเลยบอกเค้าว่า จริงๆเราไม่ใช่คนไทยนะ เราไม่รู้จักที่นี่นะ55555555555
เค้าขำ555555555555555เเบบยู อิหยังวะ 
บอกตรงๆว่าอับอาย 
เค้าบอกไม่เป็นไรนะ เค้าพาไปเอง


เค้าเลยเปิดกูเกิ้ลเเมพเเละพาเราไปแทน



วินาทีนั้นคือเเบบ 
วาบมาก
เหมือนกุเป็นนางเอก
เเละพระเอกมาช่วย
มันไม่เชิงอบอุ่น 
เเต่มันดีย์






บางทีเราคิดว่าการอยู่คนเดียวได้มาตลอดอะโอเคนะ เเต่บางครั้งเราก็ต้องการใครซักคนที่มาอยู่ข้างๆกันบ้าง
เราชอบการที่มีอะไรที่เราน่าจะไว้ใจได้อยู่ข้างๆ มันอบอุ่น บอกไม่ถูก 



ไม่ได้ชอบเค้าหรอกนะ เเต่มันเหมือนเราอะเหงามานาน 
อยู่คนเดียวจนชิน 
กลับคนเดียวจนเคย
มันชินกับคำว่าคนเดียวมาตลอด
จนมาเจออะไรเเบบนี้ มันเลยรู้สึกดีด้วย




.
.
บางครั้งก็อยากจะเอนพิงใครซักคนบ้าง ถึงจะเป็นวันที่ไม่ได้รู้สึกเเย่ก็เหอะ




มีนาเเล้วไง ไม่มีใครเหมือนเดิม


















SHARE

Comments