ทะเลดีใจ
วันที่สามของการเดินทางเเละวันที่สองของการอยู่ที่นี่
ที่ๆ มีน้ำล้อมรอบ
อากาศที่นี่ร้อนเชียวเเหละ
ก็สภาพทางภูมิศาสตร์ของที่นี่เป็นเกาะ อยู่ฝั่งทะเลอ่าวไทยตอนบน
ใช่ เกาะสมุย

ฉันเดินทางไป-มา ที่นี่หลายต่อหลายครั้ง 
ร้อยหรือพันฉันไม่เเน่ใจ
ตั้งเเต่กี่ขวบเเล้วนะที่พ่อกับเเม่ให้ฉันเดินทางด้วยตนเอง

ฉันขึ้นรถตู้ตั้งเเต่เช้าตรู่
เเวะ GLUR HOUSE เป็นร้านกาเเฟที่อยู่ในเมืองนครฯ 
ใกล้ๆ กับสี่เเยกตลาดเเขกยังไงล่ะ
ในเมืองนครฯ คือสถานที่คุ้นตา ฉันเรียนมัธยมต้นที่นี่
เเละไปต่อมัธยมปลายนอกชานเมือง 
เเต่ก็บ่อยครั้งที่เเอบเข้ามาเที่ยวในเมืองหลังจากเลิกเรียน

"เอสเพรสโซเย็นจืดเเก้วนึงค่ะ" 
ฉันยังไม่ได้บอกว่าความหวานในเเก้วกาเเฟไม่ได้เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับฉันเลย 
ปกติเเล้วฉันกินกาเเฟไม่ใส่นม กาเเฟดำ หรือ อเมริกาโน่ร้อน
ถ้าฉันเป็นบาริสต้าเอง
กาเเฟ 11/2 ช้อน ถ้าเป็นกาเเฟร้อน เติมน้ำร้อน 
เพียงเท่านั้น นั่นล่ะกาเฟอีนของฉัน
เครื่องดื่มประจำตัวของฉัน
ส่วนจะร้อนหรือเย็น อีกเรื่องนึง

"รถผ่านสี่เเยกตลาดเเขกมั้ยคะ"
"ผ่านครับ ลงตรงไหนครับ"
"ลงหน้าสถานีตำรวจก็ได้ค่ะ"

กระเป๋าเป้สีน้ำตาลใบใหญ่เเละกระเป๋าสะพายข้างใบเล็ก
คือสิ่งติดตัว
มีเพียงสองชิ้นเท่านั้น

ฉันลงจากรถเเละขอบคุณพลขับ
ถึงเเล้วเมืองนครฯ เมืองบ้านเกิดของฉันล่ะ
เเต่ด้วยอะไรหลายๆ อย่าง เหตุผลหลายๆ เหตุผล
ซึ่งเรื่องของคนที่เป็นผู้ใหญ่ ที่ฉันไม่อาจเข้าใจ
เเต่เชื่อว่าวันนึงฉันจะพบคำตอบนั้นเอง
ทำให้ฉันกับครอบครัวต้องย้ายบ้านไปอยู่พัทลุง
ไปเติบโตเป็นผู้ใหญ่อีกที่หนึ่ง

บนถนนมีรถราเเล่นไปมา
เเต่ก็ไม่ถึงกับติดจอเเจ
ยังค่อยๆ เคลื่อนผ่านไปได้
ฉันเดินย้อนกลับไปเพื่อข้ามทางม้าลาย

'GLURE HOUSE' เป็นคาเฟ่ขนาดกะทัดรัด 
ตั้งอยู่ริมถนนราชดำเนิน
ขนาบด้วยร้านเครื่องเขียนที่ยังคงความเก๋า
มีลูกปิงปอง ลูกขนไก่ เเละอีกมากมาย
เอาล่ะ ฉันเปิดประตูเข้าไป
มีน้องๆ นักเรียนนั่งอยู่สองสามโต๊ะ
เเละคนที่ฉันต้องหยุดสายตาเอาไว้คือพี่เจ้าของร้าน
ให้ตายสิ วันนี้วันอะไรกันนะ
ฉันเเวะมาที่นี่อยู่หลายครั้งหลายคราไม่ยักจะเจอ
วันนี้ไปไงมาไงถึงได้มานั่งหล่ออยู่ร้านได้

ฉันไม่มัวมองอะไรมากมาย
เดินไปยังเคาน์เตอร์

"ปกติทานกาเเฟดำหรือกาเเฟใส่นมคะ"

"ทานกาเเฟดำค่ะ เเต่เมื่อเช้าทานกาเเฟดำมาเเล้ว
งั้นขอเป็นเอสฯ เย็นไม่หวานเเก้วนึงค่ะ"

ในตู้เเช่เค้กมีบราวน์นี่อยู่
"เอ่าะ น้องคะเอาบราวน์นี่ชิ้นนึงด้วยนะคะ"

"ค่ะ ทั้งหมด 135 B ค่ะ"

ฉันวางกระเป๋าลงที่โต๊ะตัวเดิม
มาเเล้วเอสฯ เย็นของฉัน
มาพร้อมกับบราวน์นี่
รสชาติขมบางๆ ของเอสเพรสโซ่
เเละรสหวานปลายๆ ของบราวน์นี่
เเตกต่างของสองอย่าง
เมื่อกินด้วยกันมันเข้ากันดีเชียวล่ะ

ฉันนั่งอยู่ที่นี่ไม่นานเพราะเเม่บอกว่ารีบมาเพราะเเม่กลัวว่าจะค่ำมืด
โอเคไม่ถึงครึ่งชั่วโมง
ฉันรีบเขมือบบราวน์นี่ที่เหลือ
สะพายกระเป๋าเเละไปยังสถานีขนส่งผู้โดยสาร
ต่อรถตู้ไปยังท่าเรือ

ค่าตั๋วรถเเละตั๋วเรือมีการขึ้นราคา
เเต่ก็ขึ้นราคาเพียงสิบบาท
เอาล่ะวันนี้ฉันจะไปถึงยังที่พักไม่ค่ำ 
ไม่ค่ำเเน่นอน

ขึ้นรถลงรถเเละลงเรือขึ้นจากเรือคือการเดินทางของฉันวันนี้

"สวัสดีค่ะ"
ฉันยกมือสวัสดีน้ายามคนเดิมของที่นี่
เเละสะพายกระเป๋ากำลังจะเดินไปยังห้องพัก

"อ้าว เเม่มา" น้ายามพูด
ฉันหยุดเดินเเละรอเเม่
"ลูกสาวมายิ้มเชียวน้า" น้ายามพูดหยอกเเม่ฉัน

น้ายาม ป้าคิด เเละหลายๆ คนยังคงเหมือนเดิม
เเม่ฉันเช่นกัน
ยินดีที่ได้เจอกันอีกนะ สมุย

./



SHARE

Comments