คุณครูครับ คุณครูครับ ผมมีเรื่องอยากจะถามคุณครูครับ
ปล.นี้เป็นความคิดส่วนบุคคล ทุกคนควรใข่จักรยานให้การอ่าน จะคิดดีๆ 😉



         




         เราจะพูดถึงการสอบย่อยๆๆๆๆๆทั้งหลาย เราเชื่อว่าหลายๆคนเจอแบบเรา(หรือป่าว?) เวลาที่เราสอบไม่ผ่านหรือคะเเนนไม่ถึงเป้าที่ครูตั้งไว้ ก็จะได้แก้ โดยวิธีต่างๆ เช่น ไปคัดข้อสอบมากี่ข้อๆก็ว่าไป ไปทำอธิบายมาทั้งหมด มีบ้างที่มีการใช่มันนี่ๆๆย้า นู้นนี้นั้นสาระพัดกำมะวิทีในการเเก้ข้อสอบ ใช่ทุกอาจจะคิดว่าถ้าไม่อยากแก้ทำไมไม่สอบให้มันผ่านตั้งแต่เเรก ใช่!แต่คนเรามันไม่หมือนกัน เธออาจจะเป็นทฤษฎี เราอาจจะเก่งปฏิบัติ หรืออาจจะเดาเก่ง5555 













แต่เราว่านอกจากวิธีพวกนี้แล้วจะไม่มีแล้วหรือวิธีจะทำให้เด็กเข้าใจ อย่างแท้จริงไม่ใช่การจำคำตอบ?











          การที่ให้เด็กไปเขียนข้อสอบเดิมๆหลายสิบรอบ ให้เด็กไปเรียนรู้เอง ถามว่าเด็กจะหามามั้ยจากที่เราเรียนมา แค่มีต้นฉบับก็เสร็จในไม่กี่ชั่วโมง แต่ถ้าถามว่าเด็กจำได้มั้ย ใช่ครับเด็กจำได้แน่นอน ไม่เด็กไม่ได้เข้าใจจริงๆ แต่ถ้าเราเปลี่ยนจากให้เด็กไปจดหลายๆสิบรอบนั้นมาเป็น ติวเสริมล่ะ แล้วลดการพูดให้เด็กว่า เนี่ยคนนั้นยังทำได้แล้วทำไมเธอทำไม่ได้ ห้องนี้คะแนนแย่ที่สุดแล้ว เปลี่ยนมาให้กำลังใจเด็กกันไม่ดีกว่สหรอกครับ















ถ้าจะปล่อยเด็กไปทำความเข้าใจเองแบบนี้ จะให้เด็กไปโรงเรียนทำไมล่ะครับ ไม่ให้ผู้ปกครองส่งเด็กไปมหาลัยเลยล่ะ














        แล้วผมอยากให้หยุดอ้างได้แล้วว่า โตขึ้นเธอเจอหนักกว่านี้อีก แค่นี้ทนไม่ได้หรอ คือคนเราความอดทนมันต่างกันครับ ไม่ใช่ว่าทุกคนว่าทนได้หมด ทุกคนมีขีดจำกัดที่ต่างกัน บางคนอดทนเก่ง บางคุมอารมตัวเองเก่ง บางคนวางตัวดี คนเรามันต่างกันครับร้อยพ่อพันแม่ 😊























เอาเวลาที่เด็กไปนั่งจดงกๆ มาติวเสริม แทนที่จะให้เด็กไปทำความเข้าใจเองโดยที่ไม่รู้ว่าถูกจนิงแท้หรือป่าว แล้วสุดท้ายก็จะจบที่กวดวิชานั้นเอง ...






















คุณครูครับ คุณครูครับ......








SHARE
Written in this book
😊

Comments