ทุกความฝัน มีสีสันเพราะ​ทุกคน​
          ฉันเป็นผู้หนึ่ง​มีความฝันมากมาย บรรยายให้ฟังสั้น หมอ(จิตแพทย์)​ ดีไซน์​เนอร์​ นักเขียน โอเปเรอ​เตอร์​ เภสัชกร​(ปรุงยา)​ นักแปล/ล่าม(ใช้​ภาษาอังกฤษ​ให้คนทั่วโลกเข้าใจกัน)​ ครูปฐมวัย นักจิตวิทยา​ นักสังคมสงเคราะห์​(อันนี้ไม่กล้า​บอกใคร เพราะ​บอกคนในครอบครัว​ คนในบ้านบอกว่า "สงเคราะห์​ตัวเอง​ให้รอดก่อนไหม?" เลยเก็บไว้)​ นักอนุรักษ์ป่าไม้และสิ่งแวดล้อม(บอกอาจารย์​แนะแนว อยากเรียนคณะวนศาสตร์​ อาจารย์​บอกว่าไม่เหมาะ​กับเรา)​ โภชนากร​ R&D กราฟฟิค​ดีไซน์​ มาร์เก็ต​ติ้งออนไลน์​
        สิ่งที่ฉันทำคือ ศึกษาสิ่งพวกนั้นนอกเวลา เพราะฉันเรียน คณะ​อุตสาหกรรม​เกษตร​ (วิทยาศาสตร์​อาหาร)​ ดังนั้น​ฉันจึงหันเหเพื่อให้มีเป้าหมาย​ เลยอยากสร้างผลิตภัณฑ์​ใหม่ให้ติดท้องตลาด​ ซึ่ง​พอเรียนจบ ฉันไม่เคยได้เป็น R&D ฉันก็เก็บความฝันนั้นไว้ ฉันทำงานควบคุม​คุณภาพ​อาหาร​จ้า แต่เมื่อว่างฉันมักจะ
-อ่านจิตวิทยา ศึกษา​ตัวเอง และผู้อื่น เพื่อความเข้าใจ​
-อ่านการศึกษา​ไทย ฟินแลนด์​ และอื่นๆ
-เขียนนิยายในเด็กดี(ตอนนั้น​ไม่มี Storylog)​ เลยไม่ได้เขียนบทความ แต่งกลอนเล่นในสมุด เฟสบุ๊ค​
-ตัดต่อรูปภาพ บางทีก็ฝึกวาดรูปในคอมพิวเตอร์ ดูรูปภาพสวยๆ 
-กลับบ้าน ร้องคาราโอเกะ​ แปลงเพลงเอาฮา เต้น
        ฉันทำงานที่ต้องครอบหัวโขนการเป็นหัวหน้า​ เจอทัศนคติ​แปลกๆที่ขัดแย้งกับตัวเอง เช่น
-ผู้ใหญ่​บางคนไม่ต้องไหว้หมดก็ได้ (คือฉันเป็นเด็กจบใหม่อายุน้อยสุด)​
-คำว่า"ขอบคุณ" ไม่ต้องใช้บ่อยๆ ลูกน้องเขาคิดว่าเราประชด เพราะมันเป็นงานของเขาอยู่​แล้ว
-เป็นหัวหน้าต้องไม่พลาดให้ลูกน้องเห็น
-คำว่า "ช่างมันเถอะ" ช่วยกันแก้ดีกว่า ดันใช้ไม่ได้ คือฉันไม่ชอบการหาว่าใครทำผิด ฉันชอบคิดว่าผิดตรงไหน และจะแก้ปัญหา​ยังไง ป้องกันยังไง คำว่า"ช่างมันเถอะ" เพราะมันเกิดมาแล้ว ก็ต้องแก้ คือ เป็นแผนกควบคุม​คุณภาพ​=ห้ามผิดพลาด​ คือ? 
-เราเป็นหัวหน้าต้องมีทั้งพระเดชและพระคุณ​ คือในตำแหน่ง​เราก็มีอำนาจในมืออยู่แล้ว ทำไมต้องแสดงวางมาดอีก? ฉันชอบช่วยเหลือลูกน้องก็ถูกว่า ถ้าลูกน้องกับหัวหน้า​ันเลือกอะไร? ฉันตอบว่า"เลือกลูกน้อง เพราะ​ถ้าไม่มีพวกเขา เราก็ไม่มีข้อมูล​ให้หัวหน้า" แต่เขาดันสอนให้ฉันเลือกหัวหน้า เพราะถ้าหัวหน้าถูกใจเราก็จะได้เงินเพิ่ม เลื่อน​ตำแหน่ง​ คืออะไร? 
      ฉันอยู่ในสภาวะปลาหมึก​ปิ้งที่มีล้อทับทั้งสองข้างให้มันแบนๆ นั่นแหละ​สถานะของฉัน ฉันจึงออกจากวังวนนั้นดีกว่า เพราะ​ฉันอยู่แล้วช่วยเหลือ​ใครไม่ได้เลย ฉันต้องพยายามคิดว่า "คุมคุณภาพ​เพื่อลูกค้า" แต่พอเจอปัญหา​ดันรีเจกท์​ทั้งล็อตไม่ได้ เพราะต้องส่ง คือ เอิ่ม!! คุมคนซะดิบดี แต่สินค้า​ไม่มีคุณภาพ​รีเจกท์​ไม่ได้(ทุกโรงงานอาหารที่ฉันประสบมา)​ แผนกนี้มีไว้คุมคนให้อยู่ในกฎ ตรวจสอบเอาข้อมูล​ แก้ไขได้แต่อย่าส่งผลต่อการขาย บางทีหนักถึงขั้นต้องเอาข้อมูล​เป็นสัปดาห์​กว่าจะแก้ปัญหา​กับซัพพลาย​เออร์​ คืออะไร? สิ่งที่ควรคุมไม่คุม สิ่งที่ไม่ควรดันคุม 
      ฉันจึงย้ายมาทำงานบริการไปเลย ไม่ต้องคุมใคร แนะนำช่วยเหลือ​นักศึกษา​ต่างชาติ​ให้สามารถ​ทำวีซ่าได้ และย้ายมาเป็นผู้ช่วยมาร์เก็ต​ติ้งออนไลน์​ งานเหล่านี้ฉันอาศัยความชอบ และมันก็ทำให้ฉันรู้ว่าฉันมีความสุข​มากกว่า แต่นั้นมันก็แค่ทำงานเพื่อตัวเองและครอบครัว​ 
         จนกระทั่ง​วันนี้ฉันมีโอกาส​เข้าร่วมงานกับบริษัทที่เป็นสื่อการตลาด​เพื่อ​ระดมทุน​ให้กับ​มูลนิธิ​ต่างๆ ซึ่งมันไม่ใช่แค่งาน แต่มันคือความฝันของฉันเลย เพราะฉันมาถึงจุดนี้ได้เนื่องจากมีทุนการศึกษา​ต่างๆจากมูลนิธิ​ ทำให้ฉันไม่ลังเลที่จะทำ ไม่ว่ามีงานได้เงินดีกว่านี้ แต่ไม่มีงานไหนที่เราจะได้ช่วยเหลือ​สังคม รวมถึง​ช่วยเหลือ​ตัวเองและครอบครัว​ได้ ซึ่งฉันเพิ่งรู้ว่า เมื่อเราได้ทำในสิ่งที่เราคิด เราฝันมาตลอดนั้น มันรู้สึกดีแค่ไหน? ฉันได้แต่ภาวนากับพระเจ้า​ให้ช่วยเหลือ​ทุกคนบนโลก ให้เขาอยู่​อย่างมีความสุข​ เข้าถึงการแพทย์ แต่แล้ววันนี้และจากนี้เป็นต้นไป​ ฉันทำได้ทั้งภาวนา ลงแรง และหากฉันมีเงินพอ ฉันก็จะแบ่งปันต่อไป
         ฉันมีความคิด มีอุดมการณ์​ มีทัศนคติ​ในการมองโลกที่หลายคนบอกว่า มันเป็นโลกในอุดมคติ ซึ่งฉันได้เรียนรู้ว่ามันจริงแบบที่เขาพูด 
โลกไม่ได้สวยงามเสมอไป แต่ถ้าเราไม่ทำอะไรเลย ก็จะไม่มีความงดงามสักมุมให้คนได้พึ่งพิง​
สิ่งที่ฉันคิดเสมอ คือ ทุกคนคือสีสันของโลก​ 

SHARE
Written in this book
แค่ความคิด
เมื่อคิดได้ แล้วคันมือ จึงขอเขียนหน่อยแล้วกัน
Writer
memmew
People
แค่คนหนึ่งคิดเขียน

Comments