คืนมงกุฏ
เสียงนกร้อง กลิ่นละมุน ๆ ผสมกับแดดอ่อนๆ 


ทำให้เด็กหญิงคนหนึ่งอยากสัมผัสว่า สิ่งนั้นคืออะไร 
จึงเบิกตากว้าง เพียงแค่ได้มอง ก็อยากจะเข้าไปสัมผัส 
เพราะภาพที่เห็นคือ
 เหล่านางฟ้ามาเต้นรำบนหมู่มวลทิวลิปด้านหน้า 
มีเสียงเพลง มีกามเทพ กลุ่มดวงดาวมาทักทาย 

เด็กหญิงหลงยิ้ม ดีใจกับสิ่งเหล่านั้น ได้วิ่งเข้าไป 
มีนางฟ้ามอบมงกุฏให้ใส่ สวยงาม 
มีคนเอาใจ ทุกอย่างงดงามไปหมด 
กระโจนกระโดดโลดเต้นจนลืมว่า ...

มาจากที่ไหน และมาทำอะไรที่นี่ แต่ก็ไม่สนใจเพราะคิดว่านี่คือของจริง จีรังยั่งยืน สวมมงกุฏราวกับเป็นเจ้าหญิง มีคนรับใช้ มีเหล่าเทวดามาร้องเพลง มีบรรดานกมาเล่นดนตรีให้ฟัง ทำไมมีความสุขขนาดนี้

หลงไป ชื่นชมว่ามันจะอยู่กับเราตลอดไป 


เช้าวันใหม่ตื่นขึ้นมา..

 อยากจะวิ่งแล่นเหมือนเมื่อคืน อยากมีความสุขอีกครั้ง มองไปข้างนอก ต้นทิวลิปห้อยคอตกลงมาเหมือนมันกำลังร้องไห้ เหล่านกที่ร้องเพลงเมื่อคืนหายไปไหน ไม่มีกามเทพ

นางฟ้าบินต่ำๆเหมือนไม่มีเรี่ยวแรง เด็กผู้หญิงเดินเข้าไปใกล้ๆ หวังจะมีความสุขอีก ....
มีนางฟ้าองค์หนึ่ง พูดว่า

 "เวลาหมดลงละเจ้าเด็กน้อย เรามาเอามงกุฏที่เจ้าใส่เมื่อคืน"

อย่างน้อยครั้งหนึ่ง ฉันก็เคยสวมมงกุฏนั้น



ฉันคืนมงกุฏให้ ...  ทุกอย่างดับลง 

เหลือเพียงตัวฉัน ในห้องสี่เหลี่ยมมืดๆคนเดียว
จับดูโทรศัพท์ 

ไม่มีนางฟ้า ไม่มีกามเทพ ไม่มีเสียงดนตรี
 ไม่มีทิวลิป ไม่มีความงามอะไรเลย 

ฉันร้องไห้ เหมือนเด็กโดนพ่อแม่ทิ้งในห้างจนหาทางกลับไม่เจอ
ฉันเคยอยู่เพราะเสียงดนตรี เสียงหัวเราะ เสียงนกร้อง วันนี้ ฉันจะทำยังไง ถ้าทุกอย่างต้องจบลง 
แล้วเหลือเพียงฉัน คนเดียว 

...ครั้งหนึ่งฉันเคยเป็นความสุขของเค้า  ครั้งหนึ่งฉันเคยเป็นรอยยิ้มให้เค้า ...

SHARE
Written in this book
my mo
Writer
peterpanpkm
ภคมน
ไม่ใช่นักเขียน เป็นเพียงนักเล่าเรื่อง ☁️🌬💫 เรื่องที่เล่า คือ เรื่องของเราเอง ความรู้สึกของเราเอง หากได้อยู่ในห้วงอารมณ์ หรือ บรรยากาศที่สมควร เรื่องที่เราเล่าจะถ่ายทอดออกมาจนทุกคนสัมผัสได้ เราเชื่อแบบนั้น ... 🌸ขอบคุณที่ชอบการเล่าเรื่องของผู้หญิงคนนี้นะ 

Comments