อย่าทำตัวเป็นมีดที่คอยไล่แทงคนอื่น ให้เขามีแผลและทรมาน
เราถามตัวเองเสมอว่า
ตลอดเส้นทางที่เดินผ่านมา เราสร้างแผลไว้ให้ใครบ้างไหม?


เพราะเราไม่อาจรู้ได้เลยว่า คำพูด การกระทำ ท่าทาง ใดใด จะส่งผลต่อจิตใจหรือความคิดใครบ้างไหม ในยุคที่ตอนนี้ แม้กระทั่งการพิมพ์ในมือถือ การไลฟ์สด การใช้คำแสลง ทั้งหมดที่เป็นการสร้างความเจ็บปวด มันสร้างบาดแผลให้คนอ่านหรือเปล่า


จากตัวเราเอง บาดแผลเราเยอะมากเลยทีเดียว
ใครไม่จำ เราจำ ตั้งแต่เด็ก จนโต บาดแผลในใจมันเยอะ เยอะจนกลายเป็นคนแบบนี้ไปแล้วตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ แต่ถ้าพี่ ป้า น้า อา คนใกล้ตัวได้อ่านคงรู้ว่า ไอ้เจ้าคนนี้มันเป็นคนเก็บตัวและแปลกคนมาตั้งแต่เด็กแล้ว


ก็ขอให้รู้ไว้ว่า พวกคุณได้ร่วมสร้างบาดแผลไว้ในใจเราเช่นกัน
แต่ก็ต้องขอบคุณ เพราะมันทำให้เราเป็นเด็กดี ตั้งใจเรียน และเรียนจบ


เราพยายามตลอดทั้งชีวิตเพื่อพิสูจน์ให้คนกลุ่มนึ่งเห็นว่า เราเองก็ทำได้ ประสบความสำเร็จได้ เรียนจบได้ ต้องขอบคุณพ่อและแม่ของเราที่ดีมากกกกกกกก ไม่ว่าเรื่องอะไรพ่อแม่ก็จะซัพพอทลูกเสมอ


เรื่องส่วนตัวจะเล่าให้ฟังทำไม?
เราอยากบอกว่า ในยุคนี้ ที่อะไรก็ง่ายไปหมด อย่าทำตัวเป็นมีดที่คอยไล่แทงคนอื่น ให้เขามีแผลติดตัว และทรมานไปตลอดชีวิตเลย



ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม ให้เอาใจเขามาใส่ใจเรา คิดก่อนว่าพูดแล้วดีไหม ทำแล้วดีไหม เรื่องบางอย่าง แม้เล็กน้อยในสายตาเรา อาจจะเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเขาก็ได้



SHARE
Writer
TwentyDecember
อยากเขียน
ชีวิตคนเรามีแค่ ล้ม ลุก สำเร็จ ล้มเหลว วนไป

Comments