ความสุขสีแดง
ผิวหนังที่ปิดสนิทถูกทำให้เปิดออกอย่างช้าๆ ด้วยปลายมีดที่แหลมคม
รอยแยกของผิวกว้างขึ้นทีละนิด
ของเหลวสีแดงสดค่อยๆซึมออกมา...จนอาบท่วมรอยแยกนั้น
และด้วยผลของแรงโน้มถ่วงนั้นก็ทำให้ของเหลวไหลเคลื่อนที่และหยดลงบนพื้น
สีแดงนั้นมันช่างสวยงามเสียจริงปลายมีดยังคงทำหน้าที่เป็นตัวแยกผิวหนังต่อไป
และแทนที่เส้นประสาทจะสั่งการให้รู้สึกเจ็บปวด
แต่เปล่าเลย
มันด้านชาไปเสียหมด
ความรู้สึกที่ไม่รู้สึกแม้กระทั่งความเจ็บ
ยิ่งตอกย้ำว่าฉันหลุดจากการเป็นคนปกติทั่วไป
จะว่าไปมันก็ไม่ได้ด้านชาซะทั้งหมดหรอก
เพราะตอนกลางคืนและตอนเช้านั้น...
ความรู้สึกเศร้าจะเข้ามาครอบงำร่างกายและจิตใจฉันเสมอ

มนุษย์ปกติต้องรู้สึกแบบไหนนะ ฉันจำมันไม่ได้ไปเสียแล้วเลือดยังคงไหลอย่างต่อเนื่อง
ความรู้สึกที่ไม่รู้สึกเริ่มจางลง
ความรู้สึกแปลกๆเข้ามาแทนที่
ซึ่งฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเรียกว่าความรู้สึกอะไร
แค่รู้ว่าสีแดงของเลือด
มันทำให้ฉันรู้สึกโล่งๆแปลกๆ
เลือดที่ไหลออกมาเหมือนเป็นสัญลักษณ์ที่บอกฉันว่า
ตอนนี้ฉันยังคงเป็นมนุษย์ที่มีลมหายใจอยู่
ฉันยังเหมือนกับทุกคน
ฉันยังไม่ใช่ตัวประหลาด
แต่จะว่าไป
จะมีมนุษย์ธรรมดาคนไหนเล่า
ที่จะเอามีดมากรีดตัวเองแบบนี้
แต่ก็นะ...
สิ่งที่ฉันเป็นอยู่มันก็ไม่ได้เรียกว่าธรรมดาอยู่แล้ว
เจ็บจัง
เหมือนสมองจะเริ่มสั่งการให้ร่างกายป้องกันตัวเอง
ก่อนที่ฉันจะเอามีดกรีดตัวเองจนเละไปเสียก่อน
เส้นประสาทรับความรู้สึกกำลังส่งสัญญาณไปยังสมอง
และตอบสนองด้วยความรู้สึกเจ็บ
ใช่ฉันเจ็บ
มันเจ็บมากๆด้วย
มีดปลายแหลมค่อยๆถูกวางลง
พร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบสองแก้ม
ฉันมองเงาของตัวเองที่สะท้อนออกมาจากกระจก
แล้วถามตัวเองว่า
"คนนี้คือใครกัน"
"คนนี้คือใคร"
"จะทำแบบนี้อีกทำไม"
"ทำไมไม่หยุดมันไว้สักที"
"ทั้งๆที่มันก็หยุดได้"
"แต่ทำไมต้องทำมันอีก"


: "เพื่อเป็นเครื่องพิสูจน์ยังไงล่ะ ว่านอกจากเศร้าแล้ว..เธอยังรู้สึกเจ็บได้อีกด้วย"
เสียงในหัวดังขึ้นเพื่อตอบคำถามเงาสะท้อนในกระจก

"พอใจแล้วรึยัง...ยังอยากให้ตัวเองเจ็บอีกไหม"

:"ตอนนี้พอใจแล้ว"

"หมายความว่าจะมีตอนอื่นอีกเหรอ"

:"ก็ไม่แน่ใจ...อาจจะเป็นพรุ่งนี้ เดือนหน้า หรือ 10 นาทีข้างหน้านี้ก็ได้นะ"

"ทำไมถึงชอบความรู้สึกเจ็บขนาดนี้ล่ะ"

:"ไม่ได้ชอบความรู้สึกเจ็บหรอก ฉันแค่อยากหาความรู้สึกอะไรก็ได้ที่จะมาทำลายความเศร้าที่มันครอบงำตัวฉันอยู่ก็แค่นั้นเอง"

"แล้วหาวิธีอื่นไม่ได้รึไง ทำไมต้องทำมันบ่อยขนาดนี้"

:"ก็ฉันไม่รู้ว่าความสุขทางอื่นมันหาได้จากที่ไหน...ตอนนี้ฉันรู้แค่ว่าเมื่อไหร่ที่ฉันเห็นว่าเลือดตัวเองไหลออกมา...ตอนนั้นแหละที่ฉันรู้สึกสบายใจก็เท่านั้นเอง"



SHARE
Writer
qmiisr
reader and sleeper
มนุษย์ปล.ผู้บิดเบี้ยวและเด๋อด๋า ชอบถ่ายรูปท้องฟ้า และรักโกโก้เป็นชีวิตจิตใจ อยากท่องเที่ยวรอบโลกแล้วเขียนหนังสือดีๆสักเล่ม🌻

Comments