ยังอีก
เฮ้ย นี่ก็ผ่านมาปีกว่าแล้วนะ                         ยังเสียใจกับเค้าอยู่อีกหรอ  
เสียงที่เราคุยกับตัวเองจุกชะมัด จุกที่สัมผัสได้ว่า เธอตัดใจจากเราได้แล้ว 
เราเองที่ยังเป็นคนบ้า ที่วนเวียนอยู่กับความรู้สึกเดิมๆ

เราบอกเธอว่าเราเก่งขึ้นแล้ว
มันก็เก่งแค่ตอนที่ไม่คิดถึงเธอแหละวะ


เศษเสี้ยวของความทรงจำ มันยังดึงความรู้สึกเหล่านั้นขึ้นมาให้เราเจ็บปวดได้อยู่เสมอ
คนโง่อย่างเราก็คงทำได้แค่นี้

ทำไมมันไกลจังวะ ระยะห่างระหว่างเรา
มันใกล้ขึ้นเรื่อยๆจนทำใจไม่ได้

ขอได้มั้ย กลับมาเป็นเพื่อนกันก็ยังดี
ไม่ว่าตอนนี้สถานะในใจเธอจะเป็นแบบไหน
เราอยากบอกให้เธอรู้ว่า

เราเป็นอะไรก็ได้ แต่ขอได้มั้ย
เราไม่อยากเสียเธอไปจากชีวิตเราเลย

อยากผลักไสเราอีกเลยได้มั้ย
มันโคตรจะเสียใจเลยว่ะ
SHARE
Written in this book
Only me
Writer
RYuk
Writer
Missing U

Comments