การเดินทาง!!
ประสบการณ์ครั้งแรก ตื่นเต้นเสมอ...
(อย่าคิดลึกนะ 555+)
นั่งไทม์แมชชีนย้อนไป 8 ปีก่อน
ตอนนั้นส่วนกลางเรียกไปรับหนังสือส่งตัว
ไว้ไปรายงานตัวเข้าทำงานที่เชียงราย
ลาออกจากลูกจ้างชั่วคราวภาคกลาง
เพื่อเป็นพนักงานราชการภาคเหนือ
มีีเวลาเคลียร์งานให้เรียบร้อย อาทิตย์กว่า
ก่อนไปทำงานที่ใหม่ (- -)
กระวนกระวายมากเวลาทำงานเหลือน้อย
เอกสารต้องเรียบร้อยก่อนไปทำงานที่ใหม่
กลับบ้านเตรียมกระเป๋าเสื้อผ้าอีก...
แล้วไปถึงเชียงรายจะเอาอะไรไปบ้างละเนี่ย
"เฮ้ออออ!!"
..........
เริ่มงานใหม่วันจันทร์ที่จะถึง
งานเรียบร้อยวันศุกร์...
วันเสาร์ต้อวจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย...
เดินทางไปบ้านกรุงเทพฯพักสักคืน
ตอนแรกจะขึ้นรถไปเย็นวันเสาร์
แต่มีผู้อุปการะ(พ่อแม่)
"ไปวันอาทิตย์ก็ได้ เดี๋ยวของค่าเครื่องบินให้"
"....." (ไม่เคยขึ้นเครื่องบิน)
จากตื่นเต้นธรรมดาทีนี้ตื่นเต้นหนัก
เดินทางไปทำงานเชียงราย 
เป็นการขึ้นภาคเหนือครั้งแรกในชีวิต
ไปคนเดียวแฟนกับลูกไม่ได้ไปด้วย
(เหมือนโสดอีกครั้ง 555+)
เครื่องบินขึ้นครั้งแรกในชีวิตเช่นกัน
ดีที่น้องสาวจองตั๋วให้ไม่งั้นคงมีครั้งแรกเพิ่มอีก
ได้เที่ยวตอน 6 โมงเช้า... 
การบินไทย(ตอนนั้นลดราคา ^^)
"พรุ่งนี้ตื่นตี 4 นะ ได้เช็คอิน เตรียมขึ้นเครื่อง"
"หาาาาา...."
(เช้าจัง)
..........
สรุปจะขึ้นเครื่องบินครั้งแรกตื่นนอนตี 3
อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อย
น้องสาวขับรถไปส่งขึ้นเครื่องสุวรรณภูมิ
เช็คอินให้เสร็จพาเดินไป "เข้าประตูนี้นะ"
"อ่อ"
"โชคดีนะ"
"หา!ไปแล้วเหรอ"
"อืม เข้าไปด้วยไม่ได้" (TT)
ดีนะเที่ยวเช้าคนไม่เยอะเท่าไหร่หาไม่ยาก
ไปนั่งรอสักพักเรียกขึ้นเครื่อง ตื่นเต้นมาก
ได้รับประสบการณ์ครั้งแรก อันแปลกใหม่แต่เช้า
รู้ตัวอีกทีนั่งอยู่บนที่นั่งเครื่องจะออกแล้ว
วินาทีที่เครื่องขึ้นรู้สึก....
เหมือนนั่งรถไฟเหาะตอนเด็กที่แดนเนรมิต
เครื่องพุ่งขึ้นฟ้า
รู้สึกแบบนั่งอยู่ดีๆมีใครยกขึ้นไปกลางอากาศ
..........
ใช้เวลาบนเครื่องบินชั่วโมงนิดๆ
ถึงท่าอากาศนานาชาติ แม่ฟ้าหลวง
รอรับกระเป๋า 2 ใบที่ไว้ใต้เครื่อง
ครับ มาเริ่มงานใหม่พรุ่งนี้... 
มีกระเป๋าเสื้อผ้ามาแค่ 2 ใบเท่านั้น
อยู่บนเครื่องคิดตลอดทางว่า...
"แล้วจะไปเข้าที่พักไงวะนี่"
คือมีบ้านพักให้ แต่จะไปไงดีนะ
อ้าว!กระเป๋ามาละ... 
แบกกระเป๋าแล้วเดินออกไปดูก่อนละกัน
(ไปตายเอาดาบหน้า)
มีแท็กซี่แพงหน่อยช่างมัน 
เรียกไปแถวที่ทำงานก่อนดีกว่า
"ไป.....ครับ"
"200 บาทค่ะ"
(เออไม่แพงอย่างที่คิด^^)
..........
นั่งมาได้ไม่ถึง 20 นาทีถึงแล้ว(- -)
โทรหาคนประสานงานเข้าบ้านพัก
เค้าขับมอเตอร์ไซค์มารับ
นั่งมาได้ไม่ถึง 5 นาทีถึงละ
เข้าบ้านพักไปวางกระเป๋า 2 ใบ ลง...
ในใจรู้สึกหวิวๆ ว้าเหว่ เหงาแล้วคิดว่า
"มาทำไมวะนี่" น้ำตาค่อยๆไหลออกมา
เศร้ามากอยากกลับบ้าน แต่อีกใจนึงคิดว่า
"มันเป็นหน้าที่ที่เราต้องทำเพื่อครอบครัว"
น้ำตาหยุดไหล นอนเล่นไปสัก 10 นาทีได้
(นอนหนุนกระเป๋าไม่มีหมอน)
ความคิดผุดขึ้นมาอีกว่า
"วันนี้วันอาทิตย์"
"คนที่ทำงานกลับบ้านกันหมดเลย"
"คนน้อยจังเงียบดี ^^"
"..........."
"เฮ้ยยยยยย!!"
"วันนี้จะไปกินข้าวที่ไหนละเนี่ยยยย...."(- -)
..........
สรุปวันแรกที่ไปถึงเชียงรายไม่ได้กินอะไรเลย
กินอีกทีเช้าวันรุ่งขึ้นแถวที่ทำงาน...
ประสบการณ์เรื่องนี้น่าประทับใจ
นึกย้อนไปรู้สึกมีความสุขทุกครั้ง
เริ่มงานใหม่ สถานที่ใหม่ คนใหม่
ถิ่นที่ไม่รู้จัก วัฒนธรรมแตกต่าง
ผ่านมาได้แม้ลำบากทั้งกายและใจ
สุดท้ายกลายเป็นความภูมิใจ
ทุกวันนี้ย้ายออกจากเชียงรายแล้ว
แต่การเดินทางครั้งนั้น....
ทำให้มั่นใจไม่ว่าจะต้องเดินทางไปไหน...
ไม่่ตื่นเต้น ไม่กลัว อีกต่อไป...






SHARE
Written in this book
Great Experience.
ถ่ายทอดเรื่องราวประสบการณ์ ในช่วงชีวิตที่ผ่านมาจนถึงปัจจุบัน มีทั้งประสบการณ์เชิงบวก ประสบการณ์เชิงลบ (ส่วนใหญ่น่าจะเชิงลบ ^^) จากเด็กไร้ความใฝ่ฝัน ถูกทำลายเป้าหมายในชีวิต จนมาถึงทุกวันนี้....จะเป็นอย่างไร ?
Writer
LittWiz
Normal people
Wish happiness to everyone

Comments