เท่าที่จำได้
ลืมไปแล้วว่า ความเหนื่อยในวัยเด็กมันเป็นเช่นไร. 

... เด็กผู้หญิงหน้าตาจิ้มลิ้ม อายุราว ๆ ขวบกว่า
กำลังวิ่งเล่นซุกซน ส่งเสียงดังเจี๊ยวจ๊าวอย่างสนุกสนาน ท่ามกลางผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมา 
เด็กผู้ชายที่ดูมีอายุกว่าเธอผู้หนึ่ง คอยวิ่งตามหลังเธอ ประหนึ่งคอยระวังหลังหรือกำลังวิ่งไล่จับเด็กผู้หญิงคนนี้อยู่
หากให้ฉันเดา .. ฉันเดาว่า เด็กผู้ชายคนนี้น่าจะเป็นพี่ชายของเธอ

... แววตาของเธอช่างบริสุทธิ์เหลือเกินเด็กน้อย
รอยยิ้มของเธอช่างสดใสอะไรเช่นนี้
เพราะความไร้เดียงสาของเด็กน้อยคนนี้ เธอจึงวิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน ไม่สนใจผู้คนรอบข้าง วิ่งไปวิ่งมาอย่างร่าเริงใจ ส่วนพี่ชายของเธอนั้น พยายามวิ่งตามเคียงข้างกันไป. 

... ฉันมองเด็กผู้หญิงคนนั้นด้วยสายตา หากแต่ภายในใจ ฉันรู้สึกอมยิ้มไปตาม ๆ กัน
และเกิดคำถามขึ้นว่า “หนูไม่เหนื่อยบ้างหรอลูก?”

และคำถาม ๆ นี้นี่แหละ
จึงเป็นที่มา ที่ทำให้ฉันหวนคิดถึงตัวเองในวัยเด็ก
และได้แต่คิดในใจว่า ...
“ลืมไปแล้วว่า ความเหนื่อยในวัยเด็กมันเป็นเช่นไร?”

: อาจเพราะ ตอนนั้นเรายังเด็กเกินจะจำความได้ เด็กเกินจะเข้าใจอะไรในบางเรื่อง แต่ไม่ว่าจะเพราะอะไร .. ความทรงจำในวัยเด็ก ฉันแทบลืมมันไปหมดสิ้น น่าเสียดายสิ้นดี. 

... ลืม ความเหนื่อยในวัยเด็ก
... ลืม ช่วงชีวิตในเวลานั้น

ฉันไม่ค่อยแน่ใจว่า แท้ที่จริงแล้วมันคือการลืม หรือฉันไม่เคยจำจดเรื่องพวกนี้เลยต่างหาก. 
: ไม่มีภาพความเหนื่อยปรากฏขึ้นในความทรงจำฉันแม้แต่น้อย 

... ฉันนั่งมองเด็กผู้หญิงคนนั้นที่วิ่งเล่นไปมาอยู่ครู่หนึ่ง  
ใช่! และฉันก็รู้สึกอิจฉาเธอ. 

“ชีวิตในวัยเด็กนี่ มันดีจริง ๆ คุณว่ารึเปล่า?”

สุดท้าย ฉันก็ต้องฉุดตัวเองกลับมาอยู่ในปัจจุบัน
... เราทุกคนต่างก็ต้องเติบโตไปเป็นผู้ใหญ่ด้วยกันทั้งนั้น แต่เมื่อถึงเวลานั้น ความสุขในชีวิตเราก็ใช่ว่าจะหายไปไหน 
เรายังมีรอยยิ้ม เสียงหัวเราะได้เสมอ 
ความสุขเหล่านั้นอาจเกิดบนภาระหน้าที่และความรับผิดชอบของเราที่เพิ่มมากขึ้น

... เมื่อถึงเวลา 
คงไม่มีใครที่อยากจะก้าวเท้าลงจากที่นอน แล้วอุดอู้อยู่เพียงแค่ในห้องนอน ใช้ชีวิตกับสิ่งที่มันจำเจมากนักหรอก 
... ทุกคนก็ย่อมต้องการเติบโตไปในทิศทางของตัวเองทั้งสิ้น 

... และเมื่อถึงวันนั้น
คุณก็ต้องกล้าก้าวเท้าออกจากห้องนอน ออกจากบ้านหลังนั้นของคุณจริง ๆ เสียที

.
สุดท้าย 
การมองย้อนกลับไปในวัยที่โตขึ้น จึงรู้ว่า .. 
วัยเด็กมันก็เป็นแค่ช่วงเวลาหนึ่ง ที่จะบอกว่าคุณเคยผ่านอะไรมาบ้าง
แต่ .. วันนี้ วัยนี้ คือช่วงเวลาที่จะบอกคุณว่า คุณเรียนรู้อะไรจากที่ผ่านมา และจะรับมืออย่างไรในวันข้างหน้า ..


.
#Wayla
#Song
#เรื่องที่เขียนเก็บไว้มาเกือบ 3 ปี
#2016


SHARE
Written in this book
I'm Song
Writer
Wayla
Thinker
ฉันมีความฝัน ความฝันของการเป็นนักเขียน เพราะฉันเชื่อในพลังของตัวอักษร

Comments