หวังว่าเราจะไม่กลับมาพบกันอีกเหมือนที่เธอต้องการ


เธอบอกว่าผมเป็นคนที่ทำให้เธอเสียน้ำตา
เธอบอกว่าผมคือคนที่เธอไม่น่ามารู้จักเลย



1

ตลอดระยะเวลาหลายเดือนที่ผ่านมาผมไม่รู้ว่าเธอต้องเเบกรับความรู้สึกของตัวเองมากมายขนาดไหนหลังจากที่ผมทิ้งเธอไป 



จมอยู่กับน้ำตาที่มีผมเป็นต้นเหตุเเละทรมานกับการที่เธอจะไม่มีผมอีกเเล้ว ผมเป็นเพียงไอ้ขี้ขลาดที่หวังว่าซักวันเธอจะเลิกร้องไห้เพราะผมได้เเละลบผมออกไปจากใจซักที


เพราะทุกครั้งที่เห็นเธอร้องไห้ ข้างในใจผมเจ็บปวดเหลือเกิน


 ผมคิดมากทุกครั้งเมื่อรู้ว่าเธอกำลังเศร้า กังวลทุกครั้งเมื่อเห็นเธอเจ็บปวด เเต่มันช่างน่าตลก ผมไม่มีสิทธิ์เป็นห่วงเธอด้วยซ้ำ ในเมื่อมันคือผมเองที่เป็นต้นเหตุของหยดน้ำตา

.
.
.
.




2


ผมรู้สึกได้ว่าระยะห่างของเรามันกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ



ล่าสุดที่เราคุยกันมันคือตอนไหนกันนะ คงจะผ่านมาซักพักใหญ่ชนิดที่ว่าคนความจำดีอย่างผมต้องมานั่งทบทวนตัวเอง


ถ้าเป็นเมื่อก่อน เธอคงจะทักไลน์ผมมา เล่าเรื่องชีวิตประจำวันของเธอเเม้ว่าข้อความก่อนหน้านี้ยังไม่ขึ้นอ่าน ทวิตถึงผมเป็นครั้งคราว ถ่ายรูปท้องฟ้าจากกล้องโทรศัพท์ที่ใกล้พังเเล้วส่งมาอวด เเท็กรูปมาเล่นกับผมบนไทม์ไลน์ เเละนั่นทำให้เราได้คุยกันเล็กน้อยถึงเเม้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเราจะไม่ได้ไปต่อ


ผมจะยิ้มกับการกระทำที่น่ารักสม่ำเสมอของเธออยู่บ่อยครั้ง เเต่นั่นก็เป็นสัญญาณที่บอกกับผมว่าเธอยังมูฟออนจากผมไปไม่ได้



เธอยังคงวางหัวใจของเธอไว้ข้าง ๆ ผม ถึงเเม้ว่าผมจะเมินเฉยกับใจดวงเล็กนั้นครั้งเเล้วครั้งเล่า



3


มาวันนี้ผมไม่เห็นเธอบนไทม์ไลน์อีกเเล้ว



เป็นเธอที่เริ่มตีตัวออกหากจากผมเป็นครั้งเเรก
เเชทประจำที่ผมไม่ได้กดเข้าไปอ่าน เเชทที่เคยมีข้อความของเธอทักซ้ำมา วันนี้มันกลับโดนห้องสนทนาอื่นจมลงไปลึกทีเดียว


ครั้งนั้นเธอมาร้องไห้กับผม เธอบอกว่าเธอลืมผมไม่ได้ ในหัวของเธอยังเต็มไปด้วยเรื่องของเรา ทุก ๆ วันของเธอยังเต็มไปด้วยสิ่งที่ทำให้นึกถึงผม


เธอบอกว่าเธออยากเลิกมองท้องฟ้า
ไม่อยากชอบสีน้ำเงินเหลือง
ไม่อยากนึกถึงทะเล


เธอไม่อยากเห็นท้องฟ้าที่เคยถ่ายให้ผมทุกวัน
ไม่อยากชอบสีเดียวกันกับคนที่เธอยังลืมไม่ได้
ไม่อยากนึกถึงทะเลที่ผมชอบ


เธอไม่อยากเสียใจเพราะผมอีกเเล้ว อยากจะลบผมออกไปจากความคิดใจจะขาด เธอต้องมานั่งจมกับความทุกข์เดิม ๆ ทุกวัน ทรมาณกับเรื่องเดิม ๆ ซ้ำเเล้วซ้ำเล่า 


เเละนั่นทำให้ความรู้สึกของเธอที่ยังหวังดีต่อผมแปรเปลี่ยนไป




เธอเกลียดผมเข้าซะเเล้วสิ :-(

.
.
.
.



4

วันที่ความสัมพันธ์ของเราจบลงอย่างสมบูรณ์


ไร้การติดต่อ ไร้การพูดคุย


ถึงอย่างไรก็ตาม ผมก็บังเอิญได้ข่าวมาว่าชีวิตของเธอเริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่ผมกำลังมีความสุขอยู่กับเพื่อน ๆ เธอก็กำลังมีความสุขกับเพื่อน ๆ ของเธอเหมือนกัน


เธอยิ้ม เธอหัวเราะ
เธอร้องไห้เพราะผมน้อยลง


น่าแปลก ผมที่หวังอยู่ตลอดตั้งเเต่เเรกว่าเธอจะลืมผมเเละมูฟออนได้ซักทีกลับไม่ได้ดีใจนัก ทั้ง ๆ ที่มันเป็นสิ่งที่ผมหวังมาโดยตลอดว่าเธอจะทำใจเริ่มต้นใหม่ได้อีกครั้ง 


มาวันนี้ เธอสามารถหันหลังให้กับผมได้เเล้ว


เเต่ไม่ใช่เเค่นั้น ,
ดูเหมือนเธอกำลังเริ่มใหม่กับใครซักคน


เหมือนโลกได้จับคู่เธอกับผมให้หันเข้าหากัน ทำให้ผมได้รู้จักคนที่ชอบท้องฟ้าอย่างเธอ เเละเธอก็ได้รู้จักกับคนที่ชอบสีน้ำเงินอย่างผม เธอมักจะบอกผมว่าเราต่างช่วยกัน made our day เเละผมคิดว่านั่นมันก็น่ารักไม่น้อยเลย


จนวันหนึ่ง ผมเลือกที่จะปล่อยมือคู่นั้น กล่าวคำบอกลาเเล้วหันหลังให้เธออย่างคนใจร้าย เเต่เธอก็ยังคงอยู่ที่เดิม อ้อนวอนผมให้หันกลับมาหาเธออีกครั้ง 


เเต่ก็ไม่มีครั้งไหนเลยที่ผมหันกลับไป


ในขณะที่ใจผมเเข็งดั่งหินผา เเน่วเเน่ต่อเธอว่าจะไม่กลับไปอีกเเล้ว ใจของเธอในก็คงเหมือนฟองอากาศ สลายได้เพียงสัมผัส


ผมได้ทำลายใจที่เหมือนฟองอากาศนั้นซ้ำเเล้วซ้ำเล่า เเละถึงเเม้ว่าเธอจะสร้างฟองอากาศนั้นขึ้นมาใหม่หลังจากที่โดนทำลายไป เเต่เเล้ววันนึงเธอก็วางทุกสิ่งลง



หากน้ำหยดลงหินทุกวันเเล้วไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง มันก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องพยายามต่อ


สุดท้ายเธอก็หันหลังให้ผม
เท้าของเธอค่อย ๆ ก้าวไปหาอีกคน
ทิ้งที่เดิมของเราไว้ตรงนั้น เเละเริ่มต้นใหม่อีกครั้งกับคน ๆ นั้น



เเต่เธอจะรู้มั้ยนะ
วันนั้นผมหันหลังให้เธอก็จริง
เเต่เท้าของผมไม่ได้ก้าวไปไหนเลย






SHARE
Written in this book
the sky that full of feelings
ถึงเธอ, คนที่ทำให้ท้องฟ้าในทุกวันของผมมีความหมาย
Writer
28304C
blueholic
and even if I run away

Comments